Consoled Mga Nobela at Kwento

"Maghintay lang tayo hanggang sa makagraduate ka, and I will personally speak with your father. I want to give you the future you deserve. So please... wag ka nang umiyak. It hurts to see you so distressed." Anne continued to offer gentle assurances, speaking softly and staying close to comfort me. She patiently waited for my tears to subside, holding me in a protective embrace. Sinuyo-suyo niya ako hanggang sa unti-unting kumalma ang nagwawala kong sistema. The lingering fear deep inside my chest slowly began to fade, replaced by the comfort of her presence and the weight of her promises. Eventually, my tears stopped, and a small, quiet smile finally touched my lips as the tension between u

Cheers! Cheers!

"Oo nga, hindi naman nangyare e. At kahit may hindi magandang nangyare kay Cons, nakikita naman natin na lumalaban kaya huwag na natin kaawaan. Pity is the least he needed." Paliwanag ni Jed, at tama naman siya. "Bakit ako ang topic?" Napalingon kaming lahat sa likod ko nang madinig ang boses ni Cons. And threre he was in his wheelchair that was being pushed by our other friend, Ezel. "Cons!" Sabay sabay na tawag sa kaniya. Pero hindi gulat kung hindi excitement ang madidinig sa mga boses namin, kaya napangiti si Cons.

Isang masuyo at mapagkalingang ngiti ang gumuhit sa labi ng matandang guro, nagpapakita at nagpaparamdam ng suporta at pagmamahal. “Naiintindihan kong hindi madali ang sitwasyong kinasasadlakan mo ngayon. Pero tandaan mo, hindi man tayo magkadugo, hindi kita iiwan sa laban mong ito. Susuportahan kita. Nandito lang ako para sa ‘yo, ano man ang mangyari,” malumanay na wika ni Consuelo. Nakagat ni Lilliane ang ibabang labi na nagsimulang kumibot-kibot, ang mga mata ay nagsimulang mag-init, nagbabadya nang pagluha.

“You need to trust me. No matter what happens, I will find my way back to you.” He watched as the chopper took his wife away from there. May tiwala s’ya kay Georgina na magagawa nitong dalhin ang asawa niya sa safety. She will be in contact with him the whole time. “Jeez— fuck!” gulat na sambit niya nang tumambad sa harap niya si Luc. “Missed me?” Kons felt relieved. “You have no idea! Who’s with you?” “We’re all here. Let’s kill these motherfuckers so I can go home to my wife.”

"w-what do you mean? paano ako maniniwala sa 'yo? eh kalaban ka ng Lion Del." napailing si Karson at umayos ng upo. hindi niya akalain na mahina pa lang makagets si Attorney Constatino. "because i care about Izzy's feeling. basahin mo yan." binasa nga ng Attorney ang papel na inabot ni Karson.

MATAPOS siyang pagandahin ng bongga ni Consolacion, kaagad silang naglakad papuntang Hasyenda. Hindi naman masyadong malayo basta sa may shortcut sila dumaan and opcors, hindi niya na dinala ang kaniyang eber derest na baklang kalabaw. Mag-aaway lang sila nitong dalawa. Tapos na rin siyang nakapagpaalam sa kaniyang Lolo Romualdo na tinawanan pa nga siya nung nakita ang kaniyang mukha kanina.

“Medyo naging busy lang po talaga. Kinailangan ko kasing palitan lahat ng gamit kong nasunog sa condo. Pero okay na po ngayon. Everything is settled na. Thank you po sa concern.” “As long as you’re okay, ’yon ang importante,” sagot niya. “Hindi mo alam kung gaano ako nag-alala nung nalaman namin ang nangyari sa condo mo. Pati ang Dad mo, hindi rin mapakali noon. Pero ngayon, he’s doing okay na rin. Sa palagay ko ay nakahinga na rin siya ng maluwag.”

hindi ko—" hindi na natuloy ni Madeleine ang sasabihin dahil humagulgol na siya ng iyak. Terrence panicked. Agad siyang tumayo at tinabihan ito. He hugged her and consoled her gently, patting her lightly in the back while his other hand was supporting her head. Terrence shushed while mumbling some sweet words near her ear. Nanatili sila sa ganoong posisyon ng matagal. Madeleine grew tired from crying at nang mahimasmasan siya ay nakaramdam na siya ng hiya. Bahagyang itinulak niya si Terrence papalayo.

Rinig ko ang galak na pagsang'ayon ng mga ito. "It's such a relief knowing how the sales went up to that speed in just a short moment of time. I'm sure that I'm not just the only one optimistic of the result," sabi ni Mr. Marco Constello habang inililibot ang paningin sa mga kasama bago bumalik ang atensyon nito sa gawi ko at pumalakpak. Pumalakpak na rin ang iba pang mga naroroon. Nginitian ko ang mga ito. "I'll take that as a compliment. I'll confirm our discussion by email. Let's talk about other matters next time since we run out of time. Let's wrap this meeting. Good day, everyone."