Consoled Novels & Stories

CALI'S POV "Be careful." Iyon ang paalala ni Conan habang titig na titig sa 'kin. Nakaakbay siya kay Kaiser upang kumuha ng suporta dahil mukhang hindi pa niya kayang tumayo ng maayos dahil sa tensyon. Halata namang ito ang unang beses na mangyari sa kanya iyon.

nanginginig ang boses ng kanyang assistant na sumagot. Unti-unting napawi ang ngiti sa kanyang labi at dahan-dahan na lumingon sa lalaki. Nakayuko na ito habang nakaharap sa kanya. "What do you mean may problema?" Malamig niyang tanong. "Kasi po... Patay na po lahat ang extraction team na ipinadala para sa Consolation kagabi," nakayuko nitong sagot.

Benson! Sa wakas ay tumayo si Mr. Benson at sinabing, "Kumbinsido ako! Mr. Steele, talagang makapangyarihan ka. Hindi lang ikaw ay mayaman, mayroon ka ring magagandang koneksyon. Mula ngayon, nalulugod akong makipagtulungan kay Mr. Steele!" Ngumiti si Jordan at tinapik ang balikat ni Mr. Ang sabi niya, “Huwag kang mag-alala, samahan mo ako at hindi kita guguluhin.”

bungad na boses ng matanda habang dumeretso ang tingin niya sa akin mula ulo hanggang paa. "Magandang hapon po, Doña Consuelo, hindi po ako stray, isa po akong certified na bouncer na marunong magluto ng sunog na itlog minsan," sagot ko nang medyo lumagpas sa linya dahil hindi ko napigilan ang bibig ko sa pagsasalita.

maayos na sabi ni Conrado, habang tinitingnan niya ang bawat isa para siguraduhing naririnig nila ang bawat salita niya. Nagkatinginan naman ang tatlo, habang si Christma ay tahimik na nakamasid sa gilid, pinagmamasdan ang tatlong mapagkunwari. Ang kanyang mukha ay may halong palihim na pagkairita. “Excited na ako para mamaya, Dad. Masayang-masaya ako na kayo ang naging daddy ko,” saad ni Elaine, pagkaupo sa tabi ni Conrado at walang alinlangang napakapit sa braso nito.

"Huh! malalaman mo kung sinong mag sasabi ng totoo Andrea. We'll tingnan natin kung Hanggang saan ka dadalhin ng konsensya mo" "Bakit naman ako mako-konsensya sayo? Wala akong kasalanan sayo. At wala akong utang. Baka Ikaw!?" tugon ni Andrea at tinangal ang seatbelt na nasa kanyang dibdib. Napatingin muli si Jobert sa paligid, napalingon sa likod at nang makita na biglang nawala ang mga taohan ni Rafael ay nagsalita na siya.

I cried, and he hurriedly pulled me closer to him, saka niya ako niyakap. “You’re just stressed, sunod-sunod lang ang lahat; naiintindihan ka namin. You just have to work it out, just say it. You don’t have to keep it, say it, Selene,” Uno consoled me, and I just hug him too. “Okay? Why don’t we talk later? Let’s go to the main villa first, how about that? Your temperature is rising again,” he added kaya kahit umiiyak ako ay natawa na lang din ako. “Ayoko nang maglakad ang layo na, ibalik niyo ang dati kong townhouse,” reklamo ko, na agad niyang ikinatawa.

Tumawag siya? "May pahabol pa po si Sir," dagdag ni Consuelo, bakas ang pag-aalinlangan sa mukha. "Siguraduhin ninyo raw pong marami kayong makakain ngayon. Masyado raw po kasing siksik ang schedule ninyo at nag-aalala siyang baka manghina ang katawan ninyo." "Sige, Consuelo. Makakaalis ka na," tipid na sagot niya, hindi tinitingnan ang matanda.

Hindi din ako patatalo, titig na titig din ako dito. "I am just being concern. Paano kung mapaano ka diyan? Baka mamaya uusigin ako ng konsensiya ko, tayo lang dalawa ang nandito," dahilan pa nito na sadyang ginala ang paningin sa paligid. Umayos ito ng tayo pagkatapos.

Wala sanang maging problema sa paghaharap nila ng ex niyang bruha na 'yon. "Everything will be okay." Bahagyang tinapik ni Tommy ang balikat ko, to console me. Nginitian ko naman siya. "Salamat. Sana nga." Hindi ko maintindihan pero bigla akong nakaramdam ng kaba.