Culpa Mea Novels & Stories

Lucas begged. "Why? Will that bring Sia back?!" walang tingin na sigaw ko "But still, hindi tama na gawin mo to. Who gave you the rights to punish yourself?! Do you really think you can compensate Sia's death by doing this?! "sigaw pa ni Lucas I know. Hindi sapat ang buhay ko para bayaran ang kasalanan ko sa kaniya. Siguro nga, I am just doing this for myself. I am just doing this because I can't live with so much guilt.

Napaupo si Rui sa tabi ng higaan ni Maeve saka hinawakan ang kamay nito dahilan para maibaling ang tingin ng dalaga sa kanya. “You don’t have to apologize, Maeve, please don’t,” mahinang wika ni Rui. “You are not to blame. I made this choice, and you are simply forced to join my cause because you do not want to hurt me.” “Rui…” Ngumiti si Rui nang maliit. “Maeve, you're not obligated to say anything. I completely understand our situation, and I'm not blaming you in any way.” Tinapik nang bahagyan ng binata ang likod ng kamay ni Maeve. “Simply disregard everything you have heard and will hear in the future.”

Puno ng pagsisisi na sambit ni Mia, para mapalingong muli si Alexus dito. "It's not your fault, don't bear the blame, dahil nadamay ka lang din naman dito." sinsero niya ring sagot tiyaka ito niyakap. "They knew that you are my weakness, kaya ka nila dinukot at ginawang pa-in para mapigilan ako sa hangarin kong iligtas ang kapatid ko. Kaya hindi mo 'yun kasalanan, alright?" humiwalay siya ng yakap dito at pinakatitigan ito sa mukha.

I'm so sorry. "Pero mahal kita e.. m-mahal na mahal kita Cupid. Huwag naman ganito.. p-please I beg you, don't leave me. H-Huwag mo kong i-iwan," pakiusap niya. Hinayaan kong dumaloy ang luha sa mga mata ko. My heart's beating so fast. I'm sorry baby, I'm so sorry. "It's not my fault that you fell in the trap. You were the one who's madly inlove with me. It looks good on you."

"Eh ano ngayon, di ba't nagmakaawa ka pa dun na wag agawin sa iyo si Gerald? Isipin mo na lang ma'am na bilog ang mundo and karma is real. Ang kaibahan lang ay di siya sa iba nakarma kundi sa iyo mismo. O, Di ba? The universe is fair lang. Make sense ba?" Natigilan si Kathy. Nakatitig lang ito kay Mia. "Ano? Ma'am, agree ka ba? Di ka dapat makosensiya dahil noong ikaw ang inagawan, nakonsensiya ba siya?" Maya-maya lang ay napaismid si Kathy. She gained her confidence back. "You are so right! Why should I be guilty? In the first place, he was mine first. Inagaw niya lang sa akin!"

umiiling na sambit ko. "Aurora, it's not your fault. Don't blame yourself. Huwag mong akuin ang lahat dahil ang totoo ay wala ka naman talagang alam sa nangyayari noong mga oras na iyon. Oo, sabihin na natin na alam mo na may nagpuputukan ng baril bago niya ibinaba ang tawag noong tinawagan ka niya pero the fact na hindi ka rin aware sa nangyayati ay wala kang kasalanan. Please, don't blame your self. Tingin mo ba matutuwa si Lucas kung nalalaman niya na sinisisi mo ang sarili mo sa nangyari sa kaniya na wala ka naman kinalaman?" tanong niya. "Umakyat ka na muna sa kuwarto mo—"

"Stop blaming yourself. Wala kang kasalanan." "I can't help it. Sinaktan ka nila at wala man lang tumulong sayo. Fuck all them! They can't get away with this. Hindi ko papalampasin itong ginawa nila sayo." Marahan at maingat niyang inabot ang kamay na tila ba ayaw niya akong masaktan at nilagay ito sa kanyang labi. "I'm sorry that your hurt,Baby. If I could only turn back that time I won't allow this to happen to you. It's all my fault. Dapat binalaan ko na sila."

Genevive's voice is broken, she's crying at kanina pa siya humihingi ng tawad sa akin. I'm not blaming anyone here. Kung may sisisihin man ako yun ay ang sarili ko. It's my fault that I drink too much last night. It's my fault that I forgot the room number she told me repeatedly last night. It's my fault that I entered the wrong room. It's all my fault, no one to be blamed but me. Tama nga siguro si Mommy. Wala akong ibang dinala sa pamilya na to kundi kahihiyan. Wala na akong ginawang tama. Kaya hindi ko sila masisisi kung ayaw nila sa akin.

sabi nito sa akin at naupo na siya sa puno ng mesa Inabot sa akin ng abogado ang folder pero dahil naiinis ako ay hindi ko naman ito binasa. Pakiramdam ko tuloy, minemenos ng isang ito ang isang Maegan Blair Thompson!car “Bakit hindi natin pag-usapan ngayon, Mr. Vegafracia! I have my own money at hindi ko iyon hihingin sa parents ko! Just so you know, I am responsible at hindi ko pinapalinis sa iba ang kalat ko!” inis na sabi ko sa kanya pero tinaasan lang niya ako ng kilay

Masyado nang manhid ang puso ko para masaktan pa. “I’m not here to ask for your forgiveness,” malamig kong sagot. “And I have no plans to apologize either.” Tumingin ako kay Cullen. Tahimik lang siyang nakatayo sa gilid habang nakapamulsa, walang emosyon ang mukha ngunit may kakaiba sa mga mata niya. Something unreadable. “None of this is my fault,” patuloy ko. “You and Cullen were the ones who tried to take Lena away from me. She was mine from the very beginning.”