Novel & Cerita Dapat Ba Ikwento Ang Panaginip

Sa tuwing dadalawin ako ng antok, kakaibang panaginip ang siyang nasasaksihan ko. Ang iba roon ay hindi ko makilala, naging banyaga sa aking mga mata ang mga iyon. Hindi ko naman kayang hulaan ang mga bagay na iyon o kahit gamitin man lang ang aking kapangyarihan. Wala akong kayang gawin sa loob ng aking panaginip, at nangangahulugan itong isang kahinaan.

Paano 'to magiging isang panaginip? "Mukhang inaantok ka pa. Tatawagin ko lang ang Manong Bert mo para makakain na tayo." Tumayo siya at tinawag si Mang Bert sa k'warto nila. Tinitigan ko ang mga nakahain sa mesa. Kadalasan, hindi ko 'to maaalala, kapag naalala ko pa 'to paggising, magiging tama ang hula ko. Ang impossible lang naman ng iniisip ko.

Anong klaseng panaginip iyon? Hindi ko mapigilan ang labis-labis na pagkabog ng dibdib. Huminga ako nang malalim at sinubukang ikalma ang aking sarili. Mabuti na lamang at panaginip lang ang lahat.

Lumabas ang matanda, bumuntong hininga ito nang malalim nang makita siya, as if saka lamang ito nakahinga ng maluwag. “Nakatulog ako sa tumba tumba habang pinapanuod kong kumain si Stacey,” panimula nito, “Ang sama ng panaginip ko, Diyos ko. Sabi ng mga matatanda, kailangan daw ikwento sa taong involve iyong panaginip mo para di magkatotoo.” Kwento nito sa kanya, “Akala ko talaga, totoo na. Para kasing totoong-totoo.”

Napa upo ako bigla sa kung saan nang mawalan ako ng lakas at pilit na iniisip kung totoo ba 'to o panaginip lang? Sa bawak pagpatak ng luha ko, hinihiling ko na sana panaginip lang ang lahat ng 'to. Sana hindi totoo 'to. Kasi marami pa akong pangarap para saming dalawa, marami pa akong planong gawin namin kagaya ng mamasyal at kumain ng mga masasarap na pagkain. Marami pa akong gustong gawin kasama si Lola. Sana hindi totoo 'to. Kasi hindi ko pa nagagawa lahat kasama siya.

sa panaginip ko ay sinubukan kong ilunod ang sarili upang sumama sa iyo ngunit bigla akong nagising. It felt so real Kier na maging pagkagising ko damang-dama ko pa rin yung sakit. Naiwan pa yung mga hikbi ko mula sa sobrang pag iyak ko. Naalala mo ba yung gumising ako at sobra ang iyak ko tapos bigla kang dumating, hindi ako makapaniwala na buhay ka, na panaginip lamang lahat ng iyon dahil sobrang totoong-totoo siya. Kaya naaalala mo simula ng magising ako mula sa masamang panaginip na iyon ay ayaw na kitang mawala sa paningin ko? Dahil natatakot akong isang iglap lang ay mawala ka sa akin muli.” Panay ang punas ng luha niya sa magkabilang pisngi ko. Hinayaan lamang niya akong magpatuloy

sigaw ko sabay tayo habang bitbit ang mga gamit ko at nagsimulang maglakad palabas ng classroom Kabanas! Gagawa na nga lang ng kwento, yung hindi pa makatotohanan. Sana nagpaalam muna siya sakin na gusto niyang gumawa ng kwento-kwento, edi sana naging mentor niya 'ko at posibleng mapabilang pa siya sa mga magagaling na author dito sa pinas kapag nagkataon. Tsk "Hindi ka na virgin"

Gigi POV Dahan dahan kong iminulat ang aking mga mata. Ano yun, panaginip? Napahawak ako sa aking labi at muling ipinikit ang aking mga mata, para namnamin ang halik sa panaginip ko. Bakit parang totoo? Muli kong iminulat ang aking mata. Nuh ba yan, nagiging makamundo na talaga ang utak ko. Hanggang sa panaginip kung ano ano na ang naiimagine ko.

Nananaginip ka lang. 'I know.' Tugon nito sa pagitan ng paghikbi. Hinayaan ko muna itong kumalma. Nang mahimasmasan na ito ay kinausap ko na ito ng masinsinan. Batid ko kasing ang panaginip nito ay may kinalaman sa mga magulang nito. 'Babe?'

Napatingala naman ako nang makita ko siyang nakangiti. “Ngunit ang panaginip ay maaari ring maglaman ng mga pangyayari sa nakaraan na maaaring pinili mong kalimutan o talagang hindi mo maaalala. Maaari ring ito ay mga bagay na maaaring mangyari sa hinaharap. At higit sa lahat maaaring nangyayari na ito sa kasalukuyan,” ang dagdag ni Traümerei.