Consoled Novels & Stories

Tapos nagtext ulit siya. Charisse: That’s my cousin, Conan is his name – 3L. Available ‘yan right now. That’s what she texted. Ultimate bugaw talaga nitong si Cha. Me: Alam mo Cha, minsan kasama talaga sa pag-ibig ang masaktan, pero syempre walang masama kung susubukan ulit diba. – I replied. Charisse: HAHAHA! Kita mo napareply ka kaagad, bruha ka.

giit ko, nang walang iniiwasan na tingin mula sa kaniya. "If I am, how could you say so?" Inabot ko ang isa niyang kamay at hinawakan iyon, hinimas gamit ang isa kong kamay. This is how my mama would console me, and I'm doing this for him too. Sabi nga ni Mama, if my words were to mend someone's sadness, I shouldn't be afraid to speak and try my hardest to help him at ease in heart. "Hindi lang talaga nila nakita ang ka guwapohan mo."

tanong ko rin sa kan’ya. “Just like you, taking it one step at a time. Minsan iniisip ko na I need to be happy in order to move forward. Pero ‘pag naiisip ko na magiging masaya ako ay mas lalo ako na binabagabag ng konsensya ko dahil pakiramdam ko ay wala akong karapatan na maging masaya. After what happened with Cole, hindi na ako puwede na maging masaya.”

"Mabuti naman kung gano'n." Saglit pa silang nag-usap at pagkatapos ay sunod naman na tumawag ang abuela. Ganoon din, nagtatanong kung kumusta na ang pakiramdam niya at sinasabi naman niya na wala na itong dapat pang ipag-alala. "Sa makalawa na 'ko aalis," ani Consolacion. "Hindi man lang tayo nakapag-bonding masiyado."

Putol nito sa aking pagsasalita, naging kalmado at determinado ang kaniyang mga salita. Dito ko na napagpasyahang manatili roon na para bang pinatigil ako ng mahikang nakahalo sa kaniyang boses. Nang sumugod paalis si Elliott, nagawa ko nang humakbang palayo sa mga bisig ni Conner. “Salamat,” naging mahina pero sincere ang aking boses nang sabihin ko iyon. “Natutuwa ako dahil nakatulong ako,” Sagot niya sa akin habang bahagya siyang ngumingiti.

Halata man sa mukha nito ang matinding pagod at puyat, di maiwasan ni Ziya ang maawa dito. "I'll just eat, I need to go to work I have an important meeting today" "Hindi ba pwedeng ipagpaliban yan o may magproxy sayo?" Tanong ni Ziya. "This is a very important client, I really need to be there. Don't worry I'll be fine, maghahalf-day lang ako pagkatapos ng meeting uuwi agad ako" "I'm not worried na kokonsenya lang ako" Depensa agad ni Ziya.

Ngunit halos manginig ang mga kamay ko nang hindi ko rin ito makontak. Ano ba talaga ang nangyayari? Wala na akong maintindihan? ZANDRO POV Nandito kaming lahat ngayon sa underground at mabusisi naming hinihintay ang report ni Tequila sa amin mula sa malaking flat screen na nasa aming harapan. Kasama niya sa kanyang likuran ang tahimik lang na si Vodka ang Consigliere ( the counselor or advisor and more often right-hand man ) ng aking ama. Habang ako naman ay nakaupo sa malaking upuan na kaharap ng screen habang ang mga kasamahan ko ay nakatayo lang sa bawat gilid ko.

Sumakit ang dibdib ko at bahagyang hinabol ang hininga. “Shh. It's okay. A-Ate is just f-fine. Stop crying, little girl.” Tumango siya pero pumipiyok-piyok pa rin. I glanced at Console's side. Pinapaulanan niya pa rin nang suntok ang lalaki kahit nakahiga na ito at wala nang malay. He looks livid and the dark atmosphere surrounded him. This is the first time I saw him in that state. He looked furious. Nakakatakot.

MEANWHILE "Are you okay?" Tanong ni Connor habang nakatingin sa fiance niyang si Florence. Nakapikit kasi ito at hawak ang sariling dibdib habang hinahabol ang paghinga. Tumango ito at ngumiti ng malaki bago kinagat ang pang-ibabang labi. "Parang ang tagal na noong huli kong naramdaman ang ganitong klase ng pakiramdam," sambit nito bakas pa rin ang malalim na paghinga.

Gusto nya yatang kunin ko sya at suntukin para tumigil sya sa kakatibok ng mabilis. Ang awkward tuloy. Dapat pala di ko nalang ginalaw ang malikot kung kamay. "Hmm, Xander?" "What?" Tanong nya na di man lang lumilingon sakin. "How..." "How do you like to be comforted when you're sad or how do you like to be comforted when you're sad or upset?" Tanong ko. "Hug," "It makes you feel like you're not alone. When someone hug you when you're sad or upset it feels like they love you, care for you and understands you."