Dead Tired Novels & Stories

tunog hindi makapaniwala ang boses niya. "Tzvi?" "Why i already called you by your name a lot of times" "Well,it sound so sweet this time"what? "It is a sign that you have to clean your ears"he chuckled at that. "What is it then?" "Well i can't sleep" "As i can see do you want to hear my suggestion so you can finally sleep?" "Okay then what is it?" "They say that if you already so tired,which is i knew that it is really true too based on my experience ,if you are too tired you will fall asleep fast"

sagot ko, buti nalang nakalusot ako. Ang totoo naiinip na ako. Gusto ko magresign. Pero dahil may malaki pa akong loan na binabayaran sa kumpanya niya. Kailangan ko muna magtiis at lakasan ang loob ko sa tuwing magkakaharap kaming dalawa. Simula talaga ng araw na nangyari yon. Hindi na ako pinatatahimik ng mga panaginip at pag-iisip ko.

Hal a wala talagang forever nuh? Thanks sa pagsubaybay po. Uwahhh #DeadlySin be like

Kaya naman, hindi na lang natutulog si Tyler at pinapuyat din siya buong gabi. Tuwing Bagong Taon, laging pagod at haggard si Dianne. Kailangan niyang tiisin ang ilang oras ng pagod at bumangon nang maaga kinabukasan upang tumulong. Sa harap ng malaking pamliya Chavez, hindi niya man lang magawang humikab. Iba si Tyler. Kahit hindi matulog nang buong gabi, tila hindi ito naapektuhan at nananatiling presko at masigla kinabukasan.

Ayaw ko nang ganitong usapan. "I have no time left. Please go home to your family." "Sabay tayong uuwi Dad, diba? Magpapagaling ka pa. Makikita mo pa si Wyatt. Please don't give up." Malungkot itong ngumiti sa akin. "I'm t-tired." Oh God. "I k-know you're tired t-too." Umiling ako. Hindi na ako makapagsalita dahil sunod-sunod na ang pag-uunahan ng mga luha ko.

Mixed emotions kumbaga at nakaka-drain siya ng energy at brain cells. Binagsak ko ang katawan ko sa aking kama, senyales na patapos na ang araw na ito. Nakakapagod. I'm tired mentally, physically and emotionally. It's a damn motherfucking day. Isang bagsakan na eh. Hanep.

Tiredness to feel these emotions. Pagod na pagod na ako. Hindi sa kaniya. Hindi sa sitwasyon. Sa lahat. Sa lahat ng mga ito. Exhausted isn't just enough to describe the state I am going through right now. I am exhausted yes, this tiredness is beyond physiological tiredness. It's psychological, it's emotional. I am tired of being strong. I am tired of trying to put on that smile on my face every day of a strong woman and be the Super Woman for anyone and everyone.

Pag-iba ko sa usapan, baka mapahiya pa ako kapag dinagdagan ko pa. "Marami kami pero iba-iba kami ng ginagawa, may Grim reaper para sa mga bata, may Grim reaper na para sa mga namamatay sa sakit, may mga Grim reaper para sa mga kaluluwang naghihiganti, may Grim reaper para sa mga naaksidente at may mga Grim reaper na para sa mga naliligaw na kaluluwa, at ako ang sa part na iyon."

Hindi man nito sinasabi sa akin pero alam kong matagal na niyang hinihintay na hanapin sila ng daddy nila. "Please Babe..."pagmamakaawa niya sa akin. Aawayin ko na naman sana siya ulit pero hindi ko inaasahan ang sunod niyang gagawin.Inabot niya ang kamay ko at mahigpit itong hinawakan. Pagkatapos nagmamakaawa ang mga mata niyang tumingin sa akin. "Please Babe, I'm so tired of this life." his voice broke. "I'm so tired living alone. I'm tired waking up in the morning feeling alone. I'm tired working not knowing who I am working for. I'm so tired of everything, Babe."

I silently laughed at his message. : Cut the drama, mister. It doesn't suit you hahaha. : I knew it. Anyways, I wanted to talk to you a little longer, but since you're tired and exhausted, maybe let's call it a night?! : Hmm… I also wanted to talk to you a little longer too. I'm just exhausted but not sleepy. Kaagad na reply. There is something inside me na gusto pa siyang makausap ng matagal. : Let's have a little conversation then. So where should we start?