Classmates Quotes Novels & Stories

“Ang totoo ako ang selos na selos, dahil classmate mo si Jazper.” “Kuya Seven?”

Wala akong itinuturing na kalaban sa mga kaklase lalo na sa pag-aaral. Naniniwala kasi ako na puwede naman magtulungan, hindi mag hilahan pababa. Tulungan ang isa't-isa sa mabuting paraan, hindi sa pandaraya o panloloko ng ibang tao at panloloko sa sarili mo. Siguro dahil na rin teacher ang nanay ko? Natapos ang quiz namin and luckily, many of my classmates got a perfect score. Dalawang subjects pa ang natapos 'saka kami nag-uwian.

"Parang okay ka nang wala na si Teacher Marca? You forgot about her that fast?" "Not really po, but teacher Sappy is too kind. She's too sweet as well, marami pong classmates namin ang nagsasabing para siyang si Snow White. Disregarding the fact that she's just wearing a school uniform, but she's still pretty and adorable."

Para tuloy akong may sakit kung iwasan nila. Pati na rin ang aking mga fellow professor lalo na ang mga kaibigan ko eh pansin na pansin iyon. Madalas nga nilang sabihin sa akin na "huwag mong ibunton sa mga estudyante mo ang katangahan mong ginawa. Desisyon mo yan kaya panindigan mo." Sabi nila sa akin

Mom smiled at me and I just tossed my glass to hers. "But I like that Krist even he is part of our rival company" Mom said to me while I just keep quiet this time. KRIST'S POV "Woah? Ganun ka pala ka yaman Mr. Krist?" Tanong ng isa kong classmate saakin habang nagtutumpukan sila saakin.

Wala namang ibang gagawin ang isang law student na napahiya kanina sa klase dahil late kundi ang bumawi na lang talaga. Pagkatapos ng recitation at pagkaalis ng prof namin halos lahat kami ay napabuntong-hininga ng malalim lalo na ‘yong mga natawag kanina at kabilang na ako roon. Nagchismisan kami ng kaunti tungkol sa nangyaring recitation kanina, ang iba’y kino-comfort ‘yong mga mates namin na mayroong bad recit. “We can do better next time guys,” sabi ng isa sa mga classmates namin. After that ay nagkayayaan ang lahat na kumain but some of our mates refused dahil ‘iyong iba ay working pa.

Tumango naman ang mga ito. All of my classmates are really proud, honor man o hindi. I really love them dahil kahit may galit na tinatago ang bawat isa saamin ay hindi umaabot sa punto na hindi na nila tinatrato ng tama ang tao na yun. I know na mahal din naman nila ang classmate namin, among my batch ay ito ang pinaka hindi ko malimutan. Mga pang lalait at ang pagiging s****p at plastic.

"You are?" Tumango siya. "Somewhat, I realized what you meant before. I also want to show my love for you freely, not like this, Jothea." Napapikit ako. "But we can't at this time. Maraming makakakita. Ano na lang ang iisipin nila sa 'yo? Kasi kung ako lang, kaya ko naman kung tungkol sa akin." I remember that time when my classmates were spitting bad things about him. Hindi ko talaga kayang pakinggan. Nag-iinit ang ulo ko.

I told him then winked. Umingay na naman ang klase ng dahil sa aming dalawa. We might look an actor and actress now, baka nga matalo pa namin ang sikat na mga couples ngayon. We had that 'chemistry' kung tawagin, pero syempre... Lucas won't agree about that! "Yes I'll catch you, but eventually I'm gonna throw you like garbage... You're welcome anyway," he whispered. Our classmates didn't hear what Lucas told me, but I feel that I wanted to cry as he said that. Do I look like garbage? Is he really that snob to everyone? O baka naman... Sa akin lang?

Naku… “Classmates, ngayon ay isang napakahalagang araw para sa akin. Bilang karagdagan sa pasasalamat sa lahat ng aking mga kaklase para sa mabuting pangangalaga at pagprotekta sa akin, gusto ko ring pasalamatan si Brother Ordinary Man na tumulong sa akin na makarating sa puntong ito. Kahit na hindi siya pumunta dito ngayon dahil ayaw niyang ilantad ang kanyang pagkatao, malinaw kong masasabi na walang Felicity kung wala siya!" "Iinom ako ng tatlong baso!"