Consoled Mga Nobela at Kwento

nanginginig ang boses ng kanyang assistant na sumagot. Unti-unting napawi ang ngiti sa kanyang labi at dahan-dahan na lumingon sa lalaki. Nakayuko na ito habang nakaharap sa kanya. "What do you mean may problema?" Malamig niyang tanong. "Kasi po... Patay na po lahat ang extraction team na ipinadala para sa Consolation kagabi," nakayuko nitong sagot.

maayos na sabi ni Conrado, habang tinitingnan niya ang bawat isa para siguraduhing naririnig nila ang bawat salita niya. Nagkatinginan naman ang tatlo, habang si Christma ay tahimik na nakamasid sa gilid, pinagmamasdan ang tatlong mapagkunwari. Ang kanyang mukha ay may halong palihim na pagkairita. “Excited na ako para mamaya, Dad. Masayang-masaya ako na kayo ang naging daddy ko,” saad ni Elaine, pagkaupo sa tabi ni Conrado at walang alinlangang napakapit sa braso nito.

"Huh! malalaman mo kung sinong mag sasabi ng totoo Andrea. We'll tingnan natin kung Hanggang saan ka dadalhin ng konsensya mo" "Bakit naman ako mako-konsensya sayo? Wala akong kasalanan sayo. At wala akong utang. Baka Ikaw!?" tugon ni Andrea at tinangal ang seatbelt na nasa kanyang dibdib. Napatingin muli si Jobert sa paligid, napalingon sa likod at nang makita na biglang nawala ang mga taohan ni Rafael ay nagsalita na siya.

I cried, and he hurriedly pulled me closer to him, saka niya ako niyakap. “You’re just stressed, sunod-sunod lang ang lahat; naiintindihan ka namin. You just have to work it out, just say it. You don’t have to keep it, say it, Selene,” Uno consoled me, and I just hug him too. “Okay? Why don’t we talk later? Let’s go to the main villa first, how about that? Your temperature is rising again,” he added kaya kahit umiiyak ako ay natawa na lang din ako. “Ayoko nang maglakad ang layo na, ibalik niyo ang dati kong townhouse,” reklamo ko, na agad niyang ikinatawa.

Hanggang balikat niya lang kasi ako. "Natatakot lang kasi akong pumalpak." "That won't happen," sabi niya. "Kaya mo 'yan." Sir Troy continued to encourage me that I'll do well. Panay ang pagpapalakas ng loob niya sa akin. It somehow helped. I don't know how he did it.

"Why are you laughing?" Biglang umayos si Kons pero bakas pa rin ang pinipigilan nitong tawa. Nakakainis. Ganitong wala siya sa mood baka pati ito ay madamay sa init ng ulo niya. "Calm down, Clyde. Why are you pissed? Halatang may problema ka. Do you need back up? I'm free and willing to help you," Kons said with his firm voice. Nawala ang ngiti nito at seryoso nang nakatingin sa kanya habang nakapamulsa sa suot nitong maong na pantalon.

Tila hangin lang dito ang presensya niya at halatang mabigat pa rin ang loob sa kanya. Mabilis niyang hinawakan si Consuelo sa isang braso para pigilan ito. “Ma, gusto ko lang po humingi ng tawad sa inyo. Sorry po kung nawalan ako ng respeto at nagawa ko po kayong sagut-sagutin noon. Ako na po ang humihingi ng pasensya sa nagawa ko.”

Wala sanang maging problema sa paghaharap nila ng ex niyang bruha na 'yon. "Everything will be okay." Bahagyang tinapik ni Tommy ang balikat ko, to console me. Nginitian ko naman siya. "Salamat. Sana nga." Hindi ko maintindihan pero bigla akong nakaramdam ng kaba.

“Kaya ako I am here to console you.” “See?” sabi ni Emily, nodding slowly. “From that reaction itself, I know something. Kaya naman Wendy, ang dahilan kung bakit talaga ako narito ay hindi dahil bored ako, at hindi dahil nagkataon lang. I am here to to console you my dear cousin. Nandito ako bilang pamilya mo na nakakakita ng pinagdadaanan mo.” Inunat ni Emily ang kamay at hinaplos ang pisngi ni Wendy.