Novel & Cerita Cebuano Poem

'Nice Province same as in Manila but a little bit weird' "Oh Pao unsa ka?" Ayan na naman sila sa weird nilang salita. 'Hayss kailangan ko yata magpaturo magsalita ng Cebuano o di kaya bumili ng dictionary about the languages' "Palitan og utanon si papa" sabi niya pero di na lang ako nakinig bala dumugo ilong ko rito. "unsang utanon?" "Yung pang sapsuy po" buti na lang nagtagalog na siya.

sabi ni Mama, halos pabulong. Umupo ulit si Anessa, pinupunasan ang luha niya. “Since we arrived here in Cebu, wala naman kaming nakaalitan. Lahat ng nakakasalamuha namin mababait, pati mga katrabaho ko. Walang bully, wala akong nakaaway. Kaya bakit? Sino ang demonyong gagawa nito?” Malungkot ang mukha niya pero may tapang na sa boses.

"Pangarap ko ang ibigin ka At sa habang panahon, ikaw ay makasama Ikaw na lang ang siyang kulang sa buhay kong ito Pangarap ko ang ibigin ka..." Maririnig sa magandang boses ni Corazon ang tuwa sa kinakanta niya, habang ang mga mata ay nakatingin kay kuya, kaya naman kay kuya sunod nabaling ang paningin ko.

malamig na putol ni Zephyr, mababa ang boses ngunit mas mabigat kaysa sigaw, “ay ’yung walang silbi.” Mas lalo pang nanigas ang tauhan. “H-hindi ko po talaga alam…” nauutal nitong sagot. “P-pasensya na po… ang a-alam ko lang po… n-nasa Cebu siya…” napipikit na sabi ng tauhan, halos hindi makagalaw sa takot dahil sa baril na nakatutok sa kanyang noo. “Hmmm… Cebu…” nakangisi si Azrael, tila alam na nya kung nasaan ang kakambal..

Iginiya siya nito paupo sa sopang yari sa kawayan. "Okay lang po ako Tay! Ang totoo po kaya ako naparito. Dahil may nais akong malaman at marami rin akong gustong itanong sa inyo. Mabuti po at nagkita tayo agad, talaga pong sasadyain ko kayo dito. Galing na rin po ako ng Cebu." Tumango lang ito at nagbuntong hininga, sabay tapik nito sa kanyang kamay.

Malalaman mo parin na mapagmataas na uring tao ang kaharap ko ngayon. "Hi! Gagamit din ako ng cr," sabi niya sa malumanay na boses. Ibang-ibang Eula na talaga kahit sa pananalita. "Kumusta na? Matagal na palang hindi kita nakita ah, matagal ka na ba dito sa Cebu?" ngisi niya. Hindi dapat ako matakot. Naalala ko pa dati na isa siya sa mga nagsusulat ng mga salitang hindi maganda sa dingding o kung saan man ako. Siya pala ang may pakana nun.

Para bang tuluyan nang naubos ang kanyang lakas, napaatras siya at bumagsak sa malamig na sahig. Sa likod niya ang malalawak na bintanang mula sahig hanggang kisame. Sa labas, kumikislap ang maliwanag at masaganang tanawin ng Cebu kapag gabi—libu-libong ilaw at neon ang naglalaban sa dilim. Ngunit sa kanyang mga mata, lahat ng iyon ay kupas at walang saysay. Dahan-dahan niyang itinaas ang kamay at tinitigan ang kanyang walang laman na palad.

*** shout out po kay Leslie Dayao, reading from Laur Nueva Ecija Wena Abarquez

Sinubukan kong gawin itong mas malaki at tunay hangga't maaari, nang sa gayon ay mapagaan ko man lang kaunti ang mabigat na atmospera sa paligid. Ngunit kahit na sinubukan naming pareho, nakakaramdam parin kami ng hiya at mailap parin sa bawat isa. "Que hermosa es la luna" Aniya nang magsimula ulit ang katahimikan sa pagitan namin. "Que..hermo..ano?" Tanong ko "Kay ganda ng buwan" aniya at nakangiti paring tinatanaw ang buwan. Sumang-ayon naman ako sa kaniyang sinabi sapagkat ito ay tunay.

85 Ngayong araw ang uwi namin sa Cebu. Natawa ako ng makitang excited na excited siya sa pag uwi namin, napakarami niyang pasalubong para sa mga bata. Kinausap rin namin si tatay tungkol dito. Hindi rin naman siya tutol sa nais naming gawin. "Namumutla ka yata. " Pang aasar ko sa kanya.