Novel & Cerita Culpa Mea

I explained and he nodded like it's not a big deal. "But it's not my fault, though." Mabilis ko ding kambyo na agad ikinataas ng isang kilay niya. "Who's fault then?" "You!" mabilis kng sagot. '"What?!" "Alangan naman akin. If you didn't leave your card yesterday I don't have problem now. Actually it's really your fault. You are planning to buy load and you don't have cash? How come? Didn't you know that we are not using cards here. What do you think of us convenience store? 7/11? It's really not my fault. It's your fault?"

Sunod sunod umagos ang luha ko. "THIS IS ALL UR FAULT. KASALANAN MO ITO SELENA." mas lalo akong yumuko habang sunod sunod umagos ang luha ko. Kasalanan ko ba? Hindi ko naman alam na andon si Lucas e. Hindi ko rin inaasahan na mangyayari ito. Wala ring may gusto ang mangyari ito.

"So how come that the blame is in me ha?" "I didn't slapped myself I'm not that stupid...you're the one who slapped me remember..so it's you're fault and stop pointing me out..and . pleasss just go inside...I don't want you to be here." Napakurap kurap ako "Or should I say I don't want you in my life anymore!!!....I don't need woman who slapped me for not so good d'mn reasons!" "Be gone...and be gone forever!!"

Nag sasabi lang naman ako ng totoo eh. Matanda naman na talaga siya ah. Malapit na ngang mawala sa kalendaryo eh. Tsaka concerned lang naman ako eh at alam ko naman kasi na ako ang may kasalanan. Tsaka nabigla nga ako. Sino ba naman kasi hindi mabibigla sa ginawa nito kaya kung tutuusin ay dalawa kaming may kasalanan doon. Pero siya nga pala si Ma'am Camela na hindi marunong tumanggap ng kasalanan niya at hindi rin alam ang salitang move on.

Kaya naman tumilapon ang ballpen na nilalaro nito kanina, “Who do you think you are? Nakakalimutan mo na ikaw ang lumapit sa akin upang humingi ng tulong. Hindi lahat ng bagay ay nakukuha sa simpleng paghingi lamang ng sorry!” Napalunok ako dahil sa pinapakitang presensya ni attorney. Minabuti ko na manahimik na lang habang pinapagalitan ako. Nang mapansin ko kumakalma na siya at saka na lang naglakas loob na magsalita, “It’s all my fault and I’m willing to compensate.” “How will you compensate? Wala ka nga pera kaya ka nandito.”

Hinawakan niya ng buong ingat ang baba at mabining hinaplos ito habang diretso ang tingin niya sa mga mata ko. "Wag mong sisihin ang sarili mo dahil hindi ko itinuloy. I'll still pay you afterwards. May kailangan lang akong gawin bago kita harapin uli. It's all my fault and I'm taking responsibility of it. Nagkamali ako at nagpadalos-dalos kaya hindi ko muna inalam kung tama ba ang impormasyon na ibinigay sa akin. I was blinded by rage. I'm sorry again, Karina."

“She’s gone… and it’s all my fault. I let them in. I let them kill her.” Rafael knelt beside her, hinawakan ang mukha niya. “Hey, listen to me. This isn’t your fault. Camilla did this. And now we’ll make sure she pays.” Tumingin si Nica sa kanya, punong-puno ng galit at luha. “No more mercy, Rafa. No more second chances. I’ll make sure she rots in prison for the rest of her life.” Tumango si Rafael, mahigpit ang panga. “We’ll get justice, sweetheart. For Manang Pilar… and for everything she’s done to your family.”

mahabang wika ni General na kina yuko ko. Tama sila, ginawa ko ang bagay na yun dahil na gi-guilty ako sa sinapit ko at sinapit ng kumpanya ayoko sila mag suffer dahil sa nangyari sa akin. " Tama ba kami? " tanong ni El Mayor.

"It was me..." Tumingala ako dahil sa sobrang emosyong nararamdaman. Para bang mahihimatay ako sa sakit na habang inaalala ang nakaraan. At ang isipin man lang na pareho kaming nagdudusa noon ay parang malaking sampal sa akin. It's not fair. Bakit ang ibang magkarelasyon ay tumatagal nang walang napagdadaanang ganito? Bakit hindi sila nakakaranas ng pagsubok gaya namin? Bakit kami pa? Bakit gano'n? "It was mine. It was my fault," he whispered. "Please don't blame yourself. I was responsible for everything you've come through."

Mukhang nandidiri na siya sa akin. “May iba ka na ba?” “Walang ibang babaeng involved dito. Ako ang may problema. Ako ang dapat na sisihin mo.” “May mali ba akong nagawa?” tanong ko. This time hindi ko na napigilan ang sarili na humagulgol. “Wala, ako ang may problema. This is my fault, not yours. Please don’t ever blame yourself.”