Crisostomo Ibarra Monologue Script Tagalog Novels & Stories

"Walang pwedeng magsabi kung sino ang lalaking nakatadhana sa akin,hindi ikaw o kung sino man!Besides hindi ka Diyos para malaman ang kapalaran ko,isa ka lang baliw na manyak na lalaki na basta na lamang sumulpot kong saan.What the f*ck!Just leave me alone,psy--." Hindi ko na natapos ang aking sasabihin dahil may biglang sumulpot na malaking lobo sa may damuhan.Kulay itim ang balahibo nito,mayroong matatalas na ngipin ang kaniyang bibig na nagbabadyang ikagat sa amin.Hindi ako nakakibo sa pagkagulat.Mabilis naman ang kamay ni Ibarra na alalayan ako at itago sa kaniyang likuran.Nanginginig ang aking katawan,mahigpit ang pagkakakapit ko sa braso niya. "Wag ka mag-alala,ako ang bahala sa'yo."pa

“Bakit ka ba nagmamadali? Pagkatapos nito’y may susunod tayong pupuntahan.” “Para saan? Para ipamukha mo sa bawat isang taong naririto na isa akong kahiya-hiyang babae, tama?” nanunuyang sagot ko na ikinangisi lang ni Alvaro. Siya ring pagpasok ng isang lalaking nakasuot ng pulang abrigo at may hawak na itim na maleta, pagkaupo nito ay agad niya akong hinarap nang may ngiti sa labi. “Señorita, nagagalak akong makita ka. Ako nga pala si Crisanto Martin, matalik na kaibigan ni Alvaro.”

Hindi siya kumibo, panay lang ang kain ng strawberries. "Talk to me, Maria." Nagpanggap siya na walang narinig. Maria, Maria ka diyan, ikaw ba Crisostomo ng buhay ko? Inaliw niya ang sarili sa pagtingin sa nakapagandang tanawin sa kanyang harapan. Naglalakihang mga berdeng puno, maaga pa kaya may natira pang mga fog na bumabalot sa babang parte ng bundok. Excited na siyang makarating sa tuktok at pagmasdan ang buong lugar.

Infairness magkasingkatawan kaming dalawa. "Bakit hindi ka pa nakagayak?" Umangat ako ng tingin. "Wow! Ang gwapo mo naman!" Bumagay kay Manuel ang suot niyang white long sleeves polo, nakaibabaw rito ang black vest, at black slacks. P-in-artner niya sa black shoes ang damit niya. Para siyang si Crisostomo Ibarra ng Noli Me Tangere. Lumapit siya sa akin habang inaayos niya ang sleeves ng polo niya. "Talaga?"

Bihira na lang ang lalaking mala crisostomo ibarra at maria clara na babae ngayon. "You must had a threesome colten it's great!" "I already did and it was really great. But its hard to find a tight one" gusto ko nang takpan ang tenga ko dahil sobra sobra na ang naririnig ko na kabastusan na lumalabas sa bibig nila. Wala ba silang maisip na topic at iyon ang topic nila. God what an asshole pare pareho lang sila na isa ang habol sa aming mga kababahian.

Ikinasa nito ng mabilis ang hawak na baril at nagpakawala ng isang putok. Wala na siyang nagawa kundi hintayin ang kamatayang nasa harap na niya. "Now it's my turn!" mayabang na wika ng matanda. "It's not my time which is over! It's yours Jake Domingo! Do you have any last words?"

Kaagad itong nag-iwas nang tingin at kinusot ang mga mata. "Bakit ako ang tinatanong mo? Ikaw ang reyna ng tribo natin, you should be the one to decide what to do..." Sumampa na ito sa bintana at naghanda nang tumalon palabas ng mansiyon subalit ilang sandali lang ay bigla itong natigilan. Bumuntonghininga ito, saka muling lumingon sa kaniya. "We're not monsters, Calista. Katulad din nila tayo na nakikipagsalapalarang mabuhay sa mundong ito. Ano'ng gagawin ko kung ako ikaw? I think alam mo na rin naman kung ano'ng sagot ko... Lalabanan ko sila hanggang sa huling hininga ko, Calista. I will encourage my people to stand up and fight for their lives. We will show these humans who we really are.

nakiusap siya sa akin at marahang naglakad na papalapit. Walong taon s'yang nanirahan sa ibang bansa kaya marahil hindi na siya sanay magsalita ng tagalog pero siguro naman naiintindihan niya pa rin kung tagalog ang sasabihin ko. "Wala na tayong dapat pag-usapan, wala na si mama at wala ka na ring babalikan pa, simula ng iwan mo kami kinalimutan ko nang may ama pa ako." matigas kong binitawan ang mga katagang iyon saka nagpasya na akong talikuran sila, patakbo ulit akong naglakad pabalik sa taas dahil ramdam ko ang pangingilid ng luha ko na hindi ko na makayang pigilan pa.

Tanong ko sa pinakamagalang na tono Pareho kaming nakatayo sa harapan ng bahay namin ngayon. Kaharap ang maliwanag na nagniningning na buwan na kailanman ay hindi ako binigo sa gandang taglay nito. Ang kanang kamay ko ay nasa loob na aking bulsa habang ang kaliwang kamay ay nakatunghay lamang. Parehas kaming niyakap ng malamig na simoy ng hangin hanggang sa nagsalita si Ginoong Gabriel na siyang bumasag sa katahimikan sa pagitan naming dalawa. "Alam kong kilala mo na ako, ngunit gusto ko paring pormal na magpakilala sa iyo"

KABANATA 13: GINTONG LASO [Gold Ribbon] Napahinto si Julliana sa paglalakad at tiningnan ang pigura ni Phoenix habang nakatalikod ito. Hindi niya maintindihan ang ibig nitong sabihin. Nag-aalangan siyang tumingin kay Hera at Xinden saka umiling upang ipahiwatig na hindi totoo ag sinasabi nito. "Now, go back eating. I need to talk you," dagdag pa ni Phoenix. "Go back bago kita ibalik sa pinabggalingan mo," at napakuyom ang kamao nito