Dante's Purgatory Novels & Stories

Ang amoy ng kamatayan sa lugar na ito ay labis na para sa akin. ​"Nasa kabilang dako ng chamber," turo ni Dante sa isang itim na pinto sa dulo ng pasilyo. "Pero bago ka pumasok, kailangan mong malaman... Adrian is not the same man you knew in Batangas. Silas... they did something to his mind."

Nakita niya sa kanyang sariling mga mata ang isang tao na disemboweled at nahulog nang hindi sinasadya sa kanyang mga organo sa kanyang kamay. Ang iba ay nagpalaki ng kanilang mga mata, at ang kanilang mga leeg ay baluktot ng tatlong daan at animnapung degree. Ano ang purgatoryo? Ang tanawin ng sandaling ito ay maaaring tawaging isang tunay na purgatoryo.

ELENA POV Ang ugong ng mga makina ay naging isang monotonous na humming, isang pampatulog na tunog na pilit naming nilalabanan. Sa labas, ang kadiliman ng gabi ay nagsisimulang mabahiran ng manipis na asul na guhit sa abot-tanaw—ang papalapit na madaling-araw sa Europa. Ngunit para sa amin ni Dante, ang liwanag na iyon ay hindi simbolo ng bagong simula, kundi ang hudyat ng aming huling paghuhukom.

Kung ipipilit niya ang isyu, malamang ay lunukin siya nang buo ni Percival. Nakikinig lang si Miguel, gulat na gulat sa pagiging sunud-sunuran ni Dante. Isa itong matinding paalala sa pagkatao ni Percival. Na ito ang Dark King ng underworld sa Country F. Sa buong Davao, wala pang sinumang nakapagpaupo kay Dante nang ganito ang pagpapakumbaba.

Katulad ni Peter ay kumalat din sa sahig ang dugo niya habang ang baril niya ay tumilapon din sa kung saan. Tameme at gulat na gulat akong napaatras. Mayamaya ay umalingawngaw na naman sa buong simbahan ang tawa ni Dante. “As expected from losers like them. Good job, Danius! You're a little too early for your hit,” pumalakpak pa si Dante habang ang tingin ay nasa bandang kisame na ng simbahan. Danius? Sinong Danius?

Sa takot dahil wala pa naman nakakaalam kung sino ang pumatay nilibing nila ito sa may pampublikong sementeryo dahil ayon sa kanyang byenan hindi deserve ni Alisya ang eklusibong sementeryo dahil ampon lang ito . ''saan banda mama at sabihin ko kay Aria .Ito kasi ang isang dahilan kung bakit nagawa niyang lapitan si Dante na siyang naging mitya ng buhay nito '' naawa bigla si Cathy kay Aurora.Nadali nito ang isa sa pinakamasamang Aurora.

Patuloy lang na naglalakad ang mga lalaking ito sa gitna ng gubat, paakyat sa mismong tuktok ng bundok na ito. "Bakit nga ba natin tinanggap ang misyon na ito? Paano nga kung talagang may mga demonyo nga sa bundok na ito? Anong magiging laban natin sa kanila?" Dinig ko ang bawat pintig ng kanilang mga puso at ang bawat daloy ng kanilang dugo sa kanilang mga ugat. Minasahe ko ang batok ko dahil sa iritasyong nararamdaman ko ngayon. Agad kong binalingan ang mga taong nasa ibaba na mismo ng punong inuupuan ko.

Ang katahimikan sa loob ng interrogation room ay hindi na lamang malamig; ito ay nakakasulasok. Ang mga salita ni Dante ay tila mga lason na unti-unting dumadaloy sa mga ugat ni Liam. Ang kanyang ama—ang lalaking itinuring niyang simbolo ng integridad at tagumpay—ay unti-unting nabubura sa kanyang isipan at pinapalitan ng imahe ng isang taong may madilim na nakaraan.

Naririnig niya ang bawat kaluskos ng dahon at ang bawat patak ng hamog. Nang marating niya ang pintuan ng templo, dahan-dahan itong bumukas. Sa loob, ang paligid ay puno ng mga kandila. Ang amoy ng insenso ay nakakahilo. Sa dulo ng altar, nakita niya si Dante, nakaupo sa isang trono na gawa sa bato. At sa paanan nito, nakahandusay ang isang katawan na nakabalot sa itim na tela.

Malaya nitong naipasok ang dila sa loob ng bibig niya na ikinaungol niya. Pakiramdam ni Dante ay bigla siyang nalasing at hindi magawang pigilan ang sarili nang malasahan ang labi ng kaibigan. Hindi siya nakuntinto sa halik lamang. Naging mapusok ang halik niya dito at hindi binigyan ng pagkakataon na makatanggi ang kahalikan.