Dahilan Bakit Malaki Ang Eyebags Novels & Stories

Tumango tango naman ang cute na mukha nito at umalis sa kandungan ko. "Sige na, go to your Yaya" Matapos umalis ng anak ko. Nanghihinang napasandal ako sa likod ng sofa at pumikit. Sobrang bigat ng dibdib ko at the same sobrang sakit din ng ulo ko dahil sa walang tulog. "Apo, okay ka lang ba??" Rinig untag ni Lola. Agad na iminulat ko aking mg mata. "La?" "Bakit ang laki ng eye bags mo? May problema kaba?? Hindi kaba nakatulog kagabi??" Sunod sunod na tanong nito ng makita ang mukha ko.

Hindi rin nagtagal may humaplos sa mukha ko kaya nagising rin agad at napatingin kay mommy na nag-alalang tumingin sa akin. "What happened anak?" nag-alalang tanong nito. Akala ata siguro niya may sakit ako. "Matagal ako nakatulog kagabi mommy," pagsasabi ko ng totoo at tinuro ang eyebags ko, "ang laki ng eyebags ko, gusto kong matulog muna para mawala ito," dugtong kong sabi. "Hindi ka ba nakatulog kagabi?" nag-alala pa rin niyang tanong sa akin. Hindi ako nakapagsalita agad. Nag-isip ako ng idahilan. Hindi pwedeng sabihin kong hinalikan ako ni sir.

I have eyebags under my eyes. Kaya nagdududa talaga si Vihaan na hindi ako natulog ng maaga dahil muka nga naman akong puyat... Ang hirap-hirap ng may inililihim, hindi mo naman intensyong may itago at makasakit pero kailangan alangalang sa kalayaang gusto kong makamtan. Nalalapit na ang kasal ayon sa plano ni Vihaan kaya kailangan ko nang kumilos sa lalong madaling panahon lumilipas ang oras and it's like a tiktok boo...

"Ava hindi ka kailanman—" "Liver. Please magpahinga ka nalang pagkatapos ng trabaho mo okay? Nawawala na ang kapogian mo dahil sa mga eyebags na nakatira sa ilalim ng mga mata mo." Nagawa niya pang magbiro subalit ramdam niya talaga ang pagkadismaya nito.

Dahil mas malaki pa 'ata ang eye bags ko ngayon. Napabuga nalang ako ng hangin bago tumayo at lumabas muna sa bahay. Agad akong napapikit ng mapansing sobrang sakit ng araw sa mata ko. Ilang araw na akong hindi nakakakita ng araw. "Mukha kanang panda," tawang pang aasar ni Kuya sa 'kin. "Walang nakakatawa," inis na sabi ko sa kan'ya.

gulat akong napatayo ng tuwid. "Is there any problem, baby?" inalis nito ang kanyang shades at saka kinindatan ako. Hindi ko alam kung matatawa ba ko o kikiligin kay John. Pag-alis niya kasi ng shades n'ya, kitang kita ang malaki niyang eyebag. "Ikaw ang dahilan kung bakit ako may eyebag. Pinuyat mo 'ko!" pangungunsiyensya niya sa 'kin.

Wala siyang lakas ng loob na alamin iyon mismo sa ina ni Rafael kahit nakausap na niya ito sa tawag kaya gumawa na lang siya ng paraan upang alamin iyon. Ang naging resulta ay wala siyang tulog. Wala na nga siyang tulog kahahanap ng rason pero wala naman siyang napala. Eye bags lang ang kaniyang nakuha. Malaking eye bags at nahihilo pa siya. Sana pala hindi na lang siya nangialam.

Teka uli kung multo na ko bakit ako na iihi? "Ahh baka ganito talaga parang nasa earth lang." Nag libot ako at nang makita ko ang banyo agad akong umihi tapos pumunta ko sa may lababo at nag hugas ng kamay. Tumgin ako sa salamin at yuko. Sandali nga. Tumingin ako sa likod ko wala namang tao. Pero bakit may nakita akong mukha ng bata?

Siguro highlight ko na lang to. Napansin ko rin na may limang pimples ako sa mukha! My gosh! Ngayon ko lang napagtuonan ng pansin ang sarili ko. Ang laki na rin ng eye bags ko. Ayaw ko naman na lagi akong nag-co-concealer baka mas lalong dumami ang pimples ko. Bakit ang taba ko na rin?! Parang lumolobo na ulit ang mukha ko. Kain kasi ng kain Lala. Ayan tuloy, na-co-conscious ka.

Pumayat ito nang bahagya at mas lumusog ang mga eye bags. Katulad ng inaasahan ay matamis na ngiti ang namutawi sa mga labi niya. Nasa kusina kami ng club dahil kumakain ako ng almusal bago pumasok sa trabaho. Si Maggy ay tulog pa, kanina ko pa ginigising pero ayaw bumangon.