Daughter Quotes From Dad Novels & Stories

Kinuha ko ang mahaba kong buhok… At pinutol ito sa harapan ng lahat. Napasinghap ang mga tao sa paligid. Nagulat sila. “This is what I owe you, Dad…” Mahina pero matigas kong sabi. “At ibinabalik ko na.” “From now on… you are not my father.” “You’re just a stranger to me.” Napatulala si Dad… I mean, Mr. Wilson. “You… you unfilial daughter!” Sigaw niya, galit na galit. Biglang lumapit ang kapatid ko sa harapan niya…

She had fallen asleep. "I love you," I whispered and kissed her head. "WHAT brings you here, son?" Dad gave me a warm hug. "Are you going to take over?" "Nah that would never happen, not in the near future, " sabi ko at umikot sa harap ng mesa niya. I sat in front of his office table and he did the same. "Na miss lang kita. How's mom?" "She misses you. Why won't you talk to your mother?"

I'm so sorry Dad. Napatingin ako sa pintuan nang may kumatok dito. "Dahlia, baba na!" "Opo, susunod na Kuya!" Pinunasan ko ang mga luha ko at tumayo na. Bago ako lumabas ng kwarto ay nilingon ko ang picture ni Dad sa tabi ng bed ko. "I'll manage it well, Dad. I will not disappoint you."

Ang usapan namin ni Dad ay proxy lang ako sa kasal. “Excuse me, balae. May I borrow my daughter for a while?” sabat ni Dad “Sure, go ahead. Siguro hindi makakatulog ng maayos si Simon dahil hindi niya na kasamang uuwi ang kanyang most beloved daughter,” tumatawang sabi naman ng ama ni Lucien. Sumunod ako kay Dad sa isang bakanteng kwarto at mabilis nito iyong sinarado.

Tumawa ito ng pagak, umiling-iling habang ang mga palad ay nanatiling nakadikit. "Respect? No..... no.... no.... " she take some steps closer, her eyes still lingered in coldness, "The time na nalason na yang utak mo ng babaeng iyon, wala na akong kapatid na Damian." Para akong napako sa aking kinatatayuan sa sinasabi nito. "Tama na yan." boses ni Dad. He's aura still cold and unyeilding, as if it brought the authority every steps he taken.

Sinabi rin niya kay Daddy tungkol sa relasyon namin. "Bakit hindi mo subukan mahalin siya. Mabait naman ang Presidente. At nakikita ko na mahal na mahal ka niya," aniya ni Daddy. Napabuntonghininga ako. "Ayoko muna pag-uusapan ito, Dad." "Andra. Palayain mo na si Quatro sa puso mo. Start a new life, baby. Kahit masakit din na nawala ang Mommy niyo, tinanggap ko. Dahil iniisip ko kayong dalawa ni Phoenix."

Narinig ko ang pagbuntong-hininga ni Ashley. “Thalia, be considerate. Alam mong mahina ang puso ni Dad, ginagalit mo pa. When are you going to be a good daughter for once?” she said, disappointed. Umangat ang mata ko sa kanya. I looked at her pissed off. “Good daughter? Anong alam mo?” “Thalia!” banta ni Dad. Pero masyado na akong naiinis kay Ashley na hindi ko na pinansin ang banta.

dad tried to console me with his words but to no effect. Pagkatapos mong sabihin na si Thalia ang totoong anak niyo at hindi ako with a straight face? Ngayon sasabihin mong anak niyo pa rin ako? How can he tell me that nothing will change when everything already change? I am not a Cheng! I'm not my mom and dad's daughter! How can nothing change? "S-sorry, I never intend to take your spot. I was just happy to meet my parents." Thalia suddenly start sobbing and looking so vulnerable while she cover her tear stained face.

Now, I can say that he deserve my three million. This is exciting. Dumaan ang inis ang mga mata ni Dad. "I'll tell you honestly. I want someone for my daughter from a good family. I want her to marry someone that I chose for her. Not you," Dad said. Mas lalo akong kinabahan sa mga posibleng isagot ni Zale. Please, be worthy of my three million. "I love her so much, Sir. She's mine. I respect you but I love Chloe. I love your daughter."

Napangiti lamang ako ng pinahiran ang kanyang mga mata. "Sobrang saya ko lang, anak," sabi ni Dad habang pinipigilan ang pagluha. "Parang kailan lang, maliit ka pa at ngayon, ikakasal ka na," dagdag nitong sabi. "Salamat, Dad," tugon ko habang niyayakap siya. "Hindi ko ito magagawa kung wala kayo ni Mommy," dagdag kong tugon.