Novel & Cerita Can't Take That Away

Ngumiti ito. “Pag isipian mong mabuti Maxine, na rito naman ako pra suportahan ka but I can’t take na makikita ulit kitang masasaktan. I hope kung sino man siya he will treasure you, gaya ng ginagawa natin dito. We treasure each other cause no one can.” "Think about it and whatever you decide, i'll support you, but sadly, i won't be seeing you here in the Club house. Mamimiss naman kita niyan.”

Tumayo ito at dumiretso sa counter. 'Bakit parang masakit? Kahit hindi ako babae pero natatapakan ang pagkatao ko.' Sa lahat ng pwedeng gawin saakin yun pa talaga. Nakakababa ng dignidad. Hindi man ako babae pero tao rin ako. Pinaabot pa talaga sa puntong pati pagkatao ko tinapakan nila. Sa oras na ito hindi ko na sila palalampasin. Hindi ko man sila kilala, pero aalamin ko. Kahit pa aabot sa puntong makapatay ako.

I'll give up. ~~~~

Nagpumiglas ako para maagaw ang kamay ko sa pagkaka hawak nito. Pero mas malakas ito sa'kin kaya hindi kona pinilit pa na kumawala. Pormal nitong ibinaling ang tingin sa'kin bago ako tinititigan, isang titig na maraming gustong sabihin. " You're not going anywhere " Walang imusyon na tanong niya. " Wala kang karatapan na pigilan ako, Jazer " May halong diin na tugon ko at sinubukan ulit na alisin ang kamay sa pagkakahawak niya.

Did someone take it off for me? Arggh. So frustrating.

natatawa na sabi niya at umiling ako. "It can't be!" sigaw ng isang bahagi ng utak ko. "Stop joking around. It can't be! There must be another reason why. You know that I don't, I can't and will never be in a committed relationship. The word love is such a strong description. I like her but I don't think-," sabi ko pero may alinlangan at straight na inubos ko ang laman ng baso.

pahayag na reklamo ni Sofia na pinipigilan ang sarili na maiyak sa mga nangyayari sa buhay niya. "Kung iiyak ako mas sinasabi ko sa sarili ko na hindi ko na talaga magagawa ang mga pangarap ko. Hindi dapat ako panghinaan ng loob, kung gusto kong makaalis sa bahay na ito ay kailangan hindi ako sumuko. Kaya mo 'yan Sofia, i'm sure may ibang kumpanya na tatanggap sa akin because of my credentials and won't reject me just because of my height. Be positive lang Sofi---"

“Let them take everything. They can destroy my title, my position, my wealth. But they can never take you away from me.” Napaluha si Althea, pero halatang guilty. “Kung hindi dahil sa’kin, hindi nila gagawin ‘to. Hindi ka nila sasaktan.” Hinawakan ni Adrian ang pisngi niya at pinunasan ang luha. “Thea, listen to me. They would have done this no matter who I chose, as long as it wasn’t their plan. Don’t carry this burden. This is our fight, not just mine.”

Zadiel: 𝘐'𝘮 𝘴𝘰𝘳𝘳𝘺 𝘪𝘧 𝘪'𝘮 𝘯𝘰𝘵 𝘢𝘣𝘭𝘦 𝘵𝘰 𝘴𝘦𝘦 𝘺𝘰𝘶 𝘵𝘰𝘥𝘢𝘺. 𝘐 𝘯𝘦𝘦𝘥 𝘵𝘰 𝘭𝘦𝘢𝘷𝘦 𝘯𝘰𝘸. 𝘑𝘶𝘴𝘵 𝘵𝘢𝘬𝘦 𝘤𝘢𝘳𝘦 𝘰𝘧 𝘺𝘰𝘶𝘳𝘴𝘦𝘭𝘧 𝘢𝘯𝘥 𝘦𝘯𝘫𝘰𝘺 𝘺𝘰𝘶𝘳 � �𝘢𝘤𝘢𝘵𝘪𝘰𝘯.

At baka sa susunod ay hindi ko na kayaning mawala pa siya sa akin at makagawa lang ako ng mga bagay na ikagagalit niya sa akin. "Don’t worry, you can still manage the companies that under my name kahit hiwalay na tayo. Hindi ko naman kailangan ng sobrang yaman…” Kasi pagmamahal mo lang sana ay dapat sapat na pero hindi mo kayang ibigay iyon. At ayaw ko ng ipilit ang mga bagay na hindi naman talaga para sa akin.