Novel & Cerita Coffee With Friends Quote

“Then let’s make sure this time, it doesn’t fall apart. I’ll help you.” Napatawa ako ng mahina. “Help me? You don’t even drink coffee.” “Then I’ll learn to love it,” sabi niya, sabay kindat. “If that means seeing you smile again.” “Tungkol ba ito sa mga bashing online?” tanong ni Leonard, seryoso ang tono. “’Yung mga bad comments tungkol sa coffee and pastries mo? You already explained, di ba? You said may nangyaring sabotage.”

"Huwag na po." "Ayoko nang tinatanggihan. Sumasama ang loob ko. Sige. Maupo ka lang diyan." Paborito ko naman ang kape, pero hindi sa pagkakataon na iyon dahil baka lalo akong nerbyusin at makagawa o makapagsalita ako nang hindi tama. ''As I have said to you, I have the best coffee here. Hindi ba't gustong-gusto ito ni Josh?''

"Yeah. Maybe they're too busy showing off their cars or bragging about business ventures." Napangiti ako nang bahagya. "Well, maybe they don’t know the value of a good cup of coffee." Natawa siya nang mahina. "Or maybe... I just met the exception." Hindi ko napigilang mapatingin nang diretso sa kanya, habang pilit kong binabalewala ang kakaibang init na gumagapang sa pagitan namin. "Enjoy your coffee," sabi ko na lang, nagtatago ng ngiti.

pinasalamatan niya ito. His friend acted like he fell into deep thinking. “Ano kaya ang magandang hingiing kapalit?” Ani pa nito. “Just don’t ask the impossible.” He remembers to tell him. “I’m just kidding, bud. Hayaan mo na. That’s what friends are for,” he dismissed the idea of him repaying him back. “Maaasahan ka talaga,” he praises him and even reached his shoulder to tap it.

Isa ito sa pinaka-paborito kong palaman. “Thank you.” Mahinang turan ko sa kanya. “Coffee?” Mahinang tanong niya rin sa akin. Tumango lang ako. Habang ipinagti-timpla niya ako ng coffee ay nagsitayuan na ang mga kaibigan ko. Isa-isa itong nagpaalam sa amin. Maglalakad-lakad daw muna ang mga ito sa dalampasigan habang wala pa ‘yong sundo namin. Dalawa na lang kaming naiwan ni Levi sa loob ng rest house.

''S-Sorry'' ''You didn't changed a bit Cristoff," naka-ngiti niyang sabi at ginulo yung buhok ko. This is so her! Parang biglang bumalik lahat ng nakaraan. ''Wanna grab some coffee? You have a lot of stories to tell me,'' masigla nyang sabi bago kumindat at nag-lakad palayo. She didn't changed a bit after all these years. Sumunod nalang din ako sa kanya hanggang makarating kami sa pinaka-malapit na Starbucks. ''Two Latte----'' ''Americano sakin.'' ''I see you've changed your favorite coffee? May nagbago naman pala sayo kahit papano,'' natatawa nyang sabi. Nauna na siyang umupo at sumunod naman ako. ''So, how's Cristoff D' Clumsy doing?'' Tanong nya na may halong pang-aasar.

Ito ang pinaka favorite niya sa lahat ng coffee, masarap kasi at sakto lang sa tamis. “So? Plano mo talagang pumunta sa quezon? Hindi ka ba kinikilabutan sa gusto mong gawin, Jean?” Napabusangot siya dahil sa klase ng tanong ng kaibigan. “Alam mo naman ang magiging sagot ko d'yan, Thea. Sabihin mo ng napaka weirdo ko dahil ako lang ata ang babaeng ganito. Kahit ilang taon pa ang lumipas sa kaniya pa rin ako babalik kasi promise ko sa kaniya 'yon no'ng eighteen years old ako,” sambit ni Jean.

sabi nito habang nagmamadaling tumayo at tinungo ang exit ng events place. “So?” tanong ng binata. “Pagbibigyan mo ba ako? May malapit na cafe dito. Alam kong hindi ka magpapahatid sa akin dahil may dala kang car. Kaya pagbigyan mo na lang ako na mag-coffee tayo para bumaba lang ang alcohol at magising din ang senses mo. Okay? I know my limits. I will not force myself on you. I promised to remain friends, and your wish is my command.

Napangiwi ako dahil hirap ito sa paglalakad sinalubong sya ng mga kaibigan nya na may ngisi sa labi at pinipigilan ang matawa. "Let's go!" Tatalikod na sana ito pero hinarap ako nito. "Ohh by the way ipapasara ko na ang coffee shop mong puro naman kamalasan!" Nyenyenyenye ewan ko sa lalaking yan ang sama ng ugali. "OHHH TANG*NA FVCK THIS COFFEE SHOP!" Nilakasan ko talaga ang tawa ko ng madulas muli ito ghad bulag ba sya at hindi nakita ang sign na 'CAUTION WET FLOOR'

Tumambad sa akin ang isang coffee shop na nature friendly dahil maraming magagandang bulaklak ang nakapalibot dito. “Hindi ko po alam kung mahilig kayo sa kape pero susubukan ko pa rin po na pasayahin ko kayo s happiest place ko.” Nakangiting sambit niya. “Happiest place?” magkasalubong ang dalawang kilay na tugon ko sa kanya.