Chasm Novels & Stories

Right now, there is only one way to defeat them as fast as we can. Napatingala naman ako sa ibabaw at nakikita ko ang barrier na parang tubig na gumagalaw. It reacts to any small interaction that it makes visible. Ngunit masyadong mataas ang barrier. This is more than three thousand feet from the ground. It's impossible to break the barrier as well, when Agamemnon is controlling it and no one can go in or go out. There must be away. Nasaad ko sa aking isipan. We need to get out of Caracass before this will serve as a graveyard. I need to speak with Elijah to figure out things. He can know something that I cannot figure out.

Sino ang hindi sasabig sa galit sa kawalang hiya'an na ginagawa ni Dylan? “He's chasing Dylan's car, Master,” tugon ni Argos. “Malapit na sila sa kurbahan ayon kay Damien.” Ang kurbahan na tinutukoy nito ay may bangin doon na thirty meters deep ang lalim. Kung sino man ang mahuhulog doon ay wala nang chance na mabuhay. At kung hindi man mamamatay ay magiging bedridden lang na mas gugustuhin pa ang namatay na lang.

Paminsan-minsan akong nagnanakaw ng tingin sa kan'ya at hindi ko maiwasang ngumiti ng pagkatamis-tamis sa tuwing kinikindatan niya ako. Naging maingay ang katahimikan kasabay nang pag iwas namin ni Aldrin ng tingin sa isa’t-isa. Nagsimulang tumugtog ang isang malumanay na awitin na hindi pamilyar sa akin. Kasabay niyon ang pagbukas ng napakalaking pintuan ng simbahan at ang pagpasok ni Chubby.

3rd person POV Nina trembled beneath Hades's grip, her breathing shallow, chest rising and falling in panic. Her voice cracked as she begged, eyes wide with fear. "T-tama na... hindi ko kaya..." she whispered, the tears finally spilling down her cheeks. "Anong gusto mong gawin ko? Pakawalan mo lang ako..." Hades leaned in closer, his eyes narrowing. There was something unreadable in his gaze—an edge of cruelty laced with something darker, lust and something personal.

Matapos masagot ni Gohan ang tawag mula sa kanya tauhan, ngayon ay mas naging tensyonado na siya. Ang kaalaman na handa na lahat ng dapat gawin at ang hinihintay na lamang ang kanilang pag dating ay nagbibigay sa kaniya ng sobrang tensyon sa puntong namamasa at nanlalamig na ang kanyang mga kamay. Isang oras ang lumipas at sa tansya ni Teresa kalahating oras na lamang ay makakarating na sila sa kanilang pupuntahan habang nakatingin sa maps gamit ang G****e.

Sabay muwestra ng kamay ng peace sign. "W-Whooah! iIto ba iyon? ani Jamir na kitang-kita ang paghanga sa mukha dahil sa kagandahan ng paligid. Nakatunghay ito sa waterfalls na may dalawampung metro ang taas. Napakaputi ng tubig na nanggagaling sa itaas. At ang malalas na lagaslas nito na tila may sariling ritmo ay napakasarap pakinggan. Pagkababa naman ng tubig nito ay alanganing kulay berde at asul na ang kulay nito. "Breathtaking," dagdag pa nito.

Masiglang bati ni Amary. Lumapit si Alas kay Amary. Pinakatitigan niya ang nakangiting magandang babae at nagtanong, “Hindi ka po galit sa akin?” “Why should I?” Hinawakan ni Amary ang kamay ni Alas. “Tito Zarchx died because of me. Your baby will never had chance to meet his daddy because of me. I'm the one to blamed. I'm sorry... If I can turn back that night, ako na lang sana ang namatay.”

Umusok ang ilong niya sa galit habang naglalakad sa pasilyo papalayo ng lugar na iyon. Gigil na gigil si Scarlet pagdating sa loob ng madilim at maingay na club. Maririnig ang malakas na tugtog ng musika, kalansing ng nag-uumpugang mga bote at baso , halakhakan at kuwentuhan nang mga taong nag-iinuman.

Baka maitapon ko pa siya sa labas ng sasakyan kahit umaandar pa 'to. "Yey! We're finally here!" Thirdy cheerfully exclaimed. ZENICE's POV Ang ganda dito sa pinuntahan naming hill. Kitang kitang ang buong siyudad. Sa kabilang side naman ay tanaw ang iba pang burol at bundok na mas mababa kumpara sa kung saan kami ngayon. Pero tanaw pa rin ang malayong karagatan mula rito at ang ganda lang pagmasdan.

garalgal na ang boses ni Aloe at hilam na ang mga mata dahil sa pagluha. Wala namang inaksayang oras si Matias. Naging matulin ang pagpapatakbo niya ng sasakyan. Hindi inalintana ang aksidenteng puwedeng mangyari sa kanila sa oras na magkamali siya nang pagmamaneho. Walang ibang tumatakbo sa isipan niya ngayon, kung 'di ang agad makarating sa lugar ng insidente at makita ng buhay ang dalaga.