Dear Delilah Novels & Stories

Cassandra Louise’s point of view Tahimik ang buong biyahe pauwi. After such a long day, inaasahan kong mararamdaman ko na rin ang usual na relief na nararamdaman ko pagkatapos ng outreach program. Kadalasan, simple lang naman ang routine ko pagkatapos ng ganoong klaseng araw. Pagkain, shower, then straight to bed. Wala nang ibang kailangang isipin. Wala nang dahilan para balikan pa sa isip ang mga nangyari buong araw.

Ibinalik ni Armageddon ang papel sa kanya, agad naman iyong tinanggap ni Genesis. "Thank you for choosing our publishing. May isang request lang sana ako…" Tumaas ang isang kilay ni Delilah. Ano naman kaya ang request ng brother-in-law niya? "Yes, what is it?" "Can you show me your face?" "I'm sorry?"

I just. “Ili eto iz-za zhenshchiny po imeni Delancy Farrah, yey dvadtsat' sem', ona blondinka i u neye chetvero detey?” [translation: Or was it because of that woman named Delancy Farrah, twenty seven, blonde, and has four kids?] Mariin kinagat ni Cydine ang ibabang labi. “Ne vtyagivay yeye v eto, Aiden.” [translation: Don't drag her into this, Aiden.]

Agad na tanong ng ate Beth niya saka sinalat ang kanyang noo. Isang maginhawang hininga ang pinakawalan nito ng maramdamang hindi na siya gaanong mainit. "Thanks God." Sambit nito. "Nagdedeliryo ka sa lagnat kanina." Isang nanghihinang ngiti ang sumilay sa kanya mga labi. Suddenly her chest tightened at the concern she heard in her voice. Ganoon din sa mga mata nito.

Ano bang party ito? May ilang kumuha ng pictures at agad itong natigil dahil sa nakakamatay na tingin ni Red. Umatras ang taga media. "Hello, Mr. Merrick, I'm so glad to see with this lovely young lady." Kinuha ng hindi katandaang lalaki ang kamay ko at hinalikan ito. Nakaramdam ako ng awkwardness at kaba. "Kissing her hand is not part of getting to know her Mr. Villegas." Kahit hindi ito nakasigaw batid ko sa boses nito ang inis.

“To what do I owe this pleasure to see you here?” Raziel’s eyes lingered on Delphian’s close proximity to Vienna. “And sitting close to my wife?” Delphian laughed cheekily and put his hands on Vienna’s shoulders. That seemed to make Raziel in a bad mood as his eyes twitched. “Your hands, I advise you not to touch my wife.” Vienna pushed Delphian’s hand from her shoulders, “Stop messing up with Raziel.” Delphian shrugged, “It’s fun seeing Raziel this worked up. I could enjoy this for the whole ride.”

When a financial student Chloe Gomez’s father is accused of a crime he didn’t commit, her world shatters overnight. And the only way to save him is to lose everything she loves. Sa posibilidad na habang buhay na pagkakakulong ng kan’yang ama, napilitan si Chloe na talikuran ang mga taong pinakamalapit sa kan’ya—pati na ang lalaking minahal niya nang buong puso, si Rodrigo Salcedo, at tahakin ang landas ng abogasya kahit ayaw niya. Limang taon ang lumipas, muling nagtagpo ang kanilang mga landas sa isang pagtitipon. Kaharap ni Chloe ang lalaking iniwan niya noon nang walang paliwanag. Malamig, mailap, at may kasamang babae. Itinatanggi nitong magkakakilala sila. Ngunit sa likod ng katah

This is the day na ihahatid namin si delia wala parin ako kinakausap na iba, sila dad and tita Elizabeth lang ang nakakausap sa akin pag may tinatanong sila sa akin hindi ko alam kung bakit pero mas gusto ko mapagisa ngayon si scarlet hindi na rin muna ako kinukulit. I know masakit rin sa kanya ang mawalan ng isang ina, Hindi ko siya magawang kausapin kahit alam ko na mas kayilangan niya ako nakatitig lang ako sa conffin ni delia ayaw ko siyang iwanan. Hindi ako makaramdam ng pagod, antok o gutom man lang. "Iho, Halika na dadalhin na natin si delia sa simbahan." Tita elizabeth said.

Ramdam tuloy niyang kahit na lumipas na ang ilang taon ay nanatili pa rin ang pakikitungo nito sa kanya kung ano ang pakikitungo nito sa kanya noon. Masakit man para sa isang tulad niyang ilang taon na ring naghihintay at umaasa na sana pagbalingan din siya ng pagtingin nito ay pilit pa rin niyang pinapatatag ang kanyang sarili at patuloy na pinapaniwalang magiging okay din ang lahat. “Tita!” masiglang tawag ni Daphne sa ina ni Rhodly nang isang araw ay dinalaw niya nito sa America para naman ay personal na makumusta.

Bahagyang kumunot ang noo ni James habang pinagmamasdan ang ginang. "Ako ito, Delilah Landry." Hinubad ng ginang ang kanyang salaming pang-araw. Biglang naalala ni James. "Oh, ikaw pala. Halos hindi na kita makilala." Si Delilah ay kaklase ni James noong high school.