Can't Cry Hard Enough Mga Nobela at Kwento

That's all you need. Tumawa ako ng mapait. Ang lakas ng loob kong magsabi ng ganoon pero hindi ko naman nai-aapply sa sarili ko. Darating at darating ang oras na kung saan maghahanap ka ng karamay. And when that time comes and you don't have someone to lean on. All you can do is cry. Cry the pain, cry your anger, cry the loneliness, just cry it all out. "Nagtatapang-tapangan ka lang! Nakita namin kung paano ka umiyak noong iwan ka ng mga magulang mo dito!"

"What if I can't be a mother? What if that's the only thing I can't do no matter how much I try?" Her hands clutched the blanket tighter, knuckles pale, as if she was holding on to the last piece of stability she had left. "Paano kung..." she sobbed harder, her voice shaking violently now, "paano kung hindi ako enough? Paano kung someday he realizes I can't give him what he wants?" The words came out raw, broken, like she had been holding them in her whole life without knowing. Her chest heaved as she struggled to breathe properly.

Sugat na hindi pansin at dama ng iba. "I don't have the right to cry! I shouldn't show them that I'm hurting! I should have no emotions at all because my feelings weren't valid!" Fuck! I want to ask why? I wanted to cry and shout because of the pain that I'm feeling right now. Paano ko nga ba kinakaya ang ganitong sitwasyon? Bakit ba ako nasadlak sa ganitong klase ng buhay? Buhay nga bang matatawag ang kung ano mang mayroon ako ngayon?

Napakatahimik. At napakalamig. Wala siya. Sumikip ang dibdib niya. Umalis siya. Tumulo ang mga luha ni Harlyz. "I can't do this." Niyakap niya ang sarili habang nanginginig. "Hindi ko kaya." Isa pang contraction. "Raven!" Halos sigaw na iyon. Pero walang sumagot. Napapikit siya. At sa sandaling iyon, nawala ang pride.

Ayaw niyang humagulgol na naman, pagod na pagod na siyang umiyak pero kahit na pagod na siyang umiyak tila ba hindi siya nauubusan ng luha. “Gusto ko ng umuwi, gusto ko na siyang iuwi. Ang hirap hirap dito love. Kapag iiyak siya wala akong magawa kundi ang tingnan lang siya. I’m sorry, I am trying to be strong pero hindi ko maiwasan na hindi panghinaan minsan. Akala ko malakas na ako pero masyado pala akong mahina.” Pahina nang pahina na saad ni Tyrone. Tinakpan ni Czarina nang kumot ang bibig niya para hindi lumabas ang mga hikbi siya. Malalaki na ang bawat paghinga niya dahil sa pagpipigil ng pag-iyak niya.

It was foolish of me to think that somehow, he had softened towards me. I held in my tears, even my anger. He remained serious and unfazed. Maya-maya lang ay unti-unti akong nanghina, nawawalan ng lakas manlaban at pumalag. All these days I have been trying to struggle my way out. And now I am totally drained. I wiped the remnants of tears on my cheek. Matapang ko siyang tinitigan at tumango. “Whatever you say,” I said out of breath.

I love you so much that it hurts inside Are you listening? Please listen to me girl... Can't we try just a little bit harder?Can't we give just a little bit more? Can't we try to understand? That it's love we're fighting for? "Hey, why are you crying? Hindi mo ba nagustuhan ang boses ko?" Umiiling lang siya. Sinubsob niya ang kanyang ulo sa matipuno kong dibdib.Mahigpit ko siyang niyakap.

The Billionaires' War: Cry For Me (Stand-alone Dark Romance) ————————————— ⚠️R18+ SCENE AHEAD⚠️ 🚫Read at your own risk.🚫 ~CHAEWON JONES' POV~ Inaakala ng lahat na kapag isa kang bilyornaryo ay ikaw na ang pinakaswerteng tao sa mundo. Hindi ko alam kung bakit iyon din ang pinakaayaw kong marinig mula sa bibig ng mga taong nakapaligid sa akin. Nakapokus lang sila sa kung anong nakikita nila. Humahanga sa mga bagay na pangsamantala lamang.

"It hurts knowing that the one you love can't love you back but you know what hurts the most? It's competing with someone you know you can't win. You'll never win. At iyon ang iniiwasan kong laban." Nang umalis sya ay kaagad akong umalis na rin at dumiretso sa tinutuluyan ko. Hinawakan ko ang tapat ng d****b ko. Nagulat pa ako nang maramdamang may tumulong luha sa mga mata ko. I cried. I fucking cried again. It's just an act. It's supposed to be an act pero nasasaktan ang puso ko para sakanya. I'm doomed.

"Go on, go! Ano pa ba ang magagawa ko? She's your first love at alam kung wala akong laban diyan. Siguro nga kung hindi tayo kasal ay babalik ka sa kanya. I'm doing my best for this marriage Ace, okay naman at masaya tayo eh pero simula ng dumating siya ay nagkandaleche leche na. Nakakapagod kang mahalin Ace alam mo ba 'yon? Nakakapagod sumugal sa taong una pa lang pinapatalo ka na. Ang hirap magmahal ng taong hindi pa tapos magmahal ng iba. Ang hirap lumaban mag isa." "B-babe hindi naman gano'n 'yon eh. Kaya nga sabi ko sayo ito na ang huling beses at kakausapin ko na din siya. Alam mong mahal kita at kung ano man ang meron sa amin noon ay matagal na 'yong tapos, nakaraan na 'yon. All I am