Characteristic Of Philippines นิยาย & เรื่องราว

Pampanga is a province in Central Luzon that is also known to be the Culinary Capital of the Philippines. Marami siyang alam tungkol kay Vincent pero mas pinipili niyang itikom na lamang ang bibig niya sa lahat ng pagkakataon. Dahil kung sakali, alam naman kasi niyang walang maniniwala sa kaniya. Nasa ganoong estado siya ng kaniyang pag-iisip nang marinig ang mahihinang pagtawag sa kaniya ng kung sinong nasa may pintuan ng pantry, nilingon niya iyon. "Bakit? Ano 'yun?" ang magkasunod niyang tanong kay Lorrie na katulad niyang kahera rin sa restaurant.

Sa kaunting dagdag sa bayad kahit bibliya ay babasahin. Walang duda na siya'y kasundo ng pamahalaan dahil hindi siya lumabag sa batas. Maging ang pinakamababang pinuno ng anumang pamahalaan ay kanyang sinusunod. Mahilig siyang magregalo ng mga pagkain tulad ng hamon, baboy, pabo at mga imported na prutas mula sa ibang bansa. Dahil sa palagay niya sa kanyang sarili ay hindi siya Pilipino kaya ganoon na lamang kung pintasan niya ang kanyang kapwa Pilipino. Kapag naman sinisiraan ang isang Kastila siya ang tumutuligsa sa mga mapanirang-puri dahil ang palagay niya sa kanyang sarili ay isa ring Kastila. Siya ang unang-una na pumupuri sa mga mataas magpataw ng buwis lalo na kung naiisip niya ang t

Ang iba ay tungkol na sa grupo. Their base here in the Philippines was located in an island, ngunit hindi nakasaad kung saang isla. Mukhang iisa-isahin ko pa yata ang mga isla rito sa Pilipinas kung sakaling wala na akong choice. Hindi ko alam kung sasakit ba dapat ang ulo ko o hindi sa mga nabasa kong impormasyon. Ang iba kasi ay kulang-kulang, pero mas mabuti na siguro 'yon kaysa sa wala.

Sapagkat sa height niyang five-ten and a half, hindi hamak na mas matangkad nga naman siya sa karamihan sa mga Filipina. Isa’t kalahating pulagada na lang six-footer na siya. Kumpara nga naman sa karaniwang five-three ng mga Filipina o kahit ng karamihang Filipino, mala-higante talaga siya. Kaya naman payo sa kanya ng mga tiyuhin niya, lagi siya dapat nakangiti. Para maliwanag lagi ang mukha niya at mukha siyang approachable. Nang hindi rin daw siya pinagkakamalang naghahanap ng away o na tomboy siya.

suhestiyon ni Lilac ngunit napailing ako. “I heard about Siargao Island and it’s the best island in the world since then it has become the most popular in the Philippines. Bora is somehow good naman but just think the other side of it. Parang over-used na siya ng mga photshoots, right? Mas maganda kapag bago sa mga mata ng mga tao. Isa pa, there are so many epic things to do in Siargao, they have white sand beaches, world-class surf-breaks, unique cave pools, palm tree rope swings at marami pang iba. Lahat ay puwede nating gawin at mas marami tayong magagawang photshoot as well.”

Isang tipid na ngiti ang kaagad na sumilay sa mga labi nito. "Yeah, I heard a thing about it, General Gallego. Why?" interesadong tanong ni Cougar sa kaharap. Well, para sa kagaya niyang halos isang dekada nang umiikot ang buhay sa pagiginng secret agent, hindi na bago sa kanyang pandinig ang pangalan ng organisasyong binanggit ni former Deputy Director Galllego. Octagon was an untouchable mafia organization here in the Philippines. Marami na ang sumubok na buwagin ito pero walang kahit isang nagtagumpay. Drugs, smuggling, white slavery, robbery—name it and they have it. Hawak nito ang halos seventy-five percent ng black market sa buong Pilipinas.

WALANG manners, no etiquette, wala man lang itinatagong kahinhinan sa katawan. Sa tagal ni Ibrahim na naninirahan sa Pilipinas alam niyang kilala ang mga Filipina sa pagiging malambing at mahinhin, bukod sa pagiging maasikaso. Pero heto at kaharap niya ang isang babaeng basta na lang nambabato, at wala man lang galang na basta na lang siya tinalikuran kasabay ang pagsagot sa phone.

Ngayon, isa lang itong paraan para sandaling makalimot. Paglapag ng eroplano, agad akong sinalubong ng malamig na hangin. Ibang-iba sa klima ng Pilipinas—mas tahimik, mas disiplinado ang galaw ng mga tao. Walang masyadong nagsasalita nang malakas. Walang nagmamadali. Parang lahat ay may direksyong alam nila, samantalang ako—tila ba naglalakad lang dahil kailangan kong kumilos..

Napailing na lang ako at tinanggal iyon sa isip ko. Mabilis ang naging byahe. Hindi ko alam kung talagang mabilis ba o dahil lang subrang daming pumapasok ngayon sa isip ko kaya hindi ko namalayan. "This is my first time going here in the Philippines," nakangiting sambit ni Kirra, habang hila-hila ang maleta nito. "There's nothing special here, Kirra." "There is, Architect. Just like other people say, it's more fun here in the Philippines."

Binalikan nya ang nakaraan nila ni Philip... Si Philip ay kasama nya sa pagmomodel sa America. Half American, half Filipino si Philip. Matangkad, matipono at gwapo. Sya ang unang nainlove sa lalaki, sa madaling salita ay niligawan nya ito.