Dalagang Bukid Novels & Stories

handa akong makinig napabuga ako ng napakalalim na hinga saka nagpatuloy sa pagmamaneho. ------------- sa wakas ay nakarating din kami sa mount dehli. isang bundok na pagitan mula sa bahay nila ito gusto daw kasi nila na nasa maganda at tahimik na lugar ang magulang nila. ng makarating ako ngayon ay di ko mapigilang isiping napakayaman ng girlfriend ko.

"Talaga po?! Yay! Saan po ‘yung probinsya, mommy?" "Dadalhin kita sa isang lugar na maraming puno, ilog, at sariwang hangin. Makakakita tayo ng mga hayop at makakapaglaro sa bukid!" sagot ni Lila, ginagawang mas exciting ang paglalarawan sa lugar. "Wow! Sabi ng classmate ko, maraming kalabaw sa probinsya! Pwede po ba akong sumakay sa kalabaw, mommy?"

naitanong ng dalaga nang mabungaran ang nakahain nang almusal sa mesa. Tumango si James saka sinalinan ng kape ang kaniyang tasa. "Saan ang lakad natin?" naitanong niya nang magsimula silang mag-agahan ng binata. Tiningnan muna siya nito bago sumagot. "In a very beautiful place in Southern Luzon. Not far from herein Manila, pero tahimik at walang polusyon dahil maraming puno," sagot ni James na nakangiti pang inabot ang kaniyang pisngi saka iyon bahagyang kinurot.

Bukod sa hindi siya makagalaw ay nagulat siya sa biglang ginawa ng dalaga. “Ayan bumaba na rin ‘yong lagnat mo. Pagagalingin na lang siguro iyang mga sugat at pasa mo bago pwede kana makauwi sa inyo. Aba mag iisang linggo kanang tulog. Hindi naman naming maipagtanong kung kaninong kamag-anak ka dahil wala namang telepono ang mga tao dito at lalong walang telebisyon. Yung may telebisyon dito ay nasa kabilang barangay pa. Marami kaming ginagawa ngayon sa bukid kaya hindi na naming nagawa, pasensya kana ah,” tuloy-tuloy na saad ng dalaga.

Kaligayahan ko na ang ibida sa lola ko ang bagong specie ng halamang gamot na kakaiba sa paningin ko. Pati dahon ng alagaw, hindi nakakaligtas sa akin. O yong pangkinis ng sahig na ople. O dagta ng sahing na flammable at puedeng pandikit o pamparingas ng kalang de uling o de kahoy. Dito sa bukid, kung sanay ka sa simpleng buhay, wala ka nang mahihiling pa. Asin at gas lang ang kailangan ko, makakain kami kahit di maluho.

Hindi tuloy siya makatingin nang deretso sa binata. “Anong bundok daw ang plano niyang akyatin? Wala kasi siyang nabanggit sa akin.” “Mount Pulag po yata, Sir.” Napabuntong-hinginga ang matanda. Totoo naman talagang nabanggit ni Ali ang tungkol rito pero wala siyang ideya kung natuloy ito. “Mount Pulag? That’s the highest mountain in Luzon. Which trail daw ba, Yaya?”

Hindi ba mas masakit iyon kaysa sa pagiging kinikilalang babae ng kanyang sariling ama? "Isipin mo kung ano ang gusto mo, kung gusto mong maging malaya, subukan mong gawin iyon kung kaya mo. Alam mo na mahahanap kita kung gusto ko, di ba? Kahit magtago ka sa pinakaloob na butas ng daga sa Aprika, tiyak na mahahanap kita at kapag nakita na kita noon, ang mararamdaman mo lang ay ang sakit habang nabubuhay ka." Sabi ni Damien na may seryosong ekspresyon sa kanyang mukha, kahit na sinasabi niya ang lahat ng mga salitang iyon, hindi man lang siya kumurap.

" Wow! " Tanging sambit ko ng makita ang buong paligid. Ang Liangan ay sakop parin ng Sagada ngunit malayo na ito sa bayan at sa sentro ng Sagada. Isa itong burol na parang chocolate hills ngunit ang pinagkaiba lang nito ay dalawang burol lang ito na magkatabi.

sabi niya na parang hindi big deal ang sinabing lugar. Halos mabitawan ko ang cellphone ko nang marinig ko iyon. Ang Abula-bula Mountain ay kilalang isa sa pinakamataas at pinakamalupit na bundok sa rehiyong ito. Bukod sa hirap akyatin, kilala ito bilang lugar na hindi basta-bastang tinatahak ng mga tao. “Wait,” sabi ko habang pilit na nililinaw ang narinig ko. “Abula-bula? That Abula-bula?”

Nilisan namin ang gubat ng himalayan ay nagtungo sa kalapit na nayon. Dito kami nakakita ng mga kalesa at ibang uri ng sasakyan na umaandar gamit ang kabayo at baka. Naka suot ang aming mga balabal habang pinagmamasda ang buong lugar. Mas marami ang tao kaysa sa lugar ng himalyan at mukhang ang bayan na ito ay ang pinagkukuhaan ng mga kagamitan. Ito ang bayan ng Dagtum. Halos kalahating araw din ang nilakad namin bago narating ang lugar na ito, ngayon ay malapit na maggabi.