Novel & Cerita Coffee With Friends Quote

“I guess we won't be eating tonight Z . . .” Hindi ko na sila narinig pa nang isarado ko na ang pinto. Pasalampak akong napaupo at isinandal doon ang likuran ko. I should remember not to accept a coffee from a stranger. Or maybe not talk to one at all. “I’m starting to hate coffee,”

hiyaw niya nang mapaso ang bibig niya sa hinigop niyang coffee de latte dahil sa sinabi nito. She put down the coffee on top of the table. Humalahak ito sa nangyari sa kanya. Napaso na nga siya instead na mag alala ito sa kanya tinawanan pa siya. Yan ang tunay na kaibigan. "Bessy naman, na-shock ka ba masyado sa sinabi ko?" "Siraulo ka talaga! Ang ganda din ng mga advice mo noh! Ikaw na lang kaya ang mag-boyfriend nang sa ganun malaman mo ang sinasabi mo." nakasimangot na sabi niya.

Also, thanks to her bestfriend, dahil ang ginamit niyang pera para sa kaniyang maliit na negosyo ay galing talaga rito. "Mocha cake and caramel coffee!" She shouted from her table. "Copy." Rinig niyang sagot ni Sara na isang staff ng café. Umayos siya ng upo at hinintay si Love na lumapit sa kaniyang mesa. Kausap pa nito ang cashier at mukhang seryoso ang sinasabi. Her bestfriend hates quarrel and cat-fights but surely she won't say no when someone pissed her off. Minsan lang napapatid ang pasensya ng kaniyang kaibigan, at kapag mangyari 'yon, simula na ng totoong kalbaryo.

Coffee is my comfort drink. "Anong gusto mong inumin?" tanong ko dahil mukhang wala siyang alam sa lugar na 'to. Palibhasa ay hindi naman kasi siya mahilig makihalubilo sa mga tao. "Kapareho na lang ng sa'yo." sagot nito at sinuri ang buong paligid. Iilan na lang ang tao sa coffee shop kaya hindi natagalan ang order namin. Kaagad akong sumimsim sa kape at tiningnan ng seryoso si Travis na ngayon ay ngumingiwi sa paet ng kape.

May writer na abala sa pagta-type ng nobela. May magkakaibigan na nagtatawanan habang umiinom ng kape. At may isang taong baka matagpuan ang inspirasyong matagal na niyang hinahanap. "I have a dream for this place," mahina kong sabi. Napatingin si Mina sa akin. "I don't want people to remember us because of our coffee alone." "Then what do you want them to remember?" Ngumiti ako habang muling inilibot ang tingin sa café.

Kahit simple lang ang suot ay halatang mayaman at sanay utusan ang mga tao sa paligid. Pero ang ikinagulat ni Loyalty ay ang pasa sa gilid ng labi nito at bahagyang sugat sa noo. "Coffee," tipid nitong sagot. "Black. No sugar." Agad natauhan si Loyalty. "A-Ah, sige po, sir." Tatalikod na sana siya nang muli siyang tawagin ng lalaki. "Ikaw ba ang bagong crew?"

He looked at me, matagal, tapos marahan niyang sabi, “What if I don’t want you to forget?” Tahimik kami. Walang ingay, pero ramdam ko ang bigat ng lahat. Sinubukan kong ngumiti, kahit pilit. “Do you want coffee?” tanong ko, pilit binabago ang usapan. “Yeah,” sabi niya. “As long as it’s not instant.” Napatawa ako nang mahina. “Sorry, instant lang afford ko.” “Then I’ll take it,” sagot niya, may bahid ng lambing sa tono.

Iyon ang nakasulat sa cup na ang ibig sabihin ay coffee makes the life brighter. At hindi iyon naintindihan ni Dom or ni Ark dahil nakasulat yun sa ibang lengwahe. And Ark is certain na di yun naiintindihan ni Dom. "Anong nakakatawa dito? Gets mo ba ito?" "Hindi kaya natawa ako." 'This punk!' Ark Si Josh naman ay tumayo at lumapit kay Juancho. "Piece of advice, I think magugustuhan ng baby mo ang caramel macchiato." Nakangising sabi ni Josh at tumingin kay Pan..

Honey Nasa isang coffee shop kami kasama ang mga kaibigan ko, yung klase ng lugar na maingay pero comforting, amoy kape at halong tawanan. Sila mismo ang nagyaya na lumabas kami dahil, ayon sa kanila, “Baka inaamag ka na kakadikit kay Chanton.”

Huminga ako nang malalim, ngumiti kahit walang dahilan, at bumulong, “This is why coffee should never be sweet.” Pagdating ng hapon, pagod na pagod na ako kahit first day pa lang, habang siya naman kalmado pa rin, parang vampire na nabubuhay sa stress ng iba, tapos bigla niyang sinabi, parang afterthought lang. “Make another coffee.” Napatingin ako sa kanya, pilosopo smile activated. “Black?” tanong ko. “Yes.” “No sweetness?” dagdag ko. “None.”