Novel & Cerita Characteristic Of Philippines

ang narinig niyang sabi nito sabay lingon sa kanya. Mabilis niyang ibinaling sa unahan ang pansin, at ganoon na lang ang panlalaki ng kanyang mga mata ng makita ang tinutumbok ng sinasakyan nila. Isang old spanish-style house ang bumulaga sa kanya. Napipinturahan ito ng kulay puti. Malalaki at magagarbo ang disenyo ng mga pundasyon nito. q Am I still in the Philippines? namamanghang tanong niya sa sarili. Sino bang mag-aakalang may nag-eexists pa palang ganitong klaseng bahay dito sa Pilipinas.

Kaswal na saad ni Helena habang hinuhugasan ng tubig ang kanyang sugat. This girl is full of surprises. Talagang willing siyang saktan ang sarili niya just to prove a point. How courageous. Naglibot pa kami sa lugar at patuloy lang akong namamangha sa mga nadidiskubre ko. Maganda pala ang kultura ng Pilipinas. Paano kaya kung hindi sila sinakop ng kahit ni isang bansa at napanatili ang kultura nila? Anong klase kaya ng bansa ang Pilipinas ngayon?

“Salamat ho.” Pagbaba niya ay iginala muna niya ang mga mata sa paligid. Dahil Maynila at sentro ng Pilipinas, mas malaki ang bulwagang pangkatarungan sa lugar. May taas iyong limang palapag at malaki ang sukat. Ang disenyo niyon ay Spanish style. Palibhasa ay matagal na nasakop ng mga Kastila ang Pilipinas, karamihan sa mga lumang gusali sa bansa ay iisa halos ang itsura— may magarbo at malalaking pundasyon sa harap. Kulay krema ang pintura niyon at may malaking logo na nakaukit sa gitna ng patatsulok na bubungan sa harap.

naiiling na tawa ni dad. "But in the Philippines in some other part or provinces, diba bawal din yan anak?" tanong ni mom. "Ahm yes mom, I think so, kasi Philippines had been invaded by other countries way back in the past that's why we were able to adopt diffirent culture and tradition of the other parties." I remember the Christian religion was came from spain and that is why there are some Americans and half Spanish that lived in the Philippines. "You really are a genius baby." natatawa at proud na anas ni mom.

Hindi na siya nagpaligoy-ligoy pa at agad na tumango. ‘Philippines, here I come.’

At nang magsimula siyang magsalita, parang huminto ang mundo. “For me, a good citizen of the Philippines is someone who is honest, responsible and kind.” Simple, pero diretso agad sa punto. Tuloy-tuloy siya at walang sabit. “It is not enough to love our country in words only. We must show it in our actions—by helping others even in small ways, by following the rules and by respecting everyone regardless of who they are.” Napatingala ako. Ang galing. Lalo pa niyang ginalingan sa sagot niyang iyon.

"Yes mom, and you said you live in the Philippines. I also want to live there, mom. I've seen on the TV how beautiful the Philippines is. So I want to move there too." "Yes honey. The Philippines is a beautiful country. We can live there for as long as you want, okay?" "Can I also have a friends in Philippines mom? Are they also good to me?" tanong nito. "Of course, you can also make many friends there, honey, as long as you tried to speak tagalog. Kung gusto mo ng magkaroon ng maraming kaibigan sanayin mo na ang pagsasalita ng tagalog upang maiintindihan ka rin ng mga bata doon, okay?" Paliwanag niya sa anak.

Especially now that they’re planning for the twins’ upcoming birthday celebration. “Je n'arrive pas à croire que je suis aux Philippines, Madame. J'ai entendu dire qu'il y avait beaucoup de bons endroits touristiques ici,” ani ng kanilang yaya na mukhang manghang-mangha sa paligid kahit na kokonti lamang ang tao at hindi pa masyadong naananinag ang paligid. [translation: I can't believe I'm in the Philippines, Ma'am. I heard a lot of good tourist spots here.] “Oui,” she nodded her head and smiled. “Philippines is a good place to visit during summer. There are a lot of islands you’d like to visit and a lot of nature-loving places.”

'Bakit parang ipinapakita niya na mali ang akala ko eh napaka-' "Now that I think about it, you are one of a disrespectful caregiver aren't you?" "What?" 'Aba,tignan mo nga naman oh. May respeto naman ako dati sayo pero dahil madali masira ang tiwala at respeto ko, nawala na iyon. Dahil kasalanan din ng sobrang pagka-arrogant mo-' "I was told before that caregivers from Asia, specifically the country of Philippines, are respectful. It seems the stereotype was a big li-"

Dapat ay ganoon din ako sa kanya. May mga ibinilin siya sa mga tao sa villa at natuloy nga ang sinabi niyang pag-uwi. We were back into chatmates and videocall buddies. The Philippines is 6 hours ahead of Arcipelago Almerino, but he always checks on me. Sabay kami minsan sa pagkain, habang magkausap kami sa phone. Siya kumakain ng tanghalian, ako kumakain ng agahan.