Can Sleep Paralysis Kill You Novels & Stories

Sumilip ako sa kinaroroonan ni Cedrick at nakita ang paglikot ng kanyang ulo. Kumunot ang aking noo at sandaling napaisip. 'Baka naman na-sleep paralysis na siya? O binabangungot na?' kunot-noo kong saad sa sarili. Nagmadali akong tumayo dahil baka kung ano pa ang mangyari sa kanya. Lumapit ako sa sofa kung saan nakahiga si Cedrick. Agad kong napansin ang mga pawis sa kanyang mukha gayong malakas naman ang aircon.

Tulog ang aking katawan dahil sa pagod, ngunit ang diwa ko naman ay parang gising dahil nakakarinih ako na parang may tumatawag sa akin. "Renata? Mag-iingat ka, dahil ikaw ang isusunod nila." Hindi ko maikilos ang aking katawan. Parang nagkakaroon akong sleep paralysis. Ang dilim ng paligid. Denedemonyo na naman ako sa aking panaginip.

“Sinabi ko sa'yo mahigit isang taon kang nasa coma, diba? Y-You see... hindi ko nabanggit, pero last month—bago ka tuluyang magising, ay u-uh... nagi-sleepwalking ka? I mean, bumangon ka, pero hindi ka naman gising, hindi ka makausap. Kaya l-last time, sina-nuggest muna ni Mr. Stanley na mapanatiling sarado ang kwarto mo, dahil muntik ka na raw lumabas ng bahay.” I tried to act worried. “Mr. Stanley said na possible raw na nananaginip ka at nako-confuse ang katawan mo kung panaginip ba talaga ng lahat.” “You're body and mind are still unstable, Zeus. It's impossible for your to get out of the bed and kill a chicken with your raw teeth.” I tried to act serious this time. “Seeing things, heari

Parang pumasok si Eleuthera sa isang spell, kusa siyang nadala ng babae, hindi man makapagsalita ay para siyang na hipnosis sa mga mata nito nang kusang gumalaw ang ulo niya at umiling. Lumapit ang ulo ng babae sa tenga niya at bumulong, "Remember,nightmare looks like a reality. Don't be confused." Kumurba ang labi nito. "I'll show you." The lady rolled over on her soft bed, with closed eyes, a sleepy voice she answered her noisy phone. "Why did you call me in early of the morning?" she complained, not glancing who's the caller. Walang sinuman ang dapat tumawag sa kanya sa ikatlong araw ng pamamahinga niya. No one should dare to.

"Kung hindi ay mamamatay siya?" "Depende. Kung maaagapan kaagad ay may tsansa siyang mabuhay na nakaratay lang sa higaan dahil babawiin ng katawan niya lahat ng inutang niya. Ang mga kalamnang hindi naman dapat gano'n kalaki ay hiniram niya lang gamit ang drogang iyon. Sa ibang salita ay liliit nang husto ang kanyang katawan dahil sa matutunaw ang lahat ng muscle tissue niya sa lahat ng kanyang katawan. Kahit na uminom o magturok pa siya ulit ng ZK13 ay hindi na iyon i-epekto pa. Magiging paralisado siya buong buhay niya."

I can't move my body as if my body was paralyze by some demon. "Dion!!" I heard someone screamed my name kasabay ng malakas na pagsabog. Naramdaman ko na lamang ang pagbigat ng tukalap ng aking mata. My body went numb, akala ko nga ay humiwalay na ang sarili kong kaluluwa dahil sa pagkamanhid na nararamdaman. Am I still alive? Yan lang ang mga sumagi sa isip ko. I tried to open my eyes but I can't, I wasn't be able to move my body too. I'm definitely paralyzed now.

He smiled a bit and nod. "Yes. Sleep paralysis is caused by anxiety, panic attacks and depression, Ms. Kei." paliwanag ulit niya. "When did you begin experiencing those symptoms?" natigilan naman ito at napakurap. "N-Nagsimula yun nung magkaroon ako ng sunod sunod na problema na halos hindi ko na nakayanan." naging mahina ang sagot nito habang ang mga mata ay naging mailap. Agad namayani ang katahimikan sa paligid at napansin niya ang pagkawala nito sa sarili. Mukhang malalim ang iniisip.

Nasa ulunan ko siya at nanonood ng tv. "Paano ko napunta dito?" Tanong ko. He looked at me. "I carried you. Ang payat mo na. Kailangan mong kumain. Diba isa sa mga trigger points mo iyong overfatigue? I read somewhere that epilepsy can cause cardiac arrest. Hindi ka dapat nagpapagutom saka nagpupuyat. Hindi ka dapat napapagod at na-stress. You should really take care of yourself. Obviously, you can't do that, so I'll do it myself. Kailan ka huling nagpa-check up?"

sagot niya saka sabay baba ng cellphone sa 'kin. Ilang araw din akong balisa sa mga kaganapan nitong mga nakaraang araw, wala rin akong tulog dahil sa tuwing napipikit ako ay parang paulit-ulit ko naiisip yung nangyari sa bathtub. Malalim na rin ang hukay sa aking mga mata dahil sa puyat kaya minsan hindi ko na alam kung nasa realidad pa ba ako o nasa mundo na ng panaginip. Sa aking isip once na dumating ako sa REM (Rapid Eye Movement) stage ng pagtulog ko ay malaki ang chance na mapasailalim ako sa sleep paralysis na naramdaman ko nakaraan.