Novel & Cerita Cebuano Numbers

May nakasulat pang mga numero na dapat kontakin at sa huli ay may malaking letra na nakasulat, "PABUYA: 5 MILLION" Ilang segundo pa akong nakatingin doon dahil sa pagkagulat. Tila hindi pa napo-proseso ng aking utak ang aking mga nakita at nalaman. "B-Brian Fuentes???" Tila nag-echo naman iyon sa isipan ko at bigla rin ang pagsakit ng ulo ko. Para bang may ilang alaala ang biglang lumutang sa aking isipan na hindi ko naman maintindihan.

Tinawag muna ni Tita ang kanyang asawa. "I know Tito Lorenz speak Cebuano kahit laking Maynila siya" bulong ko na napansin din ni Paolo. "Ano kuya?" Tanong nito. "Nothing I....just practicing using Cebuano language" palusot ko. Tumango tango na lang ito. Ilang minuto lamang ay dumating na si Tito Lorenz. "Maayong buntag mga iho" 'sabi ko na nga ba eh!'

Oh!" Sinabi ni Celia, na may naalala, "May isang senior executive ng Ambrose Group dito ngayong gabi, kaya bakit hindi natin siya tanungin?" "Hindi, okay lang," sabi ni Alex "Hindi ito mahalaga." Turner, salamat sa iyong imbitasyon. Ang pangalan ko ay Wesley Boone.” “Bahala ka,” sabi ni Celia. “Naniniwala ako na ikaw ang CFO ng Ambrose Group. Tama ba?" "Oo," sabi niya. "Ang Ambrose Group ay may mga negosyo na sumasaklaw sa North America, Europe, at Asia, at naghahanda kaming palawakin sa North Africa. Syempre, I don't want to bother your pretty little head with boring details, so let's just say we're doing very well." Kinuha niya ang isang business card sa bulsa at iniabot sa kanya. "Nice to

kabanata 130 Sabi ng dayuhan, itinulak pababa ang limang milyong chips. Sumimangot si Anthony at naghinala: "Mas maliit ang mga card mo kaysa sa akin. Tumawag ka kaagad ng limang milyon sa pagdating mo. Gusto mo bang pasabugin din ako?" Pinandilatan ng dayuhan si Anthony at sinabing, "Manloloko ba ako? " , hindi mo alam, pero wala kang lakas ng loob na sumunod, alam ko ito."

nakangiting tanong ni Ma'am Rebecca Ma'am alam na kung sino ang panalo! Hubby!!! " Okay bibilangin ko na...one,two, three, four, five, six, seven, eight, nine, ten, eleven, twelve, thirteen, fourteen, fifteen, sixteen, seventeen, eighteen, nineteen, twenty, twenty one, twenty two, twenty three, twenty four, twenty five, twenty six, twenty seven, twenty eight, twenty nine ". bilang ni Ma'am sa bomoto kay Hash

Nasa unang slide na at ang nakalagay dun ay 'New Branch at Cebu' "Napag usapan na namin ito ng isa sa mga worker namin. And we are planning to open a new branch at Cebu City" Simula pa lang ay marami ng nagtaka. At kita sa mga mukha nila ang why? Why? And why kaya hindi yun hinayaan ni Daddy and he asked a question "Bakit kailangan pang mag open ng Branch sa Cebu gayong malapit lamang sila sa Luzon? We have branch also on Davao kaya pwedeng dun nalang sila bumili?"

Dalawa agad ang pumasok sa isip niyang pwedeng gawin nang libre. Una, sa mga bundok na malapit sa kanila sa Cebu, napapaligiran ‘yon ng mga kawayanan. At sa panahong ‘to, ang pinaka-mabenta at mahal ay ang labong o bamboo shoots, lalo na ‘yung summer labong. Oo, medyo matrabaho ang paghuhukay ng labong, pero bukod doon, malinis ang kita.

Pilit niyang iniintindi at pinro-proseso ang mga narinig sa kaibigan. "Oo, totoong nasa Cebu siya ngayon para sa isang exchange program ng kumpanya. Pero trabaho lang 'yon! Sinong niloko mo? Pamilya Arguijo? Hinding-hindi siya makakalapit sa mga gano'ng tao! Baka naman nakakita ka lang ng socialite na kamukha niya, tas in-assume mo na agad na siya yun?!"

"May seven hundred fifty million piso! Sino ang magbibigay ng eight hundred milion pesos?" Patuloy ang pag bid mula sa ground floor. "Ako, walong daang milyon pesos! " "May walong daang milyon peso! Sino pa ang gustong magdagdag?" Ken pushed a button anf type 1 billion pesos. It appears on the screen at the center of the stage. The uproar is too much. Napanganga ako at hindi makapaniwala. Is he crazy? Sino ang baliw na mag bid sa pangil, kuko ay mata lamang ng pinakamatapang, pinakamatanda na lobo? And who the hell care?!