Standard Marine Communication Phrases 소설 & 이야기

Amoy asin, langis, at dugo ang hangin—kahit wala pang putok, ramdam na ng balat ang paparating na digmaan. Tahimik kaming dumating. Walang sirena. Walang ilaw. Tanging hampas ng alon at yabag ng mga tauhang sanay pumatay nang walang ingay. “Positions,” mababang utos ko sa comms.

ang bawat kubo puno rin ito ng mga pagkain at inumin. Maya maya pa ay tumunog ang radio, Walkie talkie na kadalasan ginagamit ng mga guwardiya, pulis, at iba pa para makipag-kuminikasyon kahit magkalayo kayo ng distansya ng kausap mo. Agad niyang pinakinggan ang nasa kabilang linya. "Choleen, itigil mo na muna ang paglilinis bumalik ka muna rito sa kubo."

Inangat ko ang kamay ko saka ko binuka ang bibig ko. "This is Ice. I'll proceed with the mission. Over and out."

“Shit—Marco, shut down power sa Section C, now!” “Copy!” *******

Pagka gising niya kinaumagahan ay wala na si Marco sa tabi niya kaya naman bumangon siya, at naghilamos pagkatapos ay bumaba sa sala but he's not here, nilapitan niya ang dining table may mga pagkain na naka takip and when she opened it, may pritong itlog, tuyo at sinangag na halos umuusok pa ito kaya naman mukhang kaluluto lang din. ...maybe he's in the control room. Naisipan niyang umakyat ulit papunta sa control room ngunit hindi pa siya nakaka akyat when she heard Marco talking to someone, more like he was commanding someone. At pag akyat niya monitor pala nito ang nagsasalita. "The shore line is seven point five kilometers 35 degree north west, the estimated time 3 hours in 30minutes"sa

Talagang hindi kakayanin ng yate na tumuloy pa sa paglalayag. “Then dock on the nearest island. We can continue travelling when the weather gets stable,” utos ni Marco kay Charles. Agad namang minaniobra ni Charles ang yate patungo sa pinakamalapit na isla na nadaanan nila. Nang matagumpay nilang narating ang kalapit na isla at ma-secure ang yate, muling nagsalita si Charles. “Nasa labas na ang mga tauhan ng resort, Sir. Sinusundo tayo. Standard procedure kasi dito sa isla na kapag may nag-dock na yate, magche-check-in dapat,” paliwanag ni Charles.

"Hmm... You too—wait, my prof is calling me. I'll call you back later." "Ah? Sige sige. Miss na rin kita—hello? Sir Iñigo? May gusto sana akong sasabihin sa iyo." "Yes? I'll call you later, okay? Let's talk later, Marie."

“No signal.” Sinubukan ko ang akin. Wala. Kasabay nito, tumunog ang telepono niya—sapat na signal para makapasok ang tawag. “Zapherous?” Cairo answers immediately. Static crackles, but Zapherous’s voice comes through strained. “Where are you?” "Ang isla. Hindi na bumalik ang yate." Isang paghinto. “…The hotel manager says no vessels are allowed out tonight,” Zapherous says grimly. “The waves are too high. Harbor authority shut everything down.”

Nakita niya mula sa kaniyang monitor na nakalutang na ang warship sa pacific ocean. "No signs of attack." Nakangiti si Ave. Of course alam niya iyun. Hawak kasi ni Ave ang satellite at kontrolado niya ang sistema ng komunikasyon. Dumadaan sa kaniyang mga mata ang lahat ng mga incoming at out coming messages. ___________________________________________________________________________

Na may ginawang experiment sa kaniyang pangalan na siyang nagdagdag ng panibagong dagok sa puso ko. Hindi naglaon, sa likod ng aming biyahe pabalik, narinig namin sa radio ang isang mahinang komunikasyon na nahahalo sa static... mga tinig na nagpapalitan ng impormasyon. “—vehicle sighted leaving site. Target extracted, proceed phase two.” “Target extracted?”