Say You'll Remember Me Standing In A Nice Dress 소설 & 이야기

Mas lumawak ang ngiti ko nang muling tumunog ang aking telepono, "You are going to be my date, tonight. Your dress is now on your suite, sweetheart. " *** To be continued...

Tama rin ang hinala ko na ganito ang reaksiyon niya. Holding a glass of wine, I looked at the city of Makati. I was standing in front of the window with my red stiletto while wearing a beautiful red dress. The dress is made from satin fabric and features ruffles along the waistline, as well as an elegant pattern throughout. My hair is styled in soft waves that frame my face. My makeup is subtle yet glamorous, with a hint of blush on my cheeks and glossy lips. I couldn't help but chuckle at Aria's candid response. Her straightforwardness was a refreshing contrast to the intricate web of secrecy that had woven itself around my life.

Isang one shoulder sequin white gown. "Picture muna para may remembrance." Ngumisi pa si Meara at inutusan siya ng ilang posing. Hiyang-hiya siya sa mga ito lalo na noong tulungan siyang magbihis at lagyan siya ng make-up. Hindi siya makapaniwalang nangyayari iyon. Tingin pa siya nang tingin sa malaking diyamante ng singsing niya. Parang hindi bagay sa kamay niya.

Pero imbes na umalis siya ay bigla ko nalang naramdaman ang katawan niya sa likod ko. "Remember this..." bulong niya sa tenga ko. "We're not done yet..." aniya at hinatak pataas ang si zipper ng dress ko. Namalayan ko na lang na nakalabas siya ng marinig ko ang pagsara ng pinto. Napasabunot na lang ako sa sarili kong buhok ng maalala ang halik na pinagsaluhan namin kanina. 'Agatha! Ano ba ang pumasok sa isip mo at hinalikan mo siya pabalik? Nakalimutan mo na ba na kasintahan siya ng kaibigan mo? '

nagkadautal na sagot niya at di mapigilang mapasinghap nang lalo nitong diniin ang mukha sa kanyang leeg at kinintalan ito ng pinong mga halik ng binata. "Hon, I'd like to say that... you are so beautiful tonight." Also, you should only wear this dress when it's just the two of us. I don't want many eyes to look at this beautiful body of yours. This should be intended for my eyes alone, okay?" mahabang litanya na tila umiiral ang pagiging possessive nito.

Ang huli at kinunan ni Rica ang buong kahubaran ng binata. "Remembrance lang sir....alam mo na may tik-tak na ako" Sabi ni Rica, sinave ni Rica sa secret document ang lahat. Isinuot ni Rica ang panty niyang Soen at ang Avon na bra. Isusuot pa sana niya ang damit nang biglang mataranta si Rica nang marinig ang tunog ng takong ng sapatos. Saka lamang naalala ng dalaga na may darating nga pala. Kaya mabilis na tinanggal ulit ni Rica ang bra, humiga sa tabi ni Justin, sumiksik siya at hinila ang kumot.

Ang ugat sa braso niya ay gumagalaw dahil sa mariin na pagkakakuyom ng kamao niya. Napatitig ako sa kanya, hinahanap ko sa mga mata ni kuya kung may alam ba ito sa nangyari sa akin pero wala akong makita. "Tell me, what you remember princess." He urged. "Take a deep breath first and tell me when you're ready." I followed what he said. I took a deep breath and release before I started. " I remember that night I was wearing a pink dress and skirt." I said. "I can't forget that dress because that's my favorite dress. Mamá Beth gave that to me."

Hindi ko mo na sinabi sa kanila that my memories are back. I want to remember everything about myself bago ko sabihin sa kanila ang lahat, yeah I remember pero parang kulang e. After kong magpalit ay hinanap ko yong infinite necklace na binigay sa akin ni Vaughn, I want to see that necklace again Kung saan saan na ako naghahanap hindi ko pa din nakita, tanungin ko kaya si Mama or Daddy hmmpf!

Tumango sila at lumabas na ng kwarto ko, tinitigan ko ang damit na ibinigay ni Zach sa akin. Sa kabila ng pag-uusap namin ay hindi pa rin pala magbabago ang nararamdaman niya para sa akin, habang pinagmamasdan ko ang damit ay may nakita akong papel sa loob ng plastic. Kinuha ko yun at nakita ko na galing pala ito kay Zach. “I hope to see you in this dress. I just want this to be the most beautiful memory I’ll have of you for the last time.” –Zach.

EndOfFlashback "Dasha? Ano? Nandiyan ka pa ba?" Bumalik ako sa realidad noong muling marinig ang boses ni Angela sa kabilang linya. "Oo, may naalala lang ako. Ipaalala ko lang sa'yo, bukas na iyong party ha? Huwag kang malalate." "Oo, may color coding ba ang suot?" "Wala naman, magsuot ka na lang ng dress."