Caught Up With Friends นิยาย & เรื่องราว

Pero hindi kami dapat malasing kasi may pasok pa kami bukas. Tig-dadalawang bote ng beer lang naman ang naubos namin at pagkatapos, nagpasya na kaming umuwi. Bago pa ako pumasok ng sasakyan, isa-isa ko munang nilapitan ang mga kaibigan ko at nakikipag-friendship fist sa kanila. "Hindi ka na ba galit sa amin bro?" tanong ni Marco. "Okay na ako, basta h'wag niyo ng uulitin ha. H'wag kayong gumawa ng mga bagay na lingid sa kaalaman ko."

We even called our friends at madaya nga daw kami kasi nagsosolo kami ng lakad. Napagkasunduan na magkikita na lang kami mamayang gabi sa bar at kahit gusto kong tumanggi ay hindi ko nagawa dahil isusunpa ako ng mga kaibigan kong ito kapag hindi ako nagpakita!

binasag ni Kierence ang katahimikan. D'on lang kami nagkatinginan at napatawa na. Tuluyan nang pumasok sila Stan at sinara ang pinto. Nag-apiran silang magkakapatid. I immediately went to my friends and hug them. I missed them so much! I was relieved that they were not mad at me and Aeika. I guess we're just mature enough to understand each other. Great friendship indeed. "Aeika planned this party. It's been awhile since we last had fun together!" Saffia beamed.

Nag madali ako sa pag aayos ng sarili dahil doon. Gusto kong kumpirmahin kung dito ba siya natulog at para makapag pasalamat na rin para sa kagabi. I know we barely talk to each other but I think this is the start of being friends with him.... like real friends. Hindi na yung mag uusap lang kung may kailangan or what. Friends na makakapag usap na ng normal kagaya nila Jasper at Wesley

Ayaw ko namang sundan sa school kaya sa labas nalang ako. "Thank you, Ava." Another message came from her. "I really missed you saying my name! I badly want to hug you and see you and talk to you! Sabi din nila, bawal daw? Can you atlleast have us appointment like once a week? For fun or talk lang, pretty pleaseee..." Ito din ang request ng mga kaibigan ng kambal. Bawal kasing magkasama kaming lahat baka mamukhaan ako pag-nakitang kasama nila ako.

Isang taon narin naman kaming ganito kaya sanay na ako, at para bang kilalang-kilala ko na sya. "Gising na." May sumundot sa ilong ko. Sino ba namang hindi magigising e, sinundot ilong ko? Lakas ng trip ni Tzaddi. "Ayos kalang?" Agad na tanong ko ng tuluyang magising ang diwa ko. Parang ang wirdo ng ikinikilos nya biglang naging isip bata. "Sorry." Tipid na sabi nya bago bumalik sa pagiging seryoso. "I'm just excited to meet my friend for a long time. Sinabi ko kasi na may kasama ako, at sabi nya may kasama din sya."

Until we got off the jeepney, she didn't even bother to look my way. ***** THE NEXT DAY, my friend Cherry introduced me to her best friend name Ace. Naging magkasundo naman kami at ang dating isang kaibigan ko lang ay naging dalawa na. Lagi kaming magkakasama to the point na kaming tatlo na pala ang trending sa school. Pero hindi pa sa babaeng lagi kong nakakasabay sa jeep. Hindi nga ako sigurado kung kilala niya ba ako o hindi. Well, who cares?

Mabilis niya akong nginitian habang tumatango. "Kumusta na siya? He's still your best friend huh" "Ayos naman po" "Palagi mo pa rin ba siyang kasama? Don't you have any girl friends?" Umiling ulit ako, "Siya pa rin lang po yung friend ko, Lolo. Although, nameet ko ulit yung friend jo from swimming class the other day, we haven't exchange contacts kaya hindi pa kami nakakapag catch up." "That's good to hear. At your age, hindi magandang nakikita kang palaging may kasamang ibang lalaki.."

Inirapan na lang ako ng kapatid ko at nag-text ako sa kanya pumunta kami sa canteen nang kapatid ko kaagad hinanap ng paningin ko si Win at ang mga kaibigan nito. Text message Bernard: May meeting ang music club, pupunta ka ba? Win: Kailan ang meeting? Bernard: Bukas, magkita na lang tayo dito. Win: Okay. Bernard: Oo nga pala, sabay tayo mag-lunch break bukas baka puntahan na naman ako ni Helga dito ngayon at magtanong kung bakit hindi tayo magkasama. Win: Sabihin mo lang na parehas tayong busy sa exam dahil totoo naman, hindi ba?!

Bukod sa kanilang dalawa, may tatlo pa silang kasama. "Lala, these are my friends, si Mia, Amy and Rachel," pakilala nito sa mga kaibigan, "guys, kilala niyo na naman si Lala hindi ba?" "Hi, Lala, " bati ng mga ito sa kanya. Naiimagine na tuloy niya na sinasabunutan ang mga ito. "Hi!" naupo siya pabukaka sa isang upuan, "dito na lang ako mauupo ha, pagud na pagod kasi ako sa biyahe. Ang layo naman nitong hang out place niyo, mukhang pang sosyal."