Classmates Quotes Novels & Stories

"I am ready to fight but not ready to bite." Maarte at malandi kong pagkakabigkas ng aking quotation. Agad namang nag-cheer sa akin ang dalawa kong kaibigan. Nagsigawan ang aking mga kaklase na para bang sinasabing may nanalo na dahil sa lakas ng kanilang hiyawan. Agad hinagilap ng mata ko si Darius kung anong reaction nya napangiti ako nang makitang isa siya sa pumapalakpak at tumatawa ng kaunti dahil sa aking panghaliparot na quote.

"Really huh? Is it about Lola Clarita again? I already told you—" "No... Actually, it's about my classmates. They are so fc. " She laughed at me so hard that I stopped talking. "It's really like that when you are a... picker." "Picker, what? I just don’t really want to socialize. The more acquaintances, the more problems, ”I believe. "So, what are your FC classmates saying, huh?" She's really curious. So, I started walking. We'll now take our lunch break, and we'll go to the canteen again. When we are walking, I will tell her the story.

Andito ako ngayon sa classroom, math class dumiretso na ako dito ng umalis ako sa cafeteria and I know everyone are looking at me after the conversation of that man, I really hate to say this but their annoying tss! I really hate this feeling na wala ka namang ginawang katangahan pero tingin sila ng tingin sayo haist! Huminga ako ng malalim tsaka naglabas ng notebook at pen para magsulat-sulat habang di pa dumating yong teacher namin "No one see my achievement but everyone see my failures" sulat ko sa notebook ko HAHA Ewan ko nga din e kung bakit yan nisulat ko , well i am bored, no friends kasi lahat ng classmates ko weird.

"Actually, naisip ko rin ‘yan. Pero dahil sa kasal namin dati, marami na akong naiwang aralin. Tapos ngayon, nadagdagan pa ng ilang araw dahil sa pagkakagat sa akin ng aso. Kung hindi pa ako papasok, hindi maganda ang kalalabasan, baka isipin ng ibang tao na tamad ako. Kaya kahit masakit pa, tiniis ko na lang. Salamat sa pag-aalala." Nang marinig ito ng mga kaklase niya, tumango silang lahat bilang tanda ng kanilang pag-unawa. "Alam naming masipag ka, Shayne. Alam din naming hindi mo basta-basta iniiwan ang pag-aaral mo. Pero tama ka, baka may ibang hindi nakakaalam ng sitwasyon mo at kung ano-ano ang isipin. Huwag kang mag-alala, nandito lang kami. Kung may kailangan kang tulong, sabihin mo

"Hello, Cary!" My classmates greeted me, almost in unison. Tipid ko silang nginitian bilang pagbati. Mukhang sanay naman ang mga ito na pormal talaga ako at hindi talaga ganoon ka-sociable kaya wala rin masyadomg problema kahit hindi ko sila kibuin.

Hindi talaga makaintindi. My classmates were starting to come up with different hypotheses about us dahil sa dalas na pagpunta niya. Ani nila, nililigawan niya ako. O, siguro ay kami na. O, baka matagal na talagang kami, inilihim lang at ngayon lang kaming naglakas-loob para ipaalam iyon sa iba. Marami pa silang ibang haka-haka. At hindi ako natutuwa sa kahit alin man do'n. Hearing about it annoys me. Kahit na sabihing katuwaan lang, talagang naiirita ako. I don't have any time to entertain such malicious thoughts.

Kaya't anong klaseng katayuan talaga ang mayroon siya? Nang makitang mali ang intindi ng kanyang mga schoolmates, hindi niya maiwasang magalak sa loob. Pagkatapos ay tumayo siya at sinabi, "Mga kasama, isa lamang itong maliit na hindi pagkakaunawaan at hindi na mahalaga. Ipagpatuloy natin ang pagkain. Mag-kaklase tayong lahat, kaya dapat nating tratuhin ang ilang mga bagay na parang hindi ito nangyari..." Bumalik ang lahat sa kanilang mga upuan at nagsimulang kumilos nang may higit na pormalidad.

Only a few people dare to express their feelings to someone they like, and I'll always appreciate them because it's not easy to voice out how you feel. He sighed in relief and smiled at me. "Ang bait mo talaga Hera! Hindi kagaya ng iba na ang OA! Just because they found out someone has a crush on them, they start avoiding and, worse, insulting the person!" one of our classmates commented. My classmates shared their thoughts, and I just listened.

Hindi ko naman sila masisisi dahil halatang mga anak mayaman ang mga ito samantalang suot ko ang luma kong damit na iniregalo saken ni kuya Lucas noon huling pasko naming magkasama. Nang oras ng tanghalian ay naglabasan na ang mga estuyante. Well, hindi naman lahat ay suplada at suplado. Hindi nga lang sila yung tipong unang mag-aaproach sayo. Nilapitan ko ang dalawa kong classmates na nag-uusap. Kahit mga mukhang sosyal ay mukha naman mababait. “Excuse me….. Saan ang canteen?” tanong ko sa mga ito.

DEVI POV MASASABI kong wala pa ring mas ikakasaya kapag kasama mo ang mga taong minsan mo ding naging kaibigan noon At iyun ang nararamdaman ko ngayun habang kausap ko ang mga dati kong ka-classmates. Walang katapusang kumustahan at kwentuhan. Lahat ay may kanya-kanyang baon na kwento. Lahat ay halatang masaya sa aming muling pagkikita.