Cellphone Tagalog Novels & Stories

“Ah ganoon ba... anong gagawin ko sa calling card na ito-” “Kainin mo kung gusto mo. O kaya naman sabawan mo rin para mas masiyahan ka. Eh di syempre tatawagan ano pa ba? Ay teka may cellphone ka ba?” “Oh kita mo na? Ikaw itong baliw eh, pulubi ako at basurero tapos ine-expect mong may cellphone ako. Okay ka lang?” sarcastic na wika ng lalaki at tinitigan pa siya na animo’y siya na ang pinakatangang nakilala nito sa buong buhay.

"May cellphone ka?" "Oo, binilhan ako ni ate," saad ko at pinakita sa kanya ang aking cellphone. "Wow! Ang taray. Sana all spoiled." "Hindi naman," sagot ko at inabot sa kanya ang cellphone. "Marunong kana gumamit nito?" "Oo, tinuruan ako ni Kuya Rowel ang soon to be husband ni ate. "

Naglalakad na ako patungo ng gate nang naramdaman kong may nag-text sa'kin kaya kinuha ko ang phone ko at napangiti na lamang ako nang mabasa ko 'yun. "Uyyyyy!" Nagulantang na lang ako nang biglang sumulpot sa harapan ko sina Chia, Kara, at Lycel. Bigla ko namang hinampas sa balikat si Chia na siyang namumula na sa kakatawa, "Bwiset ka, Chi! Nagulat ako! Bigla-biglang nalang kayong tumili d'yan." "Sobrang lapad kasi ng ngiti mo habang tinitignan ang cellphone. Ayieee, sino 'yun?"

Hindi niya alam kung sa luha o dala nang nararamdaman niya sa mga oras na iyon. Ilang hakbang pa ay malapit na siya sa kama ngunit parang biglang mabilis na umikot ang paligid niya at unti unting nilalamon ng kadiliman ang kanyang paningin. Nakita pa niyang umilaw ang cellphone niya tanda na may incoming call at malakas ang kutob niyang si Miguel iyon. "Miguel," huling sambit niya bago siya mawalan ng malay.

sagot ni Yuki mula sa kabilang linya. “Grabe, parang dati halos isuka nila ang isa’t-isa tapos ngayon parang di na sila mabubuhay kapag di nila nakikita ang isa’t-isa,” natatawang kong sabi habang naghahalo ng sabaw. “Ganyan din naman tayo ah? It felt like; I can't last a day without seeing you or hearing your voice, Cel."

Irish Unti-unti kong iminulat ang aking mga nang masinagan ng ilaw ang mga nakapikit kong mga mata. Namalayan ko na lang na umaga na pala, kukunin ko na sana yung cellphone ko sa mesa na nasa gilid ng aking higaan. Bakit wala yung cellphone ko dito?

Kasalanan nya. Cathryn_POV Bigla akong nagising dahil sa ring ng cellphone. Tinatamad akong hanapin kung saan nanggaling yung cellphone. Pagkahanap ko sa cellphone ay sinagot kona. Hindi kona tiningnan kong sino yung tumatawag. "Hello" sagot ko habang antok na antok ako. Boses babae ang kausap ko. Hindi familiar ang boses nya kaya tiningnan ko ang nakaphonebook

sincere kong sabi at tumango nalang siya bilang sagot. Tinignan kong maigi ang screen ng cellphone niya bago pinindot ang iilang numero. Cellphone number ko lang naman ang malalaman niya at hindi ang pangalan ko kaya ayos lang na ibigay ko sa kaniya. Mukhang hindi na rin naman ako makakatanggi. "Naka-save na sa phone book mo ang number ko. “Cat” ang contact name." Ibinalik ko na sa kaniya ang cellphone niya na agad niya ring tinanggap.

Ngunit biglang— Tringgg… tringgg… tringgg… Umalingawngaw ang tunog ng cellphone mula sa kanyang bag. Napakagat-labi si Steffie at bahagyang napadilat, pilit na iniangat ang kamay na nanlalamig. Mabilis niyang binuksan ang zipper ng bag at kinuha ang cellphone. Mabuti na lamang at waterproof iyon kaya’t ligtas sa ulan. Pag-swipe niya ng screen, lumabas ang pangalan: Lola Ismeralda.

Sinagot ko ang tawag at inilagay iyon sa aking taenga. "Good afternoon iho! Pwede ko ba makausap si Jasmine? Wala kasi sakin ang cellphone # niya nakalimutan kong kuning noong pumunta kami diyan. May sasabihin lang sana ako." ani Tita Celeste na mahihimigan sa boses niya ang excitement.