Romans & histoires Characteristics Of The Philippines

“Then how do you have a passport?” “You know, ambisyosa lang na magka-passport. Ginawa kong valid ID.” Natawa na talaga siya. Reedz also chuckled. “Teka…” Nang may maalala rin siya. “Visa ang wala ako. Baka need doon ng visa?” “Hindi na. Citizens of the Philippines do not need a visa to enter the Maldives for tourism purposes for stays of up to 30 days.” Namilog ang mga mata niya. “Aba’y tara na kung gano’n! Gusto ko nang maranasang sumakay sa eroplano at makatuntong sa ibang bansa.”

Napalingon kaming tatlo sa nagsalita. “Luciano...” Ngumiti ang babae. “Spade, Ji, and now you?” Tumayo ito. “Of all countries in the world why Philippines?” Pinagpag nito ang buhanging kumapit sa suot na sarong. “Is it because it’s more fun in the Philippines?” Hindi sumagot si Lucero. Nagtitigan lang ang dalawa hanggang sa Inangat ng babae ang palad sa ere sinyales ng pagsuko.

Halatang na-amaze agad siya sa lugar. “Ganito ba talaga dito?” tanong niya, paikot-ikot ang tingin sa paligid, parang batang unang beses nakakita ng theme park. Napangiti ako. “Opo, Mama Karina. Kaya nga tinatawag na summer capital ng Philippines.” “Actually, parang wala tayo sa Pilipinas,” sabat ni Papa Kirr, na para din talagang pinoy dahil sa pagsasalita niya ng tagalog. “Malamig. Fresh hangin. Maganda.”

And he was right, there are some idiots who are looking at my legs. Ngumiti ako at bumaling kay kuya. "Don't worry. I know you can fight." Mas lalo akong napangiti nang umirap siya. "Yeah, whatever." -- I can't help but to be amazed on the view. This is our last stop for island hopping, but still the view would always took my breath away. Philippines is a paradise, indeed. Well, except from politics. "Be careful," sambit ni kuya habang inaalalayan ako pababa ng bangka.

CHAPTER 1: The Visitor Malapit na ako sa mismong lugar, at habang tinatahak ang mga magandang daan ay kita ko kung gaano kaganda at kasariwa ang hangin sa parting ito sa Pilipinas, hindi gaya sa US na puro buildings at minsan ka nalang makakita ng mga puno sa paligid. Pero sa lugar na ito, sariwa at mamumuhay ang mga puno ng maayos.

Hindi naman niya maiwasang hindi tumingin sa bawat nadaraanan namin. "Mommy all buildings here is so high just like in London!" mangha niyang sabi. "Yes baby, halos pareho lang naman pero mas marami kang makikitang building sa other country unlike here. Dito pa lang sa Manila ang maraming building because this is the capital of the Philippines, that's why." pagpapaliwanag ko naman sa kanya. "Pero may building rin po sa ibang place dito sa Philippines?" "Off course baby."

Q: “What is a personal quality that most people remember about you?” A: “One word that can describe me is I’m unstoppable. Everything that I wanted in life, I did it, even if I didn’t have permission from people around me. If I know that what I want to do is right and good for me, I will do it. Thank you.” Host: Next question is for candidate number 6, Miss Mia Angelique Hernandez. Q: “Complete this sentence: The ideal Filipino is…” A: “Thank you. The ideal Filipino is proud and happy people. We love Philippines so much that we are willing to come back here every year, we’re always willing to spend holidays every year just to be here in the Philippines. We’re always proud of being a Pilipino

Especially now that they’re planning for the twins’ upcoming birthday celebration. “Je n'arrive pas à croire que je suis aux Philippines, Madame. J'ai entendu dire qu'il y avait beaucoup de bons endroits touristiques ici,” ani ng kanilang yaya na mukhang manghang-mangha sa paligid kahit na kokonti lamang ang tao at hindi pa masyadong naananinag ang paligid. [translation: I can't believe I'm in the Philippines, Ma'am. I heard a lot of good tourist spots here.] “Oui,” she nodded her head and smiled. “Philippines is a good place to visit during summer. There are a lot of islands you’d like to visit and a lot of nature-loving places.”

Kaya kung tutuusin, nalahian na ang mga ninuno ko ng mga taong nanakop at naligaw sa bayan ni Juan Dela Cruz. Noong 19th century, ang tawag nga daw ng mga Europeans sa mga Pilipino ay short-statured, kapareho ng mga bansa sa Southeast Asia. Pero bakit bothered ako kapag sa bibig ng lalaking yon lumalabas ang panunukso? Hindi ko naman gustong maging perpekto sa paningin niya kahit kailan.

Right here, right now. I couldn't say that I don't miss a bit of my life here in the Philippines. In fact, maraming bagay akong na-miss na gustung-gusto ko nang balikan at gawin ulit. But that doesn't include my past stupidity and dumb behavior.