Darkness In Tagalog Novels & Stories

saad ko "kanina pakami nasa byahe, sobrang layo naman nun. (makalipas ang ilang oras) "gabe narin nung kami ay makarating sa pupuntahan namen sobrang madilim ang paligid kaya hindi ko masyadong makita kung nasan kami. agad namang bumaba si Mr.montaire at sumunod naman ako at inabot ng driver ang isang flashlight kay Mr.montaire at agad konamang binuksan ang flashlight ng cellphone ko. "ang akala ko ay kasama namen ang driver pero nagulat ako ng bigla itong nagpaandar ng kotse at agad umalis at iniwan kaming dalawa ni Mr.montaire sa madilim na lugar.

It's Revenge time! "What the—" "Sinong pangit ha? Sungit?!" Sungit sungit nito! "Umalis ka diya—" "Ayoko! Hindi ako pangit!" Ulowl! Sa ganda kong to?! Baka higit sampung manliligaw na ang nareject ng beauty na to noh! Saan ka naman makakakita ng ganito kagandang dilag ngayong may zombie apocalypse ha?! "Pangit! Bumaba ka diyan."

Muli ay inilibot ko ang aking panangin. Saan ba ako?Anong lugar 'to? Bakit wala akong makitang liwanag? Everything that I see is dark-nothing but pitch black. Muli ay inilibot ko ang aking panangin pero ganun pa rin. Wala parin akong makitang liwanag. Shit! Anong klaseng laro ba 'to? Saan ba ako? "You never listened!"

Bakit ang dilim at bakit wala siyang nakikitang mga kabahayan? “Walang signal.” Hindi niya maiwasang sambit. “Opo Mam. Wala po talaga! Pero dito lang po iyan, Mam. Pagkalagpas natin sa lugar na ito, magkakaroon ulit.’” Sagot naman kaagad ni Dark. Hindi niya na tuloy mapigilan ang mapataas ng kilay kasabay ng pag-upo niya ng maayos nang mula sa Liwanag ng buwan, may natanaw siyang dagat

alo nito sa kanya na mas lalong nagpaiyak sa kanya. "Iligtas mo ako," she whispered. She can't take it anymore, she don't want to leave in darkness anymore. Can someone save her from drowing in the past? Can someone help her to escape from the monster? "Iligtas mo ako." Hanggang sa muli siyang makatulog ay iyon ang mga katagang paulit ulit niyang bulong.

Isang leksyon na di nito makakalimutan. Humiga ako sa kama ko. Ang dami kong iniisip, di ko namalayan na nakatulog pala ako. Nagising ako kinaumagahan na para bang may ingay sa labas ng kwarto ko. May sarili kasi kusina ang condo ko. Para na din itong bahay. Agad akong pumunta sa banyo para maghilamos, mamaya na lang ako maligo. Lumabas ako, kumunot ang noo ko nang makita ang isang maleta. I know that maleta, dali-dali akong pumunta sa kusina at nakita ko ang barkada ko doon na sobrang gulo.

mahinang bulalas nito "Busy? Busy saan? Sa pag aalala sa asawa mong wala namang pakialam sayo? Huwag mo akong patawanin best. Huwag mong hayaan ang sarili mong maging ganyan. You're better than this," positibong sambit ko. "Hay naku, kung makapagsalita ka ah. Bakit kayo ni Dark ay maayos naba?" Agad naman umirap ito sa kanya. "Paano naman nasali sa usapan ang lalaking 'yon? Ikaw at ang asawa mo ang topic dito hindi siya. Duh!"

Sambit ni Grethel May isang lagusan silang pinuntahan at mabilis silang nakapunta sa opisina. Pagkalabas nila sa lagusan ay bigla silang sinalubong ng itim na apoy ni Rhei. “MAG-INGAT KA NAMAN” bulyaw ni Grethel, kung wala silang barrier ay malamang patay na silang dalawa ni Dane. Nakita ni Dhirma ang kalagayan ni Dane, halos nag aagaw buhay na ito. “Bakit mo sinasagad ang sarili mo Dane?”

The man who she's been looking for until now. Malakas. Nagkakagulo. Nag-iiyakan. May nagmamakaawa, nakikiusap na bigyan ng t’yansang makaligtas, ngunit matinik, matindi, manhid ang mga ito. Wala silang pakialam, basta kunin ang mga batang paslit at paslangin ang dapat patayin.

WARNING!!!! RATED SUPER SPG!!! Some scenes contained harsh and vulgar words that are not appropriate for young readers. READ AT YOUR OWN RISK!!! HER POV Itim. Lahat ay kulay itim. Itim na ibig sabihin ay madilim, walang pag-asa, kalungkutan, walang kabuhay -buhay at walang kasayahan. Lahat ng iyon ang naglalarawan sa totoo estado ng puso at isipan niya ngayon. Makakawala pa kaya siya sa madilim na yugto ng kanyang buhay?