Coffee Date Quotes Novels & Stories

walang reaksyon niyang sambit sabay talikod sa amin. “Ayii coffee daw!" Pulado ang kaniyang mukha nang titigan ko siya, bahagya pa siyang pumalakpak. Kaagad akong kumilos para magtimpla ng kape. “Oh anong gagawin ko d'yan?" Nagtatakang tanong ni Cindy matapos kong iabot sa kaniya ‘yung tasa. “Ihatid mo." Ani ko. “Ikaw na lang ang maghatid n'yan! Para naman magkaroon na kayo ng bonding!" Natatawang sambit niya.

Iyon ang nakasulat sa cup na ang ibig sabihin ay coffee makes the life brighter. At hindi iyon naintindihan ni Dom or ni Ark dahil nakasulat yun sa ibang lengwahe. And Ark is certain na di yun naiintindihan ni Dom. "Anong nakakatawa dito? Gets mo ba ito?" "Hindi kaya natawa ako." 'This punk!' Ark Si Josh naman ay tumayo at lumapit kay Juancho. "Piece of advice, I think magugustuhan ng baby mo ang caramel macchiato." Nakangising sabi ni Josh at tumingin kay Pan..

Napapitlag ako nang may magsalita sa likod ko paglingon ko ay isa sa mga bodyguard ang nakatayo roon, hawak ang isang mug ng kape. "Coffee " pang aalok nya sakin cofee lang ba pwedeng Piliin Hindi pwedeng Ikaw?? Ang lande? trabaho Muna. "No thanks" sabay ngiti ko sakanya makarinig pa Ako ng ibang yabag ng mga paa patungo sa amin. "Uyy Ano Yan Cent" mapang asar nilang Sabi sa kasamahan nila. "I just ask her if she likes coffee" maikling paliwanag nya.

Ang ngiti niya, halatang peke at hindi umaabot sa mata. “Itimpla mo ako ng kape,” utos nito. “Katulad ng hinahatid mo noon. Just coffee and do not make anything else for heaven’s sake.” “Haven't you confirmed the one who made the coffee last time with the croissant is you? The girl that I don’t know the name said she made it. I almost believed her because of the poisonous croissant, but then, I tasted the familiar coffee flavor. Alam kong ikaw lang ang nakakagawa ng gano’n. Turns out, kape lang ang kaya mong ihain ng maayos.”

The class chuckled. Pinagsisihan ko tuloy na nag-offer pa ako ng coffee, tiningnan ko yung coffee na nasa mesa niya, halos maubos na. Feeling ko naman afford niya, pwede nga siya bumili ng franchise ng coffee shop eh. “The coffee tastes good, where did you buy it?” he asked, he might notice me looking at the coffee. “I made it at the office, it was pour-over and put in a bit of coconut milk.”

"Yes, coffee helps. Hindi naman ibig sabihin na sapat na 'yon para mawala lahat ng pagod, pero malaking bagay na sa akin ang may hawak na mainit na cup habang iniisip ko ang mga nangyari sa araw. Minsan, iyon lang ang kailangan ko para hindi ako ma-overwhelm." "Then we have something in common. I drink too much coffee, although hindi ko na alam kung nakakatulong pa ba siya or habit na lang. Kapag hindi ako nakainom sa umaga, parang mas mabagal ang utak ko buong araw." "Really? Hindi halata. Mukha kang sanay na sanay sa pressure."

Nandoon na si Rafael. Nakaupo siya sa isang table sa sulok. May laptop sa harap niya. May dalawang folder. At may... coffee. Nang makita niya ako, itinulak niya ang isang cup toward me. "For you." Tiningnan ko iyon. "What's this?" "Coffee." "I can see that." "Then we're making progress." Napailing ako. "What kind?" "Your usual." Napatingin ako sa kanya.

he added, reaching for a towel to help clean up the spilled wine. "You should lessen your coffee intake, Nika." Sabi niya. "Yoko nga, coffee is life, Sir Elio!" I retorted; my tone defiant. He laughed and pinched my cheek affectionately. "Okay, but don't blame me if I approach you, tapos bigla kang magugulat diyan." he teased, a mischievous glint in his eyes. I pouted at him, but before I could react further, he suddenly leaned in, his face just inches from mine.

"Ano ka ngayon? Masarap ba 'yong soy sauce coffee mo?" Binalingan niya ako at bahagyang naging seryoso ang mukha niya. I expected him to shoot back with another sarcastic quip, but instead, he just stared at me—serious, almost contemplative. Then, he broke into that wide, boyish grin of his. “Nope,” he said, shaking his head. “Mas masarap 'yong tawa mo. Kung soy sauce coffee lang ang sagot para mapatawa kita, kahit araw-araw akong uminom ay ayos lang.”

“Hmmm…masarap nga. Hindi na ako magtataka kung bakit nabihag mo ang apo ko. Mahilig din yun sa kape gaya mo.” “Lo, ang aga pa binobola mo na si Basha. Hindi pa ako nakakatikim ng timpla niya kaya akin na yan. Alam mong bawal sayo ang caffeine diba?” Inagaw niya kay lolo ang tasa na hawak nito at dinerecho sa kanyang labi. “Ano? Masarap diba?” Napatingin sa akin si Thad. “Just a normal coffee.” Sagot niya. Tama naman talaga siya eh. Normal na kapeng may cream at sugar lang yun. Anong especial doon?