Romans & histoires Coffee With Friends Quote

Umpisa na ulit ng training para sa mga susunod na gyera sa recitation. We were too focused. Sometimes, I would refill our glasses with water pero this time I decided to make a coffee for him and for me para hindi gaanong antukin. “Just pure coffee.” He said without looking at me when I asked him if what type of coffee he wants. Kapag nag-aaral ako usually pure coffee lang din talaga para mas matapang, kaso tonight I wanted it more creamier, ewan basta gusto ko lang din.

I ordered a mocha latte and a mocha flavored cake bago ako umupo sa isa sa upuan na walang tao. Malapit sa salamin ang aking kina-uupuan. Kita ko ang nga tao na naglalakad. At sa bawat naglalakad na mga mag jowa hindi ko maiwasan na mainggit. Sarap din sumigaw na walang forever at maghihiwalay din ang mga ito. "Huwag kang maging bitter sa may mga karelasyon magkaka-jowa ka rin pagdating ng panahon," nasa ko sa isa sa mga nakadikit sa wall ng coffee shop.

“Napadaan lang at nakita ko na parang masarap ang kape dito.” Napangiti si Jago, maya-maya ay dumating na ang black coffee niya. Tahimik pa rin silang magkaharap na naupo doon habang iniinom ang kanilang kape. Sa mga hindi nakakakilala sa kanila ay iisipin na mayroon silang coffee date. O mag-asawang napadaan lang doon saglit. “Kung hindi kita nakilala, I probably wouldn't like drinking this bitter, dark stuff.” biglang sambit ni Felicity, a deep feeling welling up inside her. Hindi alam kung nalulungkot ba siya.

I smiled knowing the fact that Jim and I shared the same thoughts. I roam my eyes and started to think that wala lang might be everybody's reason to why they drink coffee at seven pm. Just like the guy at table four, biting the tip of his pen, wala lang; the girl who slaps the shoulder of the guy beside her everytime someone at their crack a joke, the customer who sniffs the brew of the expresso before taking a sip, the girl at the table five who taps the table using her index and middle finger at a constant rhythym; everybody seems to have their own wala lang.

Nasa coffee shop sila noon ni Jocel. Nagkibit ng balikat ang kaibigan niya. "Mukha nga, pero huwag mong isipin iyon. Hindi lang niya matanggap na hindi ka naghabol at hindi mo siya pinanghinayangan kaya siya ganyan" paliwanag ni Jocel saka inilabas ang cellphone sa bag nito. "selfie tayo? Matagal na tayong walang picture together" anitong ngiting-ngiti.

Mas mabuti na ang magpaka-inosente. Hinalikan niya ako sa pisngi bilang pagbati at naglakad na kami papunta sa café. Kahit na medyo naiinis ay sweet pa rin siya sa akin. “Alam mo exactly kung ano ang tinutukoy ko. Ano ’to, may samahan na ba ang Super Friends? Kapag may ginawa ang isa, dapat lahat gawin din?” “Jackie, hindi mo ba nagustuhan ang flowers na bigay ko?”

Napailing-iling naman si Tristan at wala na ring nagawa kung hindi sundin ang sinabi ni Noah. “Fine, wala naman na ata akong magagawa para pigilan ka,” sambit nito kay Noah. Agad naman akong sinenyasan ni Noah na pumunta kami sa area kung saan nila ginagawa ang mga coffee. Actually malaki rin ang coffee shop ng kaibigan niya to think na ang dami rin talagang bumibisita na mga tao. Kaya na niyang makipagsabayan sa mga coffee shops na kilala ngayon.

Pagkalabas nila ni Lianne ng café, parehong huminga nang malalim si Althea—parang gusto niyang ilabas lahat ng tensyon na naipon sa loob. “Bes,” bulong ni Lianne habang naglalakad, “I swear, kung hindi ko pinigilan sarili ko kanina, baka ako na ang magtapon ng caramel macchiato sa mukha ni Francine.” Napangiti si Althea kahit halatang pagod. “You did enough damage, Lianne.” “Damage? Girl, that was performance art!” sabay tawa ni Lianne. “Kung may award sa ‘Most Savage Friend in a Café,’ panalo ako.”

"You asked me what I would like to drink, I said beer. What's your problem?" The nerve! Hinarap ko siyang naka pamaywang. "Did you hear me? I said this is not a bar, this is a coffee shop!" I said every word with emphasis, "Where on earth can you find a coffee shop that serves beer? One more thing, huwag mo nga akong tanungin kung anong problema ko, baka 'yang utak mo meron." "Pag----"

Napapitlag ako nang may magsalita sa likod ko paglingon ko ay isa sa mga bodyguard ang nakatayo roon, hawak ang isang mug ng kape. "Coffee " pang aalok nya sakin cofee lang ba pwedeng Piliin Hindi pwedeng Ikaw?? Ang lande? trabaho Muna. "No thanks" sabay ngiti ko sakanya makarinig pa Ako ng ibang yabag ng mga paa patungo sa amin. "Uyy Ano Yan Cent" mapang asar nilang Sabi sa kasamahan nila. "I just ask her if she likes coffee" maikling paliwanag nya.