Novel & Cerita Captions On Memories

Pagkakataon na ito pa rin ang sasalo sa kaniya. Araw-araw niyang ipagpapasalamat ang lahat. Sila man o hindi, malaking bagay na nandito pa rin ito para sa kaniya sa pagkakataong ito. Gayon din, sa mga imahe na naglalabasan sa sistema niya. Isa lang ang ibig sabihin, ‘Remember Me.’ “Shit, Ano bang nangyari? Kinabahan ako ro’n,” dinig niyang komento ni Cierra makalipas na mapatulala sa nangyari.

Hindi na raw nila sasagutin ang mga tanong ko at hahayaan nilang kusang bumalik ang memorya ko. "Ate, I know you want to remember, but you have to be careful. If you force yourself to remember, your brain might make up memories that aren’t real just to fill in the blanks. Yon ang sabi sa amin ng doctor. Kapag daw nagiging emotional ka, pwedeng maghalo-halo ang lahat. Your mind might create memories that didn’t actually happen. I don’t want that to happen to you. Just take your time and let your memories come back naturally." Iyan ang sagot sa akin ni Scarlet nang tinanong ko siya kung ano ba ang nangyari sa limang taong hindi ko maalala! I cannot believe I can't remember those five freaking

Kinakabahan siya, hindi dahil sa katotohanang nagkaroon siya nang brain fractured kundi dahil sa maaaring sagot ng doktor na siyang magmumulat sa kanya sa buong katotohanan. "Yes!" Bahagyang napaawang ang kanyang mga labi sa naging sagot ni Dr. Corpus. So, ibig bang sabihin nu'n? Totoo ang kanyang mga nalalaman? "But why I can still recognize my family? My friends? My work? My company? But... but why I can't remember her?"

Kita sa screen kung paano humigpit ang panga nito, kung paano umangat-bumaba ang dibdib sa pilit na kontroladong paghinga. “But for all those years,” dugtong nito, mas mababa na ang tinig, mas buo, “kailanman hindi kita nakalimutan, Garette. Not even once.” Tumitig ito diretso sa camera, tila ba sinusubukang abutin siya sa kabila ng screen. “You were never just a memory to me. You’re always—always—the princess in my heart.”

Because now, I can’t remember it. When I forget about how her voice sounds, I would always grab this phone and watch videos of her. She was correct when she said back then that I would be thankful that she loves to take a lot of videos. The videos are the only way that I can remember her voice again. And the photos are the only ways I can see her again. I clenched my phone and placed it on my lap. The video is still playing even if I’m not watching it anymore. It’s the video where she kept on talking. She’s not shutting up on this one.

Bigla namang napayuko ang mama niya at ang koreanong kausap nito nama'y biglang na busy sa phone. Seryuso namang tumingin si Jude sa kanya at nagsalita. "MJ, listen it was our memories, OUR Memories, beautiful memories and even if it was worth billions I AM STILL going to have it all, because it's ours! You and me! I'm not going to let anyone own it. Do you understand?"

But we discovered something unexpected. --- Lumabas ang mga lumang data. --- «ECLIPSE PHENOMENON ABILITY: MEMORY CONNECTION ACROSS TIME» --- Nanlaki ang mata ni Professor Gabriel. --- "Across time..." Mahina niyang ulit. --- Tumango si EVE. --- "The first discovery." --- Nagpatuloy ang recording. --- «"Memories are not only stored in the brain."» «"They are connected to possibilities."» --- Napatingin si Liyuna kay Aiden.

maotoridad niyang sabi. Tinakpan ko ang labi ko at nag iwas ng tingin. “Just like what I said, mag uusap tayo kapag kalamado ka na. Pumasok na tayo sa loob baka magkasakit ka,” I don’t trust him at all. Hindi ko siya kilala, plus he shoot Matt, he kidnapped me. Tumingin ako sa dagat at naisip na lumangoy ulit tutal kaming dalawa na lang naman.

hindi ko napigilang tanong. Ngumiti siya. “Yes. Absolutely." Napaluha na tuloy ako. Hindi ko namalayang tumutulo na pala ang mga luha ko. “Memory recovery is different for every patient. Some recover gradually over several months. Others experience sudden flashes of memory. Sometimes familiar places, familiar people, familiar scents, music, or even food can trigger forgotten memories.” Lalo akong nagkaroon ng pag-asa. Ibig sabihin ay babalik pa rin talaga sa normal ang lahat at hindi na ako makapaghintay na mangyari iyon.

biglang nag iba ang reaksyon ni Devon kita nya ang takot nito na nakarehistro sa Mukha. "you brat, what noddles your talking about?" nang gagalaiti na bulyaw naman ni Veron. "you search it, goggle it bobo." mataray na wika nya dito at tiningnan ang buhok nitong sobrang kulot na parang instant noddles napatawa naman si Tasha sa isip. "you brat, tinatakot mo kami sa ama mong General, what a shame you really a brat kaya ka ipinag palit." akmang tatawa pa si Veron.