Chen Everytime Novels & Stories

Its 6:00 pm. Nagflashback sakin yung sinabi niya nung Christmas. He wants me to think of him every six pm. Yeah, I think of him and it hurt so damn much.

Bakit ba? "I'm sorry, Babe. Nagkataon kasi na nasa Cebu ako para sa isang business conference kaya hindi kita nadalaw. Thanks God, okey ka na." nakalapit na ang binata at dinampian ng halik ang noo ng dalaga. Ewan ni Jia, wala din naman siyang makapang eksaytment sa damdamin na muli pa itong makasama. Umupo na ito sa katapat niyang upuan saka malambing na ginagap ang palad niya.

Gustong tumulo ang luha nya dahil sa masakit na salita ni Thunder ngunit baka mas lalo lang itong magalit kong umiyak sya. "I'm sorry. How many times do I need to say that just to be forgiven? Pinagsisisihan ko ang lahat. Kung kaya ko lang ibalik ang oras… ginawa ko na pero tao lang ako di ako perpekto." Shanel winces in Thunder's tight grip. Halos magmakaawa sya na pakawalan. Yet for Thunder, maybe it sounds moaned. "Bitch, sorry is not enough you know that." Sabi ni Thunder na gigil na gigil.

Its 6:00 pm. Nagflashback sakin yung sinabi niya nung Christmas. He wants me to think of him every six pm. Yeah, I think of him and it hurt so damn much.

Pero bakit ngayon ay parang tuod si Axel at hindi man lamang nagugustuhan ang mga pahalik niya? "Happy weeksary?" Patanong na bati naman sa kan’ya ni Axel. "Hanggang kailan natin iseselebra ang weeksary?" "We celebrate weeksary three times a month, and on the fourth week, we need to celebrate our monthsary." "What?" Gulat na gulat na napasigaw pa si Zane sa sagot na iyon. Mababaliw na rin yata siya dahil sa mga naiisip ng babae na ito. "May weeksary na tapos may monthsary pa?"

Gusto ko man ibigay lahat sa nangangailangan, nanaig din ang kagustuhan ko na ma-preserve ang legacy ni Papa. Ginabi ako sa opisina kaya nagderetso ako sa Club Pyre. Tommy wanted to meet me there and I shouldn’t be surprised anymore. Kahit sa edad niya na thirty-six ay mahilig pa rin siya sa nightlife. I never liked it and I don’t think I ever will. “Hi!” bati sa akin ng isang babaeng kolehiyala. I think she just turned eighteen pero heto at halos nipple na lang ang tinatakpan ng kaniyang tube top. She and her friends were dressed the same.

I said, my voice laced with sarcasm. His playful expression faltered, and I could see a flash of irritation in his eyes. But like always, Timothy moved closer, refusing to let my words get under his skin. “Why do you always say that, Era? We’re not kids anymore. This... thing between us has been going on since we were in junior high. It’s not just some random hookup.” “Maybe,” I sighed, pulling my knees up to my chest as I stared at him. “But it doesn’t make me feel good, Tim. Doesn’t it get tiring? The same thing over and over again. It’s... boring.”

Thunder also ask habang naghihintay sila ng pagkain. “Yeah, actually every Sunday. That’s our quality time, kasi you know busy kaming lahat palagi,” Payne casually answered at muli siyang nginitian ni Thunder ng sabihin niya iyon. “Kaya pala hindi tayo nagkakasabay, were usually there every Saturday. Matagal na rin kami roon,” agad ding sabi ng binata. Napangiti rin naman si Payne sa sinabi nito, and its unusual that this man talks to her this way. Hindi niya rin akalain na makakausap niya ito ng ganito.

Kaya sumeryoso na rin ako kasi mataman niya akong tiningnan. Kinilig naman ako nu'ng time na 'yon kahit alam kong bunga lang 'yon ng reincarnation. At everytime maiisip ko ang mga sinabi niya, hindi ko maiwasang malungkot Nakaka-miss talaga ang mga time na sobra pa kaming close sa isa't isa. 'Yong hindi ako natutulog kapag wala pa ang 'goodnight' niya at ganu'n din siya sa akin. Nakaka-miss 'yong time na nagpapalitan kami ng chat sa messenger, 'yong tinatanong niya ako kung okay lang ba ako. At 'yong time na nagtatawanan kaming dalawa habang nag-uusap. I missed all these things at paulit-paulit ko itong naaalala, every now and then.

Napahilamos ako sa aking mukha. “So ibig mo ding sabihin ay sa kanila lang ako pwedeng lumapit? At sa mga taong nakakakita lang sa akin?” tumango-tango ito. “Tama ka.” “P-Paano kapag hindi ko nabago ang sarili ko sa loob ng 20 days?” nakaramdam ako ng kaba nang ngumiti ito ng mapait. “You‘ll die.”