Donya Consolacion Monologue Novels & Stories

Hindi pa rin nito alam ang mga nangyayari sa labas nitong kwarto. “Ipangako ninyo sa akin na ayusin at buuin ninyo ang pamilya n’yo. Lumalaki na rin si Yuna. At gusto ko kapag nawala na ako sa mundong ito. Maiiwan ko kayo na maayos at nagkakaintindihan na sa isa’t isa.” Mahabang litanya ni Don Hector. “Para maging tahimik naman ang kaluluwa ko sa kabilang mundo,” hirit pang sabi nito.

mahabang kwento ng donya na parang wala doon ang lalaki. “Tingin ko nga po,” sagot naman niya at pailalim na tiningnan si Sebastian. Narinig niyang tumikhim ito. “’Ma, I’m still here. Pag-usapan niyo na lang ako ‘pag wala na ako sa harap ninyo,” ang marahang saway nito sa ina. “What? I’m just telling Candice the truth. You exactly inherited your Papa’s character,” ang di nagpapatalong sagot ni Donya Consuelo dito.

"Sige, Donya Juana. Mag-iingat kayo sa daan at nawa ay gabayan kayo ng ating Diyos sa inyong paglalakbay," "Paalam po," huling isinampit ni Donya Juana na may isang malumanay na ngiti at bahagyang pagyuko ng ulo. Matapos makapagpaalam ay pumasok na sa loob ng kanyang karwahe ang matandang donya. Sumunod namang pumasok rin ang kasama niyang alila. Isang pitik naman ng lubid sa balat ng kabayo ang ginawa ng kutsero at dito ay sinimulan nang lumakad ng hayop hila ang nakakabit na degulong na karwahe na siyang nagpausad dito. Tinanaw pa ni Padre Mariano sa may entrada ng capella ang pag-alis ng sinakyang karwahe ng matandang donya at nang makalayo-layo na ito ay naisipan na rin ng matandang Pili

"Hay kapag ganitong uulan at masama ang panahon, palagi na lang akong nilalapitan ng mga maligno, multo at nga kampon ng demonyo." "Grabe ka kuya! Mga buhay pa kami, hindi pa kami patay." Gusto niya tuloy itong bigwasan sa inis. "Ah, hindi pala? Ano kayo? Ah, hulaan ko teka-teka!" Tumiim ang tingin nito sa kanila ni Consolacion. Nagpalipat-lipat. "Mga maligno kayo. Tama. Malignong nabighani na naman sa kagwapuhan ko. Naku naman!"

Tinitignan lang niya ang kanyang mag-ama. "I don't know how you end up like this, Dwight! Iniisip mo pa talaga ang lintik na pride mo. Nagawa mo ang lahat ng mga iyon para lang sa pagiging sakim mo. Gusto mo pala ang Solara Essence, sana kinausap mo ako. Hindi ‘yung sinira mo lahat ng pinaghirapan ng kapatid mo! And you crossed the line." Galit na galit na usal ni Donny.

Parang walang pakialam na late na naman siya, samantalang si Donya Celestine ay nakaupo sa gilid ng sofa, naka-cross legs, at halatang inip na inip na. “My God naman, Cyrus! Ang tagal mo!” mataray na wika ni Donya Celestine, sabay biglang tulak ng maleta sa kanya. Halos sumadsad ito sa sahig sa lakas ng iritasyon niya. “At anong sabi mo? Tampururot?!” Nakataas ang kilay nito habang nakatitig ng masama, ang mga mata ay parang dalawang laser beam na tatagos sa kanya anumang oras.

"Anong ibig mong sabihin! Ang bastos ng tabas ng dila mo ahh!'' Madam' Kayo po ang unang nambastos ,madam' Tama ba namang sabihan niyo ako ng pangit. Saka alam ko naman na sa sarili ko kung sino ang totoong pangit. Bulong ni leah sa Babaeng bisita ng Donya. Anong nangyayari dito?!' Bungad ng donya,dahil rinig na ng lahat ang usapan ng dalawa. "Sabihan mo itong katulong mong ito aah!'' Ang bastos ng tabas ng dila,wala siyang modo!' Tumingin naman ang Donya kay leah,Ngunit walang magawa ang Donya.Dahil hawak na ni leah sa leeg ang Donya. Wag kang mag-alala kumare' Pagsasabihan ko yang katulong kung yan!'' "Haynaku! Kung ako sayo, Palayasin mo na yang yaya na yan, at humanap ka nalang ng bagong

Talagang nagpaputok ang mga ito at hindi alintana na makakuha ng atensyon sa mga taong naninirahan sa Consolation. "Lumabas ka na, Romanov! Wala ka ng matatakbuhan pa," mayabang na wika ng isang boses. Sarkastiko naman siyang napangisi. Sobrang tagal na ng panahon magmula ng marinig niya ang apelyidong iyon. Subalit imbes na patulan ang panunuya nito sa kanya, ginamit niya ang libre niyang oras para mag-isip ng paraan. Alam niyang hindi siya makakalabas sa bodegang iyon ng hindi natatalo ang apat na natira. Kaya papatayín niya ang mga ito bago umalis ng Consolation!

pasimple niyang saway rito. Umingos ang ina. “Iho, I never liked that woman to begin with. Kailan man, hindi ako makikipagkaibigan sa kanya.” Sasagot na sana ang ginang nang lumingon sa direksyon nila ang heneral. “Mr. Fernando at ang magandang Donya Consolacion. Mabuti naman at nakadalo kayo sa concert na ito. Enjoy yourselves. Hon, your wrinkles are showing.”

Ngayong may kasunduan na sila ng Don, magiging maingat na sya ngayon at hindi maging pabaya Lalo na ngayong nakasalalay ang buhay nya sa harden na iyon. “ Dina, namamanhid ng paa ko, mukhang hindi ko na kayang tumuloy pa,” Napapagod kong sabi sa kanya. “ Ah ganon ba? Sige bukas nalang natin itutuloy Selena. Oh sya, pupuntahang ko munsa si Tyang baka na miss na ako” Pabirong nyang sabi at umalis na.