Coffee Date Quotes Novels & Stories

Huminga ako nang malalim, ngumiti kahit walang dahilan, at bumulong, “This is why coffee should never be sweet.” Pagdating ng hapon, pagod na pagod na ako kahit first day pa lang, habang siya naman kalmado pa rin, parang vampire na nabubuhay sa stress ng iba, tapos bigla niyang sinabi, parang afterthought lang. “Make another coffee.” Napatingin ako sa kanya, pilosopo smile activated. “Black?” tanong ko. “Yes.” “No sweetness?” dagdag ko. “None.”

He drank his coffee in one gulp maybe because he wants to punch someone. "He is an idiot then. No offense but I judge based on attitude," sabat naman nung Ruiz at sumimsim ng coke sa tabi. "Bakit hindi mo sinabi agad na pinsan mo pala ang isa sa judges?" tanong naman ni Ross. Magsasalita sana si Daphne ng nagsalita si kuya Levi.

saad ko sa waiter na mas lalong nagpabago ng kaniyang hitsura. “Ma’am sorry po ha. But espresso long shots are way bitter than the normal espresso shots.” Ngumiti ako sa waiter saka tumango. “Yes, dear. I know that. I’ve been drinking coffee for the half of my life. Coffee runs in my blood.” Nang maintindihan naman ng waiter ang nais kong iparating ay tumango na ito at naglakad patungo sa counter. Humugot ako nang malalim na hininga saka bumaling ako sa aking bag at kinuha roon ang aking phone. Nang makita kong may reply na siya sa text ko kanina ay agad kong binuksan.

“I guess we won't be eating tonight Z . . .” Hindi ko na sila narinig pa nang isarado ko na ang pinto. Pasalampak akong napaupo at isinandal doon ang likuran ko. I should remember not to accept a coffee from a stranger. Or maybe not talk to one at all. “I’m starting to hate coffee,”

"If love is like coffee, I'm sure you're the sugar that makes it sweeter and tastier." The sound effects came again, muling sumilay ang mga mapanuksong tinig. Nag-init ang pisngi ni Rain pero dahil wala namang makakakita ay pinawalan niya ang 360 degrees niyang ngiti. "If it's a frappe, you're the delicious fruit juice. If it's a cappuccino you're the special frothed hot milk. And if it's an Irish coffee, then of course, you're the Irish whiskey... I know my words seem useless and corny, but I hope you'd read between the lines. That you— Rainzel Andrada is the most essential ingredient who completes my plain and boring life. You're the special ingredient I was surprised to discover and real

Mas gusto ni Roscoe ang kape na creamy, but not that sweet. “Well, that’s already in the past. His taste in coffee has changed now. Mas gusto na rin niya ngayon ang mapait na kape. He told me that dark coffee reminds him the darkness and bitterness he had felt in his entire life. Na ang pait ng kape ang bumubuhay sa kanyang sistema, at nagpapaalala na ang buhay ay hindi laging puno ng tamis o kasiyahan, minsan ay may pait, panloloko, at kadiliman ding nangyayari sa ating buhay. And that made him live, the bitterness of life, the bitterness of coffee.”

tugon ni Ezekiel, kalmado pero may banayad na ngiti. Nag-angat ng kilay si Xyra. “Not true. Coffee is an art. It’s an expression. Ako nga, depende sa mood. Sometimes latte, sometimes caramel macchiato. But you? Always plain.” Ngumisi si Ezekiel, umiling nang marahan. “Because consistency is better than mood swings.”

may bahid pang selos o kuryosidad sa boses niya. "Talking some dīcks—" napatigil ako sandali at nanlaki ang mata ko sa biglaang sinabi ko. "Ay, este! Decaf! We're talking about... decaf coffee! Wehehehe," bawi ko agad habang kinakagat ang labi ko para pigilan ang tawa.

I ordered a mocha latte and a mocha flavored cake bago ako umupo sa isa sa upuan na walang tao. Malapit sa salamin ang aking kina-uupuan. Kita ko ang nga tao na naglalakad. At sa bawat naglalakad na mga mag jowa hindi ko maiwasan na mainggit. Sarap din sumigaw na walang forever at maghihiwalay din ang mga ito. "Huwag kang maging bitter sa may mga karelasyon magkaka-jowa ka rin pagdating ng panahon," nasa ko sa isa sa mga nakadikit sa wall ng coffee shop.

Sa tono ng pananalita nito parang may gusto itong ipahiwatig, nakikiramdam lang si Lara kung ano ang susunod nitong sasabihin. “And judge your coffee, baka kung anong isipin mo ha,” paliwanag nito. Napahiya naman siya ng kaunti sa agad na judgement niya sa isip. “Oy hindi ah, wala akong iniisip.” “Huh, too defensive, anyway I have to go thanks for the coffee, I love the taste. Hayaan mo ipo-promote ko sa mga friends ko para dayuhin nila ang coffee house mo. Bye.”