Carlos P Romulo Mga Nobela at Kwento

“Iyan ang katotohanan, Cain. Katotohanan na siguradong itinago nila mula sa iyo. Sila ang pumatay sa iyong ina. Ngayon, sila pa rin ba ang kakampihan mo?” “Hindi namin pinatay si Rosario,” galit na sabi ni lolo Carlos. “Nagpakamatay siya.” “Kayo ang nagtulak sa kaniyang tapusin ang sarili niyang buhay,” sagot ni Ambrosio. Namilog ang mga mata ko. Gods, kailangan ko na yata umalis. Hindi tama na nakikinig ako ngayon. Pero hindi ko magalaw ang mga papa ko. Parang nakapako na sa kinatatayuan ko.

Sa gitna ng simpleng hapag-kainan sa probinsya, muling natutunan ni Elorda na kahit masaktan at mabigo, may pag-asa pa ring bumangon at magsimula muli. Napatigil sila nang may kumatok sa pinto. Sabay-sabay silang napatingin sa gawi ng pinto. "Ako na ang titingin kung sino ang biglang dumating," prisinta ni Sicandro. Tumayo siya at tinungo ang pintuan. "Ikaw pala, Manuel. Pasok ka..." nakangiting aya niya sa binata. Si Manuel De Dios ay may-ari ng malaking lupain sa San Carlos.

Kinuha ko ang nakatulugang libro at ipinatong sa coffee table. “Kumain ka na? Ipagluluto kita.” I looked at him. "Dito ka ba kakain ng hapunan?" Carlos. He was the CEO and President of one of the biggest construction company in the country. But he doesn't act like one. He was very down to earth. Siya ang pinakamabait na taong nakilala ko… “Let’s go outside. You deserve a break from all this schoolworks.” Saglit siyang tumingin sa coffee table na puno ng libro bago ibinalik ang tingin sa akin.

Hindi ba ang punto ng paghihinganti ni Divina ay dahil sa hindi natulungan ng kanilang pamilya si Carlos nang mangailangan ito ng tulong pinansiyal. Sandaling natigilan si Reymond bago tumango. “O-oo. May banta na sa buhay ni Carlos nang mangyari ang lahat. Kaliwa’t kanang loansharks ang naghahabol kay Carlos noon. Hindi rin niya gustong sabihin ang totoo sa sa mga Lagdameo o sa mga De Guzman dahil ayaw niyang sisihin ng mga ito si Divina sa pagbagsak ng kanilang kabuhayan. And so… to escape his problems, he touched the flower himself. Huli na ang lahat ng malaman ni Divina. Carlos already had a heart attack and it was fatal.”

bati nito sa akin at humalik sa pisngi ko kaya ganoon din ang ginawa ko at nagpakilala. “Ignacio and my wife, Michaella." “Hi, nice meeting you Chaldeenne." “Nice meeting you too." “Carlos…ang pinaka-pogi sa lahat at ang magandang asawa ko, my only love Clovett." Napabaling ang tingin ko sa lalaking kulot ang buhok at sa asawa niya at nakipagkamay. “Maniwala ka na lang na pogi si Carlos, magtatampo iyan."

Tumango ng marahan ang binata bilang sagot at lumakad papunta sa pinto, tinapik nito si Nathan sa balikat kaya sumunod eto kay Karlos. NATAHIMIK ang dalawang lalaki, tanging mga buntunghininga lang ang naririnig sa kanila. Nagsalin ng alak si Nathan sa dalawang baso at iniabot sa kaibigan bago tumabi dito sa pagkakatayo, nakatanaw sila pareho sa kawalan. “Gerald Salcedo, a Mafia Lord.” basag ni Karlos sa katahimikan.

“Hey, no need to be afraid. I own that house you’re staring at.” Kumurap siya, pinaglipat ang tingin sa lumang bahay at sa estraherong lalaki na nasa kanyang harapan. “Hi, I’m Carlo. Carlo Reyes,” anang lalaki, inilahad ang kamay. Hindi niya tinanggap ang kamay nito, tinitigan lang niya iyon. Nang maramdaman nitong wala siyang balak makipagkamay, binawi na rin nito ang kamay nito. She felt her cheeks burned, a little bit ashamed for what she did. “And you are?”

Garcia na isa ring Realtor Nagtatawanan sila hanggang masamid. “Kahit ako naman na ganyan kagwapo, I won't settle for one woman. Lahat sila lalahian ko,” ika ni Tito Art na kilala rin sa pagiging playboy at magaling na realtor. “Carlo, akala ko noon magpapakasal ka na dun sa anak ni….ano bang pangalan noon?” tanong ni Mr. Castro.

That’s why back then, I applied in the firm where I am currently working at, sa firm ni Karlo De Silva. “Mas gumaganda ka ngayon. Magaling ba mag-alaga ang firm na pinapasukan mo? Do they treat you right?” I grinned and looked at him. “You don’t try to hit on me, Jico.” Tumawa naman siya at tinaas ang kaniyang dalawang kamay. “How can I? Sandro Romualdez huh. The son of the aspiring President and the grandson of the late President. Anong laban ko roon?”

protesta ko at bago ko pa masabi ang sasabihin ko pinigilan na ako ni Nanay. "Hep! Hwag ulit OA anak, free lang yan ng Mayor Carlos para raw sa mga kadalagahan." sagot ni Nanay. "Si Carlos? As in Carlos Mendoza, Nay?" iyong ex ko. Gusto ko sanang idugtong sa sinabi ko kaso walang alam ang Nanay na naging nobyo ko ito at baka ma dospordos ako ng wala sa oras. "Oo, siya nga anak. Kaya hwag ka na mag-isip dyan." sagot nito.