Novel & Cerita Coffee With Friends Quote

Napapitlag ako nang may magsalita sa likod ko paglingon ko ay isa sa mga bodyguard ang nakatayo roon, hawak ang isang mug ng kape. "Coffee " pang aalok nya sakin cofee lang ba pwedeng Piliin Hindi pwedeng Ikaw?? Ang lande? trabaho Muna. "No thanks" sabay ngiti ko sakanya makarinig pa Ako ng ibang yabag ng mga paa patungo sa amin. "Uyy Ano Yan Cent" mapang asar nilang Sabi sa kasamahan nila. "I just ask her if she likes coffee" maikling paliwanag nya.

"Si Jake na lang kaya ang akitin ko at pakasalan. Mukhang siya ang mas lalaki sa relasyon nilang dalawa." "What are you thinking? Magtitimpla ka na lang ng coffee, wala pang lasa. Ang aga mong lumandi pero simpleng pagtimpla ng coffee, hindi mo magawa ng tama!" bulyaw ni Xavier. "Xavier, this coffee is delicious. This is, without a doubt, the best coffee I've ever had," tutol ni Jake. "No, it's not!" inis na sabi ni Xavier. "Black coffee, without cream. Ano po ba ang gusto n'yo?" nagpipigil na tanong ko.

Isa ito sa pinaka-paborito kong palaman. “Thank you.” Mahinang turan ko sa kanya. “Coffee?” Mahinang tanong niya rin sa akin. Tumango lang ako. Habang ipinagti-timpla niya ako ng coffee ay nagsitayuan na ang mga kaibigan ko. Isa-isa itong nagpaalam sa amin. Maglalakad-lakad daw muna ang mga ito sa dalampasigan habang wala pa ‘yong sundo namin. Dalawa na lang kaming naiwan ni Levi sa loob ng rest house.

"Sige. Ikaw ang pumili ng lugar." Pagkaraan ng sampung minuto, nasa isang cafe shop na sila. Magkaharap na nakaupo sina Anton at Sophia, habang nakatayo naman si Trese sa likuran ni Sophia, puno ng pag-iingat. "Masarap ang kape rito. Sigurado akong magugustuhan mo." Pumitik si Anton at nagsalita sa Ingles sa waiter na nakasuot ng unipormeng Pranses. "Hello, I want to order something fo my girlfriend. Remember, no sugar added and a little bit warm also cappuccino for me."

“Then let’s make sure this time, it doesn’t fall apart. I’ll help you.” Napatawa ako ng mahina. “Help me? You don’t even drink coffee.” “Then I’ll learn to love it,” sabi niya, sabay kindat. “If that means seeing you smile again.” “Tungkol ba ito sa mga bashing online?” tanong ni Leonard, seryoso ang tono. “’Yung mga bad comments tungkol sa coffee and pastries mo? You already explained, di ba? You said may nangyaring sabotage.”

"Huwag na po." "Ayoko nang tinatanggihan. Sumasama ang loob ko. Sige. Maupo ka lang diyan." Paborito ko naman ang kape, pero hindi sa pagkakataon na iyon dahil baka lalo akong nerbyusin at makagawa o makapagsalita ako nang hindi tama. ''As I have said to you, I have the best coffee here. Hindi ba't gustong-gusto ito ni Josh?''

"Yeah. Maybe they're too busy showing off their cars or bragging about business ventures." Napangiti ako nang bahagya. "Well, maybe they don’t know the value of a good cup of coffee." Natawa siya nang mahina. "Or maybe... I just met the exception." Hindi ko napigilang mapatingin nang diretso sa kanya, habang pilit kong binabalewala ang kakaibang init na gumagapang sa pagitan namin. "Enjoy your coffee," sabi ko na lang, nagtatago ng ngiti.

pinasalamatan niya ito. His friend acted like he fell into deep thinking. “Ano kaya ang magandang hingiing kapalit?” Ani pa nito. “Just don’t ask the impossible.” He remembers to tell him. “I’m just kidding, bud. Hayaan mo na. That’s what friends are for,” he dismissed the idea of him repaying him back. “Maaasahan ka talaga,” he praises him and even reached his shoulder to tap it.

''S-Sorry'' ''You didn't changed a bit Cristoff," naka-ngiti niyang sabi at ginulo yung buhok ko. This is so her! Parang biglang bumalik lahat ng nakaraan. ''Wanna grab some coffee? You have a lot of stories to tell me,'' masigla nyang sabi bago kumindat at nag-lakad palayo. She didn't changed a bit after all these years. Sumunod nalang din ako sa kanya hanggang makarating kami sa pinaka-malapit na Starbucks. ''Two Latte----'' ''Americano sakin.'' ''I see you've changed your favorite coffee? May nagbago naman pala sayo kahit papano,'' natatawa nyang sabi. Nauna na siyang umupo at sumunod naman ako. ''So, how's Cristoff D' Clumsy doing?'' Tanong nya na may halong pang-aasar.

Ito ang pinaka favorite niya sa lahat ng coffee, masarap kasi at sakto lang sa tamis. “So? Plano mo talagang pumunta sa quezon? Hindi ka ba kinikilabutan sa gusto mong gawin, Jean?” Napabusangot siya dahil sa klase ng tanong ng kaibigan. “Alam mo naman ang magiging sagot ko d'yan, Thea. Sabihin mo ng napaka weirdo ko dahil ako lang ata ang babaeng ganito. Kahit ilang taon pa ang lumipas sa kaniya pa rin ako babalik kasi promise ko sa kaniya 'yon no'ng eighteen years old ako,” sambit ni Jean.