Novel & Cerita Culpa Mea

Damn, I am so dumb and careless. "Aren't you going to defend yourself?" tanong ni Claude bago ako umalis. Liningon ko siya at nginitian. " I know that I did not do that and I am innocent, but I also know the fact that they won't believe me no matter what. Sabagay, ano pa nga bang ieexpect nila sa rule breaker na gaya ko, hindi ba? How ironic," sagot ko at naglakad na palabas ng classroom. Mukhang wala na akong takas ah?

Hindi ako nakaimik. Was it really my fault after all?

Sunod sunod umagos ang luha ko. "THIS IS ALL UR FAULT. KASALANAN MO ITO SELENA." mas lalo akong yumuko habang sunod sunod umagos ang luha ko. Kasalanan ko ba? Hindi ko naman alam na andon si Lucas e. Hindi ko rin inaasahan na mangyayari ito. Wala ring may gusto ang mangyari ito.

Nag sasabi lang naman ako ng totoo eh. Matanda naman na talaga siya ah. Malapit na ngang mawala sa kalendaryo eh. Tsaka concerned lang naman ako eh at alam ko naman kasi na ako ang may kasalanan. Tsaka nabigla nga ako. Sino ba naman kasi hindi mabibigla sa ginawa nito kaya kung tutuusin ay dalawa kaming may kasalanan doon. Pero siya nga pala si Ma'am Camela na hindi marunong tumanggap ng kasalanan niya at hindi rin alam ang salitang move on.

napailing ako. Damn you bastard!!!

Kaya naman tumilapon ang ballpen na nilalaro nito kanina, “Who do you think you are? Nakakalimutan mo na ikaw ang lumapit sa akin upang humingi ng tulong. Hindi lahat ng bagay ay nakukuha sa simpleng paghingi lamang ng sorry!” Napalunok ako dahil sa pinapakitang presensya ni attorney. Minabuti ko na manahimik na lang habang pinapagalitan ako. Nang mapansin ko kumakalma na siya at saka na lang naglakas loob na magsalita, “It’s all my fault and I’m willing to compensate.” “How will you compensate? Wala ka nga pera kaya ka nandito.”

Hinawakan niya ng buong ingat ang baba at mabining hinaplos ito habang diretso ang tingin niya sa mga mata ko. "Wag mong sisihin ang sarili mo dahil hindi ko itinuloy. I'll still pay you afterwards. May kailangan lang akong gawin bago kita harapin uli. It's all my fault and I'm taking responsibility of it. Nagkamali ako at nagpadalos-dalos kaya hindi ko muna inalam kung tama ba ang impormasyon na ibinigay sa akin. I was blinded by rage. I'm sorry again, Karina."

“Enough! Stop this madness!” Hinihila ni Rafael si Camilla palayo. “You’re pathetic, Camilla! Ang dami mong ginawa kay Nica, pero hindi mo na kayang itago ang baho mo. Someday soon, the truth will come out, and when it does—you’ll pay for everything you’ve done.” Nagtitili si Camilla, halos mabaliw. “No! You can’t prove anything! I’m not guilty! Walang makakapagpatunay!”

mahabang wika ni General na kina yuko ko. Tama sila, ginawa ko ang bagay na yun dahil na gi-guilty ako sa sinapit ko at sinapit ng kumpanya ayoko sila mag suffer dahil sa nangyari sa akin. " Tama ba kami? " tanong ni El Mayor.

"It was me..." Tumingala ako dahil sa sobrang emosyong nararamdaman. Para bang mahihimatay ako sa sakit na habang inaalala ang nakaraan. At ang isipin man lang na pareho kaming nagdudusa noon ay parang malaking sampal sa akin. It's not fair. Bakit ang ibang magkarelasyon ay tumatagal nang walang napagdadaanang ganito? Bakit hindi sila nakakaranas ng pagsubok gaya namin? Bakit kami pa? Bakit gano'n? "It was mine. It was my fault," he whispered. "Please don't blame yourself. I was responsible for everything you've come through."