Novel & Cerita Coffee With Friends Quote

Pagkalabas nila ni Lianne ng café, parehong huminga nang malalim si Althea—parang gusto niyang ilabas lahat ng tensyon na naipon sa loob. “Bes,” bulong ni Lianne habang naglalakad, “I swear, kung hindi ko pinigilan sarili ko kanina, baka ako na ang magtapon ng caramel macchiato sa mukha ni Francine.” Napangiti si Althea kahit halatang pagod. “You did enough damage, Lianne.” “Damage? Girl, that was performance art!” sabay tawa ni Lianne. “Kung may award sa ‘Most Savage Friend in a Café,’ panalo ako.”

I knew that his admiration only belonged to me… because I had seen that before. “Alright, I’ll stop myself from teasing you kahit halos maglaway ka na sa abs ko kaninang umaga. Grabe ka, Athena. Naka-libreng anim na pandesal ka na, may kape ka pa!” Cristoff mocked. “As a matter of fact, I truly loved the coffee plus the limited-edition mug that you gave me, but your abs? Hala, Cristoff! Abs na pala ‘yon? I wasn’t informed.” I laughed and teased him back.

"You asked me what I would like to drink, I said beer. What's your problem?" The nerve! Hinarap ko siyang naka pamaywang. "Did you hear me? I said this is not a bar, this is a coffee shop!" I said every word with emphasis, "Where on earth can you find a coffee shop that serves beer? One more thing, huwag mo nga akong tanungin kung anong problema ko, baka 'yang utak mo meron." "Pag----"

Napapitlag ako nang may magsalita sa likod ko paglingon ko ay isa sa mga bodyguard ang nakatayo roon, hawak ang isang mug ng kape. "Coffee " pang aalok nya sakin cofee lang ba pwedeng Piliin Hindi pwedeng Ikaw?? Ang lande? trabaho Muna. "No thanks" sabay ngiti ko sakanya makarinig pa Ako ng ibang yabag ng mga paa patungo sa amin. "Uyy Ano Yan Cent" mapang asar nilang Sabi sa kasamahan nila. "I just ask her if she likes coffee" maikling paliwanag nya.

"Sige. Ikaw ang pumili ng lugar." Pagkaraan ng sampung minuto, nasa isang cafe shop na sila. Magkaharap na nakaupo sina Anton at Sophia, habang nakatayo naman si Trese sa likuran ni Sophia, puno ng pag-iingat. "Masarap ang kape rito. Sigurado akong magugustuhan mo." Pumitik si Anton at nagsalita sa Ingles sa waiter na nakasuot ng unipormeng Pranses. "Hello, I want to order something fo my girlfriend. Remember, no sugar added and a little bit warm also cappuccino for me."

“Then let’s make sure this time, it doesn’t fall apart. I’ll help you.” Napatawa ako ng mahina. “Help me? You don’t even drink coffee.” “Then I’ll learn to love it,” sabi niya, sabay kindat. “If that means seeing you smile again.” “Tungkol ba ito sa mga bashing online?” tanong ni Leonard, seryoso ang tono. “’Yung mga bad comments tungkol sa coffee and pastries mo? You already explained, di ba? You said may nangyaring sabotage.”

"Huwag na po." "Ayoko nang tinatanggihan. Sumasama ang loob ko. Sige. Maupo ka lang diyan." Paborito ko naman ang kape, pero hindi sa pagkakataon na iyon dahil baka lalo akong nerbyusin at makagawa o makapagsalita ako nang hindi tama. ''As I have said to you, I have the best coffee here. Hindi ba't gustong-gusto ito ni Josh?''

"Yeah. Maybe they're too busy showing off their cars or bragging about business ventures." Napangiti ako nang bahagya. "Well, maybe they don’t know the value of a good cup of coffee." Natawa siya nang mahina. "Or maybe... I just met the exception." Hindi ko napigilang mapatingin nang diretso sa kanya, habang pilit kong binabalewala ang kakaibang init na gumagapang sa pagitan namin. "Enjoy your coffee," sabi ko na lang, nagtatago ng ngiti.

pinasalamatan niya ito. His friend acted like he fell into deep thinking. “Ano kaya ang magandang hingiing kapalit?” Ani pa nito. “Just don’t ask the impossible.” He remembers to tell him. “I’m just kidding, bud. Hayaan mo na. That’s what friends are for,” he dismissed the idea of him repaying him back. “Maaasahan ka talaga,” he praises him and even reached his shoulder to tap it.

Isa ito sa pinaka-paborito kong palaman. “Thank you.” Mahinang turan ko sa kanya. “Coffee?” Mahinang tanong niya rin sa akin. Tumango lang ako. Habang ipinagti-timpla niya ako ng coffee ay nagsitayuan na ang mga kaibigan ko. Isa-isa itong nagpaalam sa amin. Maglalakad-lakad daw muna ang mga ito sa dalampasigan habang wala pa ‘yong sundo namin. Dalawa na lang kaming naiwan ni Levi sa loob ng rest house.