Ceo Novels & Stories

ยอดราชาแห่งความมืดกลับสู่เมืองมาเป็นพนักงานตัวเล็กๆ แต่ไม่ระวังไปรู้ความลับของเจ้านายคนสวยเข้า...

เรื่องราวของ วายุ และ เอิงเอย ที่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายได้ทาบทามให้หมั้นหมายกันไว้ตั้งแต่เด็ก จนกระทั่งวายุเรียนจบจากเมืองนอก เขาได้บินกลับมาไทยเพื่อรับช่วงต่อธุรกิจและทำตามสัญญาของผู้ใหญ่ งานหมั้นถูกจัดขึ้นอย่างเงียบๆ พร้อมกับที่เอิงเอยต้องย้ายเข้ามาอยู่กับวายุในเพนต์เฮาส์สุดหรู เนื่องจากทั้งคู่ห่างหายกันไปหลายปี ทำให้ไม่ค่อยสนิทสนมกัน เอิงเอยกลายเป็นคนเก็บตัวและพูดน้อยเมื่ออยู่ต่อหน้าเขา เพราะภาพลักษณ์ภายนอกของวายุคือมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลและเย็นชา เธอจึงกลัวว่าหากพูดอะไรผิดหูไปจะทำให้เขาไม่พอใจเเละโกรธเธอได้ แต่วายุกลับไม่ได้เป็นอย่างที่เธอคิด เมื่อมาเฟียหนุ่มสัมผัสได้ว่าคู่หมั้นสาวหวาดกลัวตนเอง ทำให้เขาจึงต้องพยายามลดกำแพง เข้าหา และคอยเอาใจใส่ดูแลเธอในทุกๆ เรื่อง เพื่อหวังให้เธอคลายความกลัวในตัวเขาให้ได้ เเล้วเมื่อความดีและความอ่อนโยนของวายุทำให้เอิงเอยเริ่มเปิดใจและเลิกกลัวเขา มาเฟียหนุ่มก็ไม่รอช้าที่จะเดินหน้าสานสัมพันธ์และพลอดรักกับเธออย่างเต็มที่ จากเดิมที่แอบรักและคลั่งรักเธออยู่แล้วเป็นทุนเดิม ตอนนี้เขากลับกลายเป็นคน ติดแฟนอย่างหนัก ทั้งอ้อน ทั้งหวง และไม่ยอมให้ใครหน้าไหนเข้าใกล้คู่หมั้นของเขาเด็ดขาด

เขาคือคนที่เคยบอกว่า ยังไงก็จะไม่มีวันแต่งงานกับฉันเด็ดขาด “ใครจะไปแต่งงานกับเธอยัยลูกเป็ดขี้เหร่...ถ้าโตขึ้นเธอทำให้ฉันแต่งกับเธอได้ฉันจะยอมกราบเธอเลย” ได้...แล้วเขาจะได้รู้ว่าสุดท้ายใครจะชนะ

เมื่อการแต่งงานไม่ได้เริ่มจากความรัก แต่เริ่มจากสัญญาและผลประโยชน์ และเกมอำนาจของโลกมาเฟีย เฌอลินน์จึงถูกผูกมัดให้เป็น “ภรรยาในนาม” ของฟีนิกซ์ชายที่ทั้งอันตราย และปากร้าย ทั้งยังไม่เคยศรัทธาในคำว่าครอบครัว เธอคือเมียในสมรสลวง เขาคือมาเฟียที่ไม่ควรมีหัวใจ แต่บาปเก่าที่ซ่อนอยู่ในเงามืดของคนรุ่นก่อน กลับค่อย ๆ ถูกปลุกขึ้น ด้วยความใกล้ชิดที่ไม่ควรเกิด และแรงปรารถนาที่ไม่มีใครยอมถอย ยิ่งพยายามรักษาระยะ ยิ่งถลำลึก ยิ่งย้ำว่ามันเป็นเพียงการแสดง ยิ่งรู้ว่าใจไม่เคยโกหก เมื่อเมียที่ควรเป็นแค่หมากกลายเป็นสิ่งต้องห้ามที่เขาอยากครอบครองมากที่สุด ในโลกที่ความรักคือจุดอ่อน และสมรสลวงคือโซ่ตรวน บาปครั้งนี้จะพาใครรอด หรือจะพาทั้งคู่พังไปพร้อมกัน เธอคือภรรยาตามสัญญา เขาคือมาเฟียที่ไม่เชื่อในความรัก แต่ยิ่งห้ามใจก็ยิ่งถลำลึก สมรสลวงนี้กำลังจะกลายเป็นบาปที่ไม่มีใครรอด

แต่งเข้าบ้านภรรยามาสามปี ฉินหมิงต้องทนรับความอัปยศอดสูมากมาย หลังจากหย่าแล้ว เขาจะยิ่งใหญ่ให้เหมือนมังกรผงาดทะยานฟ้า ไปให้ถึงจุดสูงสุดของชีวิต

❛❛ ก็แค่อยากเปิดซิงเล่น ๆ มีเหตุผลอะไรจะต้องแคร์ ❜❜

“หรือว่าของคุณมันเล็กมากเลยเหรอ ทำไมฉันไม่เห็นรู้สึกเจ็บอะไรเลยล่ะ ถ้าครั้งแรกมันก็ควรจะเจ็บสิ“

เธออยากจะเขียนฉากเลิฟซีนฟินๆแต่เธอยังไม่มีประสบการณ์ ต้องหาแฟนให้ได้ แต่ดันไปถูกใจกับประธานที่ภายนอก ดูเป็นผู้ใหญ่น่าเชื่อถือ แต่จริงๆแล้วเป็นพวกบ้ากาม ปากหมา แทนที่จะมาเป็นผัว กลายมาเป็นคู่กัดซะงั้น

🎯ตัวอย่างความฟิน📌📌 “อยากได้ก็ต้องแลก” “ละ..แลกกับอะไรคะ”เฌอแตมพยายามย่นคอหนีสัมผัสวาบวามเป็นพัลวัน แต่ด้วยพื้นที่ที่จำกัด..มันจึงทำให้เธอไม่สามารถพาตัวเองหนีออกไปจากสถานการณ์อันตรายนี้ได้เลย และเวลาที่กระชั้นชิดไม่สามารถทำให้เฌอแตมคิดหาวิธีรับมือคนตรงหน้าได้..นอกจากกลั้นใจโยนหินถามทางไปก่อน “หึ..คุกเข่าลงไป” “คะ?” “อยากให้ฉันอนุญาตให้เธอออกไปหาเพื่อน..ก็รีบทำตามที่สั่งก็พอ” 🌸แนะนำตัวละคร🌸 พระเอก : อัชเชอร์ คราวน์ อายุ 30 ปี เขา..อยู่เหนือกฏหมาย และมองคนที่อยู่ต่ำกว่าเป็นเพียงแค่เหลือบไรไร้ประโยชน์ ชีวิตที่แสนเพอร์เฟคเหมือนจะดำเนินไปอย่างไร้อุปสรรค..ถ้าหากว่าเหตุการณ์ที่เขาถูกลอบฆ่า…ไม่เกิดขึ้น! นางเอก : นันท์นพิน เตชิสา (เฌอแตม) อายุ 22 เธอ..เป็นเด็กสาวสู้ชีวิต แม้โลกนี้จะพรากบิดาผู้เป็นเสาหลักของครอบครัวไปตลอดกาล เธอก็สามารถเข้มแข็งได้..เพราะมีมารดาที่เป็นทุกสิ่งทุกอย่างของชีวิตอยู่เป็นขวัญกำลังใจ แต่แล้วชีวิตที่เรียบง่ายในแบบฉบับของเธอกลับต้องพลิกผัน หลังจากค่ำคืนนั้น..ที่ได้พบเจอกับเขา..ชายผู้เกือบเอาชีวิตไม่รอดจากความตาย..!

เพื่อตอบแทนน้ำใจของอาจารย์ ฉู่เฉินลงจากเขาเพื่อมาแต่งงานกับประธานบริษัทสาวตามสัญญา แต่กลับพบว่าสาวน้อยเจ็ดคนที่ได้พบในปีนั้นล้วนเติบโตมาเป็นสาวงาม แต่ละคนต่างก็หน้าตาดีไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน ตั้งแต่ตอนนั้นเขาก็ยิ้มจนกรามแทบค้างหุบปากไม่ลง ก่อนจะก้าวสู่จุดสูงสุดของชีวิตอย่างช้า ๆ อะไรนะ? คุณบอกว่าคุณเป็นนักศึกษาปริญญาเอกจากคณะแพทย์เต่าทะเลแล้วยังมีทักษะการแพทย์ที่โคตรจะเทพด้วยเหรอ? ขอโทษนะผมน่ะเสกคนตายให้ฟื้นได้ อะไรนะ? คุณบอกว่าคุณเชี่ยวชาญในวิชาฝังเข็มจับจุดกับหารอยหยกเดิมพันงั้นเหรอ? ขอโทษนะ แต่นี่มันก็แค่ของเล่นที่ผมเหลือไว้เท่านั้นล่ะ อะไรนะ? คุณบอกว่าคุณเป็นปรมาจารย์โลกยุทธภพ สังหารหนึ่งคนได้ในทุกสิบก้าวงั้นเหรอ? ขอโทษนะ แต่ผมน่ะไร้เทียมทาน ส่วนนั่นก็แล้วแต่คุณเลย! อะไรนะ? คุณบอกว่าคุณเป็นสาวงามล่มเมือง ส่วนเว้าโค้งเป็นสัดเป็นส่วน ร้องรำทำเพลงไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้งั้นเหรอ? แครก ๆ คือว่า เราไปคุยกันในที่ลับตาคนดีไหม?