Napatigil ako nang unang basahin ko ang 'The Hobbit'—parang bumukas ang pinto papunta sa isang klasikal na kaharian na hindi nakakabigla ngunit puno ng pangako. Kung naghahanap ka ng panimulang libro na magtuturo sa'yo ng mga tropes ng klasikong kaharian (mga kastilyo, hari’t reyna, quest, at ang pakikipagsapalaran), sobrang sulit na simula ito. Madali basahin ang lenggwahe, may tamang timpla ng katatawanan at panganib, at makikita mo agad kung paano bumuo ang isang may-akda ng isang mundo nang hindi ka naiinip o nalilito.
Bilang mambabasa na nahilig sa fantasy mula pagkabata, na-appreciate ko kung paano dahan-dahang inilatag ni Tolkien ang politika ng kaharian, ang hierarchical na lipunan, at ang simpleng kabayanihan ng isang hindi inaasahang bida. Hindi sobrang malalim sa simula pero sapat na para ma-hook ka; may pakiramdam ng nostalgia na madaling magdala papunta sa mas mabibigat na nobela. Kung nag-aalala ka sa dami ng salitang lumang Ingles o malalalim na pangungusap, relax ka lang—may balance.
Kapag tapos ka na, mabilis kang maaakit sa mas matured na reads tulad ng mga Arthurian retellings o epics, pero 'The Hobbit' ang perfect na unang hakbang para ma-feel ang heartbeat ng klasikong kaharian: adventure, lore, at puso.