Dahilan Bakit Malaki Ang Eyebags の小説・ストーリー

mahaba niyang paliwanag. Napatda ako sa nalaman at napatitig ako dito. Mapayat siya at mukhang kulang sa tulog dahil malalalim ang mga mata at may malalaking eyebags. Bumuntong hiniga ako at hindi alam ang sasabihin kaya kinuha ko ang mga kamay niya na pag uusapan namin to mamaya.

Ano nga ba ginawa ko kagabi? Napa-ikot ko tuloy ang aking eyeballs ng dahil sa kakaisip ngunit wala talaga akong maalala. Halos itirik ko sa kisame ang mata upang maging malinaw lang sa aking kukuti ang nangyari. Anak ng!

“Huwag mo na lang akong tingnan o di kaya, ako na lang agad ang umiwas para hindi ako ma conscious at hindi sila matakot sa akin, ano sa tingin mo, Cha-Cha?” “Well, tama ka nga riyan, pero ayos lang kahit kitang-kita ang eye bags mo dahil maganda ka, ikaw lang yata ang kilala ko na may eye bags pero maganda pa rin,” sambit niya pero hindi ako naniniwala.

iritadong saad ko sa dalawa. “Bakit kase na-late ka? Mukha ka pang panda dahil sa laki ng eyebags mo girl,” sambit naman ni Max at pinoint out ang eyebags ko. “W-wala, may iniisip lang. Hindi ko namalayan yung oras e,” pagpapalusot ko. Ayoko namang sabihin na dahil sa masungit na boss namin kaya ang laki ng eyebags ko ngayon.

Naniningkit ang mga amtang tiningnan niya ito. Tumawa ito. “Yung totoo din, bakit ang laki ng eyebags mo babae ka? Dahil ba sa anak ni Mayor?” Pinandilatan siya nito ng mga mata. “Hindi, syempre! Hindi lang nakatulog dahil sa iskolar na iyan!” sabi niyang hindi makatingin nang deretso sa kaibigan. “Huwag ako, my dear Issa, magsabi ka ng totoo!” At lumapit pa ito kaniya.

pabalang kong sagot. “Ohh bakit ang dami mong dalang maleta?” hirit pa nito. “Ha? Wala naman ahh–” “Ayan ohh.” Tinuro nito ang mga mata ko. “Sa sobrang laki hindi na eye bags ‘yan. Eye maleta na ‘yan,” saad nito sabay tawa nang malakas. “Ha ha ha. Next joke please.” Inikutan siya nang mga mata ni Anastasia.

Nanlaki ang mga mata ko at tumayo’t hinawakan ang dalawang balikat niya habang nakatingkayad para mahawakan ko ng mabuti ang balikat niya. Kumunot naman ang noo niya dahil sa ginawa ko. Tinitigan ko ang mata niya at doon ko lang napansin na wala itong buhay. Hindi halata ang eye bag niya ngunit kapag matagal at malapitan siyang tinitigan ay doon na mapapansin ang eye bag na hindi naman pangit tingnan. “Bakit hindi ka natutulog? May problema ka ba?”

"Psh, 'wag maingay, inaantok ako." Nang wala na akong magawa ay hinayaan ko na lang s'ya sa gusto n'ya at tinitigan na lang s'ya. Napatitig ako eyebags na nasa ilalim ng mata n'ya. Ano bang ginagawa n'ya at nagkaroon s'ya ng eyebags? "Spade, bakit may eyebags ka?" "Your fault." "At bakit naman?" kumunot ang noo ko.

tanong niya habang inaabot sa’kin ang tray. “Wala ‘to, natural beauty lang. Automatic may eye bags kahit nakapikit.” Natawa siya, at hindi ko maiwasang matawa rin. Kung hindi lang siguro ganito kabigat ang problema ko, baka isipin kong cute siya.

Hindi ko na nagawang maglinis ng katawan o ang magpalit ng damit kagabi dahil nga ang sama ng loob ko at puro iyak lang ang ginawa ko. Nangangalumata at namamaga ang aking mga mata isama pa ang tungki ng aking ilong na namumula din na malamang ay dahil sa kakapunas ko kagabi sa tuwing tumutulo ang sipon ko. Mukhang kailangan kong itago ang eyebags at dark circle sa aking mga mata kung ayaw kong mapansin ito ni Christian mamaya. I’m a mess. A total mess. Napatingin ako sa mga labi ko at hindi ko napigilang haplusin iyon ng maalala ko kung paano iyon suyuin ng mga labi at dila ni Channing para lang tumugon ako.