Define Self-loathing Novels & Stories

“Hindi naman ako narito para pigilan kang makita si AJ. Hindi rin ako hipokrita para sabihin na hiwalayan mo ang anak ko para sa ikabubuti ng lahat. I want you out of my sight. You’re a selfish man, after all. You need to fix that behavior, and man up.” Selfish… Right, I’m a selfish person. I used the people around me to survive, to have what I wanted, and think that I was alone. I should apologize. If I can’t do it, I will lose everything again. Mom, Dad, help me here… “Kung mahal mo si AJ, bawiin mo kung gusto mo. Just walk in the front door, baka sakaling magbago ang isip ko at ipaubaya sa iyo ang anak ko. Pero ngayon, kahit may naitulong ka sa pamilya ko, kahit gaano ka pa kagusto ng mga

"La, bakit mo ako iniwan? Sana sinama mo nalang ako. Ako na lang din naman mag-isa." My family hates me. They only think of me a disgrace, a disappointment. All my life, I always strive to do something good. Iv'e been a good daughter, a good sister, a good person but why do I have to experience this? Ang sama ng tadahana sa akin, bakit hinayaan niyang maranasan ko lahat ng ito? May mga pagkakamali ako pero ito ba talaga ang katumbas? "La, I'm in pain...I have no one to call anymore. I have no one left with me. Lahat sila ayaw nila sa akin." I was like a child hugging and talking to myself.

Hindi ko na inabala pang tingnan siya pabalik although I could feel her annoyed stares at me. “Noong nakaraan lang ‘di ba sinabi mo sa aking self-love ka na? After mo yatang ma-brokenhearted sa lalaking kinakantahan ka kamo, tapos nangako ka pang papasok ka na kamong kumbento… pero ‘di mo naman ginawa. Last mo na kamo ‘yon, bakit umisa ka pa?” “Nako, Lucile. Gan’yan na ba ‘yong definition nila ng ‘love yourself’? Lima-lima ka-talking stage-”

"It may be unusual for me to say this, but I love you Slaine." "Me too." I responded and tried to annoy him. Hola, with that, I succeeded. "What the? What me too?" His brows almost collide with each other. "I love myself too..." I chuckled. "Hello? Self-love first." I grinned how he frowned. He expected that I'll return his I love you at me, but he also seems fine with what I said. I laughed again, and this time it's louder than earlier. Nang makabawi sa pagtawa ay mahigpit kong sinapo ang magkabilang pisngi niya. Titig na titig siya sa akin at pinipigilan ko ang sarili na kiligin.

Dito niya nilalabas ang sakit na nararamdaman niya, at madalas ay sinasaktan niya ang sarili niya. “Fuck you, Asshole! Now you are taking your own medicine,” paninisi niya sa sarili niya. “Kasalan mo kung bakit siya lumayo sa iyo. You can keep her even though as your maid, but you caused her trauma! Gago ka kasi!” Sinunok niya ang ulo niya. Iuuntog niya sana ang sarili niya. Pero hinila siya ni Adah. “Hurting yourself won’t help you take away the pain, Cous! Alam mo naman na mas sinasaktan mo lang ang sarili mo,” wika ng pinsan niya.

Pagkaharap ko ulit sa salamin to check myself ay napagtanto ko na—-'maganda ako," taas-noo ko na sabi sa sarili ko. Hindi pwede na ibang tao lang ang kayang pumuri sa akin dapat ako mismo ay dapat pinupuri din ang sarili ko kasi bago natin mahalin ang iba ay dapat mahalin muna ang sarili natin. Hays… Ito na naman ako dahil sa sinabi ni lola sa akin about sa paghahanap ng mapapangasawa. Nag-ooverthink na naman ako. Dahil ayokong masira ang gabi ko kaya ngumiti ulit ako habang tinitingnan ang sarili ko sa bilog na salamin na nasa kwarto ko. Nag missed call ulit ang bestfriend-enemy ko kaya kahit hindi ko sasagutin ay alam ko na ang gusto niyang sabihin at 'yon ang

Puno ng kaseryosohan niyang sabi, tila agad namang umaliwalas ang mukha nito dahil doon, mayamaya pa ay muling ngumiti, sa pagkakataong ito ay hindi na rin nito pinahid pa ang mga luhang agad nang unahan sa mga pisngi nito. "Dati... I would spend my days and night thinking kung ano nga ba ang meroon sa'yo at mas pinili ka niya kesa sa akin, and I would often hate myself that no matter how hard I think, hindi ko mabigyan ng sagot ang tanong na iyon so I ended up hating myself more ang more, hanggang hindi ko na namalayan na I was already letting that hatred reside in my heart, devouring me whole... Alam ko naman dati pa na sadyang masama talaga ang ugali ko..." Sabi nito saka bahagyang tumawa

sabi ni Amara na inakay si Anton para sumapa sa likod niya. Ngunit imbes na matuwa at humaga ay nainsulto si Anton. Naawa sa sarili, lalo na naawa kay Amara. "I hate my self. Ayoko ng ganitong inutil at walang silbi. Ayokong mgaing pabigat. F*ck this!" sabi ni Anton na ibinalibag ang tungkod niya.

Hindi ko maintindihan ang aking sarili, para akong asong ulol at hindi ako maka pagpalagay kung hindi ko muli matikman ang kanyang katas. Kaya kaninang madaling araw ay agad ko itong kinain, ni hindi ako natakot na baka magising ito sa aking ginawa. Nang nilabasan ito ay agad kong sinalo lahat sa aking bibig, nasipsip ko pa ito upang walang matira kahit ni isa man lang. "Fuck ka, Brandon!" pagalit kong sabi sa aking sarili.

Para sa akin, kapag binato ako ng bato, babatuhin ko rin ng bato-- ‘yong mas malaki pang bato. Am I a bad person because of that? Probably. Pero wala akong pakialam. Kapag nasaktan ako, dapat ding masaktan ang kung sino mang nanakit sa akin. That’s what self love is. Hindi ako papayag na ako lang ang masasaktan. Kaya nga hindi rin ako pumayag na magdivorce kami ni Dylan. Hindi ako papayag na maging masaya sila ng kabit niya samantalang miserable ang buhay ko. Dapat… parehas kaming miserable.