Novel & Cerita Characteristics Of The Philippines

singit ni Helga. “Pithanos,” sang-ayon ni Direktor Levidis sa sinabi ng doktora. “And that is the reason why you are here today. The Philippines is in bad shape and hopeless now. Oo nga’t maraming nocturno ang napapatay ng mga pulis at sundalo araw- araw, pero patuloy at mabilis naman silang dumadami. Araw-araw ay nadodoble ang bilang nila kung kaya karamihan sa mga tao maging ang gobyerno ay nawawalan na ng pag-asa. Three days ago, their president ordered the lockdown of some heavily infested areas. Nagresulta ito ng kawalan ng transportasyon, marami ang hindi nakakapasok sa trabaho, ilang kumpanya ang pansamantalang nagsara, nagkukulang na ang mga pagkain at gamot, unti-unti na ring bumab

Nang mahimasmasan at makabawi sa pagkabigla ay naglakad s'ya patungo sa kinaroroonan ng dalaga. Bahala na pero haharapin n'ya ito. Hindi na s'ya magtatago pa dito. Para ano pa? Eh nagkita na naman sila kani-kanila lang. At ang bilis lang din ng babae na nakauwi agad sa Pilipinas. Baka katulad nila ay may sariling sasakyan din ito na mabilis at madali lang makauwi ng Pilipinas.

Saad ko sa mga kasama ko at nagsimula na akong maglakad papalayo sa mga nagsasayaw. I can feel hands touching my body pero hindi ko na yun pinansin pa dahil sanay na ako. I reached the entrance at staka lumabas na ako para sagutin ang tawag. It is my father after all at patay ako rito pag nalaman nito na nagcluclubbing ako. "Hello dad." Bungad ko rito. "Hey son, how's Philippines?" Tanong nito sa akin. My father loves this country dahil colonized ito ng spaniards so the food is Spanish like and hospitality as well is top notch.

aniko. "Geuneun nae pilipin chingu-ya, Naega eodi issdeun geogi-e gajigo sip-eohae, Geu gajog-eun bujoga anha-jiman, geuneun neomu ttokttokhae. Jigeum yeogi iss-eo." sambit niya ulit sa akin. (He's my best friend in the Philippines, and he always wants to be wherever I am, he's not rich his family struggles, but he's smart, and now he's here.)

Sa huli, sinabi niya sa anak,, "Eli, huwag mag-alala. Mabuti ang kalagayan ni Mommy dito sa Pilipinas, ikaw ,magpakabait ka diyan." "Ang lugar ba na iyan ay tinatawag na Philippines?" Lumaki si Eli sa ibang bansa at hindi pamilyar sa mga pangalan ng ibang bansa. "Opo, dito ako lumaki. Napakaganda ng lugar na ito. Lalo na sa lugar kung saan ako naroroon, ang Rizal." nakangiti niyang sabi. Biglang kumunot ang noo ni Eli, saka nagtanong, "Rizal? national hero siya ng Philippines? bakit siya naging lugar?"

Isang isla kung saan ang mga hayop roon ay malayang namumuhay sa malawak na lupain. I also know that the Calauit Safari Park is one of the most popular tourist attractions here in the Philippines. And the most I love is that the visitors are allowed to feed them and apparently they have a passion for bananas. Sobrang nakakatuwa at nakakagiliw silang tignan at panoorin.

Nagtagpo ang aking dalawang kilay habang nakatingin sa gawi niya at hinihintay ang sunod niyang sasabihin. He laughed. “Of course, sila pa rin ang ikinasal. Nagpakasal sila bago pa ikasal si Mom sa iba. A secret marriage here in the Philippines where divorce is not really legal. Dahil dito sila nagpakasal, sigurado silang hindi kaagad mawawalan ng bisa ang kasal nila kahit na paghiwalayin pa sila ni Lolo.”

At nang magsimula siyang magsalita, parang huminto ang mundo. “For me, a good citizen of the Philippines is someone who is honest, responsible and kind.” Simple, pero diretso agad sa punto. Tuloy-tuloy siya at walang sabit. “It is not enough to love our country in words only. We must show it in our actions—by helping others even in small ways, by following the rules and by respecting everyone regardless of who they are.” Napatingala ako. Ang galing. Lalo pa niyang ginalingan sa sagot niyang iyon.

Napailing na lang ako at tinanggal iyon sa isip ko. Mabilis ang naging byahe. Hindi ko alam kung talagang mabilis ba o dahil lang subrang daming pumapasok ngayon sa isip ko kaya hindi ko namalayan. "This is my first time going here in the Philippines," nakangiting sambit ni Kirra, habang hila-hila ang maleta nito. "There's nothing special here, Kirra." "There is, Architect. Just like other people say, it's more fun here in the Philippines."

Chapter 1 Philippines 1930 NAPANGANGA SILANG apat sa kagandahan ng Time Gold Resort at sa kagandahan ng dagat rito sa El Nido Palawan. Ang bascuit archipelago ng bansang Pilipinas. Blue na blue iyon na siyang paboritong kulay ni Asula. Ngayon lang siya nakapunta sa ganitong lugar at nakakita ng ganitong tanawin.