Dazzling In Tagalog Novels & Stories

Nakangising wika ni Rain. Napalunok si Roxanne dahil sa mayabang na pagkakasabi ng lalaki. "Oo nag-init lang tayong parehas no'n pero hindi ko inaaahang may mabubuo sa isang beses na p********k nating dalawa." Buong tapang na wika ni Roxanne sabay buntong-hininga. Nagsalubong ang kilay ni Rain. "Anong…anong ibig mong sabihin?"

Pumilantik ang mahaba at makulay na kuko nito sa ere. "I know, I know my dear. I know I'm pathetic. You don't have to stress it because I myself is aware of it. But Chino, I can smell it in the air. Malapit na siyang dumating. Naaamoy ko na siya. Konting hintay na lang at makikilala ko na rin ang lalaking deserve ang freshness at tightness ko." Sinabayan ko ng seductive na tawa para mas convincing.

Thank goodness! Sobrang nakakahiya! Ba’t kasi kumain ako ng ginataan! Sa dami-dami ba naming dessert na available ‘yon pa! At bakit naman ang shunga-shunga ko at hindi ko naalala na lactose intolerant ako! Buang jud ko! [Note: Buang means crazy; translation= I’m so crazy!]

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...

Masaya niyang anunsiyo. Napaayos naman ako ng upo at masayang tumingin sa kanya. Naghahanap kase ako ng sugar daddy. Malay niyo makahanap ako. Don’t worry I won’t forget yah everybody. “Talaga? Anong app? Dali. Jusko! Sana naman makajackpot ako. “

“Gaga ka talaga!” Napailing na lang ako bago tumingin sa ibang direksyon. Hindi ko alam kung bakit may parte sa akin ang nasasabik. Ngunit may parte sa akin ang natatakot. Ayoko ng magmahal pa ulit. Ayoko ng masaktan. Parang ang gusto ko na lang…walang commitment pero napapaligaya ang isa't isa. “Naku, day! Mukhang mababaliw ng husto si Azrael sa pudày mo. Kaya hayaan mo lang siyang kainin iyan nang kainin. Vitamins iyan! Pampaganda!”

Ulit! 'Good morning, sir. Ang gwapo mo ngayon. Actually crush nga kita' Ano? Mas lalong mali. Teka bakit ba ako kinakabahan? 'Good morning sir, ano pong gusto' "Ehem! GoodMorning." Bigla akong napabaling sa likod. Nanlaki ang mata ko at parang gusto kong magpakain sa lupa ngayon din. Kanina pa ba siya nandyan? Mas lalo lang akong nahiya nang maglakbay ang kanyang mga mata mula sa mukha ko pababa. Umiwas siya ng tingin at pinanatili ang madilim na tingin sa akin..

Malakas pa ang pagkakabagsak ko. Ngumiwi ako sa sakit. Sobrang lakas non. Bigla akong napahawak sa t'yan ko. Naramdaman ko ang biglang pagsakit non. "N-No.." mahinang sambit ko. My heart is beating so fast. "N-No, please..."

Dinedeny ko ba? “Kung 'yong simple interaction niyo nalang ngayon na kinikilig ka na samantalang noon ay hindi naman gano'n, baka attachment na 'yan or gusto mo na 'yong tao. Iba ang crush at paghanga sa liking at gusto ah.” Hindi ko hinahangaan si Ashray. Ibig sabihin gusto ko siya? Gano'n ba talaga 'yon?

"Paulo Santiago pushed for a 'lifestyle-first' approach. Akala niya, kapag puro models sa mamahaling damit ang ipapakita, kusang susunod ang kita." Napatitig ako sa seryosong mukha ni Dante. Ito kasi ang unang beses na narinig ko siyang magsalita ng Tagalog. Kahit fluent siya sa English, kayang-kaya niya pa ding magsalita ng tuwid na Tagalog nang hindi bumabaluktot ang pronunciation niya ng mga salita. Nang tumingin siya sa akin ay kaagad akong nag-iwas ng tingin.