Coffee Date Quotes Novels & Stories

“Bakit parang every time na may ‘aksidente’ sa’tin, mas lalo tayong nagiging okay?” “Baka kasi kahit anong gulo, you’re the calm in my caffeine storm.” “Cringe.” “Pero kinilig ka ulit.” Hindi ako umimik. Pero ngumiti ako. Again. Later that afternoon, habang naglilinis kami ng café, may iniabot siyang sticky note. “Coffee Date #2 – You, Me, and a Sky Full of Whatever.” Tumingin ako. “Kailan ‘to?”

Inabot ko naman ito agad ng walang pag-aalinlangan. “Drinking cafe is just like relationship, Ms. Ricafrente. At first, it may be has a sweet scented smell as flowers, but the first taste is hefty as battle.” Napakamot na lang ako ng ulo dahil sa kaniyang pagiging matalinghaga.

“Hindi na ako mang-iistorbo sa trabaho mo. Umuwi ka kaagad dahil hindi ako makatulog ng wala ka. Papatayin ko na ang tawag, bye dear.” Ang walang tigil niyang sweet na tono at salita ay nakapagparefresh sa kanya. Dati, ayaw niya ng mga matatamis na mga bagay. Kahit nga ang kape niya ay halos mapait at ang pinakaconcentrated na coffee sa market ng buong mundo. Pero ngayon, hindi niya napansin na naglalagay na siya ng asukal sa kape niya. Ang bango ng kape at masarap ito kapag may kaunting tamis.

“You deserve to smile.” Ngumiti si Cress, at marahang inangat ang kanyang tasa ng kape. “To new days, new laughs, and... new chaos,” sabi niya. Sabay-sabay silang nag-toast. “Cheers.” At sa sandaling iyon, habang lumulubog ang araw sa labas ng café, naramdaman ni Cress na unti-unti na siyang nakakabalik sa liwanag. Hindi pa tapos ang lahat — pero sa pagkakataong iyon, sapat na ang tawanan, kape, at mga taong nananatili.

“But judging by that cup, I’d say you’re more dangerous than I am.” She frowned. “Excuse me?” Ngumiti lang siya — hindi ‘yung friendly smile, kundi ‘yung tipong sinadya para mainis ka. “Spilling coffee in front of a building’s entrance? How… professional.” Napatitig si Celestine. The audacity. “And you are?” “Someone who doesn’t like caffeine on his shoes,” sagot nito, sabay punas sa mamahaling leather shoes niya na tinamaan ng kape.

''S-Sorry'' ''You didn't changed a bit Cristoff," naka-ngiti niyang sabi at ginulo yung buhok ko. This is so her! Parang biglang bumalik lahat ng nakaraan. ''Wanna grab some coffee? You have a lot of stories to tell me,'' masigla nyang sabi bago kumindat at nag-lakad palayo. She didn't changed a bit after all these years. Sumunod nalang din ako sa kanya hanggang makarating kami sa pinaka-malapit na Starbucks. ''Two Latte----'' ''Americano sakin.'' ''I see you've changed your favorite coffee? May nagbago naman pala sayo kahit papano,'' natatawa nyang sabi. Nauna na siyang umupo at sumunod naman ako. ''So, how's Cristoff D' Clumsy doing?'' Tanong nya na may halong pang-aasar.

“I need a coffee. Bring it to my office. Now.” Who says you’re going on a date today?

Hindi man lang ako tnitingnan. Si Ton naman super attentive. Lahat nalang ng tanong ko, sagot niya agad. Lahat ng comment ko, may reply na siya agad. “Ms. Cruz, would you like coffee? Water?” Tanong niya sa’kin. Coffee. Yung coffee siguro nila dito imported. Hindi yung instant coffee na kinasanayan ko. “I’m fine. Thank you.” “Are you sure? We have excellent coffee here. I can have it brought up—"

Nang inabot ni Quinette kay Randell ang kape ay napakunot ang noo nito. "Alam mo yung gustong timpla ng kape ko..???" Tanong ni Randell. "Kadalasan naman po sa mga CEO at seryosong tao na tulad mo ay black coffee ang gustong timpla sir." Nakangiting sabi ni Quinette. "Magaling ka manghula ahh... pero masarap ang timpla mo. Salamat mahal ko..." Paglalambing na sabi ni Randell.

saad ko. “Oh right, nice presentation by the way. I forgot to commend you earlier.” Nakalimutan daw! Hindi mo nga ako pinapansin kanina. “Thank you.” He sipped on his coffee. I looked at his reaction. It seems that he doesn’t like it, he was trying to like it. “Your coffee is better than this.”