Carlito's Way Novels & Stories

Nagkunwari naman si Analyn na nahulog ang lighter para magkaroon siya ng dahilan na yumuko at para hindi mahalikan ni Carlito. Pagkatapos pulutin ni Analyn ang lighter ay may nakahanda na siyang ngiti para kay Carlito. “Sure! Basta ba dadagdagan mo ang bayad sa akin. Hanggang dito lang kasi sa The Grand ang binayaran sa akin.” Malutong na tumawa si Carlito. “Walang problema sa pera. Marami akong pera!” Gustong samantalahin ni Analyn ang masayang estado ngayon ni Carlito, kaya naman dumukwang siya para abutin ang baso ng alak na kanina pa hindi matuloy-tuloy inumin ni Carlito.

Sunod-sunod na putok ang pinakawalan ni Luisito gamit ang kanyang high caliber revolver. Lahat ng kanyang kalaban ay isa-isang bumagsak sa semento. Lahat ay wala ng buhay. Sinugod nila ang hide out ng mga sindikato upang kunin ang mga high caliber na armas. Para siyang nakikipagsagupaan sa mga bala. Kaliwat-kanan ang hawak niyang baril at kaliwat kanan din ang pagpapakawala niya ng putok.

Carmella Mabigat ang katawan nyang bumalik sa Del Castillo matapos ang nangyari ng isang araw. At alam nyang marami pang ganoong eksenang mangyayari kung hindi pa sya aalis sa Del Castillo Resorts. Pero hinde, pinangako nya sa sarili na tatapusin nya ang sinimulan sa Del Castillo Resorts at tulad ng plano aalamin parin nya ang katotohanan na nais nyang malaman. May dalawang linggo pa sya para manatili sa Del Castillo Resorts at kung matapos ang panahon na yon at wala paring sagot na makita, susubukan nyang itanong muli sa kapatid ang nangyari noon. Lalo na ngayon dahil na iinvolve ang damdamin nya kay Aiden na pinipilit nyang iwaksi pero sa tuwing nakikita nya ito ay hindi maiwasan ang saril

"Hindi po ako masamang tao, Ma'am. Matino po ako." Atubili siyang tumango. Sa panahon ngayon nag daming scammer, kahit ang matitino nadadamay kasi napagdududahan na niya. Sumakay siya sa taxi na minamaneho nito. "Ako nga pala si Carlito, Ma'am." Nagpakilala ito. "Jovy po," sagot niyang tipid na ngumiti nang sulyapan siya nito mula sa rearview mirror.

Tumikhim ako at ngumiti ng malapad kay Hunyo. “Well, time will tell us if we are. Pero hindi ko naman itatanggi that I am indeed lucky to have someone like him in my future.” Nahagilap ng aking mata ang nakakalokang ngiti ni Gracy. Everyone might look at her smirk like she’s a supportive friend but hell, her smile is mocking me. “You both are lucky to have each other, hija,” wika ni Carlito Vallero. He’s not the usual talkative person like I thought. Una dumapo ang pagdududa ko sa kan’ya. I smiled at him sweetly as he nodded at me with a small smile.

Tanging mga mata lamang ang makikita kapag suot niya ang bagay na iyon. Siya si Winter Alfonso. Mula sa mayamang pamilya ng mga Alfonso na kilala sa pagpapatakbo ng negosyo ng mga tela at mga prutas kagaya ng pinya at mais. Kilala ang pamilya nito dahil matagumpay ang kanyang mga magulang sa pag import at export ng mga tela mula sa Inglatera.

ani Clip. “I’m not stopping this car until we get out of Tagaytay. Your Jollibee can wait. Mahirap na, baka sundan pa tayo,” si Romano na palinga-linga sa paligid. Ilang sandali pa’y nagsalita ulit si Romano. “Have you done it before?” tanong nito. “Key someone else’s car?” si Clip. “Oo.” “Hindi pa,” si Clip.

Bumagsak na lang ito sa kinatatayuan habang halos lumawa na ang mga mata. “A-anong kalokohan ito!” malakas na wika ni Carlito. Nag-aapoy ang mga mata nito na nakatitig sa kanila ni Julienne. “Kalokohan?” sarkastikong balik niya sa sinabi nito bago nilinga si Cerenna na pinagpapawisan na nang matindi. He smirked. Then, he looked at Theresa and Carlito. “Don’t ask me, asked yourself instead. Hindi ba kayo ang may gustong magpapatay sa asawa ko? Well, sad to say this, but she’s alive. She’s now with me,” he revealed.

Maaari lamang siyang magpalit ng lane at bilis, at pinagalitan siya nang kalahating buhay sa daan. "Idiot, hinahanap mo si kamatayan!" "Fuck, fuck, fuck!" May isang malaking trak na puno ng mga kalakal sa harap, at ang kotse ay parang nakasandal sa isang tabi. Nag-alinlangan si Carlito at gustong makalusot, ngunit medyo natakot siya. Tatapakan na sana niya ang accelerator, ngunit nakita niyang bumagal ang takbo ng sasakyan sa likod.

Nilingon nito si Caio sa hindi kalayuan na iniangat nito ang tasa na para bang sinasabi ng habaan niya lang ang pasensya. Carlito’s real name was Carlton, the Captain of the Second Unit of the Black Assassins whose task was to protect Wushi at all costs. Pasimpleng lumapit si Carlito sa pinagtataguan ni Wushi. “Shhh.” Inilagay ng bata ang hintuturo sa bibig. “Quiet please.” Maya-maya pa ay nakita naman ni Nena ang bata. Panay ang tawa ni Wushi. “Tawag ka ng daddy mo,” ani Nena.