Clarity In Tagalog Novels & Stories

Compliment. "Finally! After years of planning, we're finally in one roof!" Tumili si Rei nang makapasok kami sa apartment na nilipatan namin. Matapos ang graduation namin, ilang linggo lang kaming nanatili sa Pontevedra bago lumuwas ng Manila.

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

Pero wala siyang ideya kung paano sila nakita nang personal. Natigil lang siya sa pagmuni-muni nang biglang pumasok si Clariz na nakabusangot. “Nakakainis!” nanggigigil nitong turan. “Bakit anong nangyari?” Lumalim ang gatla sa kanyang noo. “Kung dati humahanga ako sa Eshvi na ‘yon, ngayon hindi na ako natutuwa. Oo, maganda siya pero masyado na siyang pabida!”

Kaloka, present tense talaga ang ginamit niya. "Van, maraming ipinanganak na mahirap at pinakamayaman na ngayon. At meron din namang ipinanganak na mayaman na maghihirap dahil sa katangahan like you." I pointed my finger at her. "Pipili ka na lang, sa mahirap pa. Ang dami namang mayaman na pogi, 'no?"

"That's enough Pauleen. Alam mo naman na hindi ka maiintindihan ni Cleer. Stop being a kid." "Babe, what is she taking about?" "Nothing babe. Pauleen said you are pretty and sexy. That's all." Aba! Kailan naging pretty ang translation ng 'pakyu ka' at sexy ang 'madapaka bitch'? Napapantiskuhan tuloy siyang nakamasid sa papalayong bulto ng mga ito heaving Cleer's stare left at her. "Madapa ka sana! Pangit! Donsol!"

Hindi pagkakamali. Hindi nagdikit lang. Kundi halik na may dila, may gigil, may init, may kataksilang hindi na maitatanggi. Unti-unting nagdilim ang paningin ni Clarissa. “Mga putang*** NIYO!!!”

Tila ba'y ito ang kahulugan ng evil eye na sinasabi ng lahat. "How could you enjoy things which were not yours from the beginning, Clarisse? Ang kapal ng mukha mo!" "Ate Clare, huwag mo akong pagbintangan sa mga bagay na alam mong hindi ko ginawa. And if you find me happy now, isa lang ang ibig-sabihin nito, wala akong inaapakang tao at hindi ako tulad mo na bitter sa buhay ng iba." "Ang ginagawa mo sa akin? Hindi ba ito pang-aapak, Clarisse? If you think so, then I'm telling you that you are fucking got it as a mistake."

Sinikap niyang pakalmahin ang sarili at magpakahinahon. "Sa maniwala ka at sa hindi ay nais kong itama ang lahat ng aking pagkakamali noon Des." wika ni Clara na puno ng pagsisisi. "Matagal akong naghintay saiyong pagbabalik. Kung nalalaman ko lamang na naririto ka lang sa Laoyon ay---

pag pasok ko ay-- *PAK* "aray ko ang balakang ko,huhuhuhu ang sakit" ng mag angat ako ng tingin ay nakita ko si Clarance na tawa ng tawa sa ginawa niyang kalokohan, Lagyan ba naman ng polbos ang buong sahig na siya namang naging dahilan para madulas ako. "Hahahaha, ang tanga kasi, linisin mo yan ah! Hahaha" at tuluyan ng bumababa.