Novel & Cerita Deadly Illusions

"You let your heart fooled and blinded you by the things you thought it's possible." Napatitig naman ako sa kaniya na nagtataka ang mga mata. "What do you mean?" I asked afterwards. "Tuso ang puso, Amethyst. Kaya tayo nagkakaroon ng mga maling akala dahil na rin sa dala ng bugso ng damdamin," humugot muna siya ng malalim na buntonghininga bago nagpatuloy. "Kaya nga tayo may utak para isipin muna ang mga bagay-bagay, eh. Para hindi tayo malihis ng landas, but in your case. You let your heart manipulate your thoughts and actions."

then they would die without even correcting those lies. Hindi ko alam pero bakit pakiramdam ko ay nabuhay lamang ako sa kasinungalingan? Na malaking parte talaga ng buhay ko ang tuluyang nawala? Flashbacks began showing in my mind as I felt my body being transferred from one location to another. Hindi ko alam kung anong nangyayari sa paligid ko. It looked like my soul was suddenly trapped inside a different dimension surrounded by orbs... and there was no way out!

Mahal nga niya ito pero hindi naman niya kayang lalayo sa kanya ang dalaga kung sakali mang malaman nito ang lihim niyang pagtingin kaya hangga't kaya niya, itatago muna niya ang lahat. "Walang masama ang pagtapat ng tunay na nararamdaman. Ang masama ay 'yong hinayaan mo lang siyang mawala sa'yo nang hindi mo man lang masabi-sabi sa kanya kung ano ang tunay nitong laman," muling saad ni Rhodly sabay turo sa kaliwang dibdib niya.

Ang lahat ng takot, galit at sakit na naipon sa puso ko ay sumabog ng gabing 'yon. I want to strangle and kill the doll again and again. Ngunit nang marinig ko ang sinabi niya ay nagulat ako. Hindi raw siya patay at ang katawan niya bumalik sa mundo niya. Kaya ibig sabihin 'nun ay soulless ang katawan niya at comatose. Pero kung hindi nanaisin ng dalaga na bumalik sa katawan niya at ma-realize na kaluluwa lang siya ay tuluyan nga siyang makukulong dito. At ito ang hindi ko gugustuhing mangyari sa kaniya.

na asal hayop na naka-guhit pa ang pilyong ngiti sa kanyang labi kaya naman dahil sa inis ay nakaisip ako ng paraan upang matahimik ang mokong na to. "Life,activate the Salvation: Illusion." Saad ko kay Life na agad naman niyang sinunod, so kinalabit ko ang prinsepe, nang mapatingin saakin ito ay agad ngang nag- activate ang Salvation: Illusion na nagpatulala sakanya, uh! bahala siya hindi ko tatanggalin yan hanggang mamayang last period hahaha.

Words written in blood. ‘YOU ARE KILLER, DIAMON.’ ‘DIE!’ ‘DIE’ Sa sobrang takot na nararamdaman, napaatras ako hanggang sa maramdaman ko ang malamig na headboard ng kama. Then a white flash behind my eyes, no it wasn't flash. It was a person running straight through the mirror. “No.... hindi ito totoo. Hindi ito totoo! Let me out of here! Help!”

Masakit man sa akin manggaling mismo pero may kagaya siya ng kapangyarihan. “Pinuntahan lang kita rito, dahil gaya mo nais ko rin ng katahimikan.” Ngunit ibang katahimikan ang nais ko. Nais ko ng panghabang buhay na kaayusan, kahit kaguluhan ang pinili ko. Untold stories always holds mysteries never solved, nor a prophecy they’ve never encountered. How can they possibly defeat the darkness if the light doesn’t shines like how it shines before? The dead arises from their grave and the moment they summon the never-ending darkness the question will be? what will happened with us?

Dinadaya ba siya ng paningin o isa lamang itong hallucination dala ng sobrang pagod, pag-iisip at pag-aalala niya sa mga pangyayari. Very stressful and confusing. Paano naging magkawangis ang dalawang magkaibang tao? Kung hindi nasaksihan mismo ng kanyang mga mata ang walang buhay na katawan ni Dmitri sa kanyang kandungan ay iisipin niyang ang namatay na nobyo at ang anak ni Manolo na si Alexander ay iisang tao lamang. Suot ang hapit na black tuxedo na nagpapakita ng tila hinulmang biceps ng lalaki ay nilulukob ng personalidad nito ang apat na sulok ng kuwartong iyon.

Nahihilo siya sa mga ilaw na nakakabit sa puting kisame, hindi niya mahanap ang thoughts pero malabo lang lahat hanggang sa luminaw ang imahe nang makita si Filan. She wanted to call his name, from that moment tila ba nabigla siya nang makitang namumula at namamasa na para bang may nagbabadyang luha sa mga mata ng binata. Hindi siya makapaniwala o baka nanaginip lang siya. She was thinking if this is all her dream and this is her last dream… ***

Halos magwala ito ng malaman niyang pati ang kanyang ina ay wala na, alam ko ang sakit na nararamdaman niya dahil 'yan din ang nararamdaman ko ng mawala si Daddy. Kagaya ng ginawa ko kay Dad ay limang araw din namin ibinurol si Tita,ako na ang nag ayos ng lahat dahil hindi makausap si Agatha ng maayos at iyak lang ito ng iyak. Mabuti na lang at dumating ang kanyang kaibigan na si Zey para alalayan siya. Hindi ko din pinatagal pa at inilibing din agad para hindi na mas lalo pang masaktan si Agatha.