Define Self-loathing Novels & Stories

She reached for mouth wash at ilang beses nag gargle nito the brushed her teeth just to get rid of salty taste of Daniel's seed na naiwan sa kanyang dila. When she was done on what she was doing ay nakaramdam naman siya ng inis sa sarili. Napatukod ang dalawa niyang palad sa gilid ng lababo as she lifted up her head just to see her reflection looking into her own self with disgust and hate. She could clearly feel a betrayal of her onw self dahil sa taliwas na reaksyon ng katawan niya. "I hate you!" she said firmly to herself.

Ang sakit ay napalitan ng isang bagay na ayokong maramdaman—isang sarap na hindi ko dapat ikatuwa. Hindi ko inaakalang magagawa akong pagtaksilan ng sarili kong katawan. Hindi ko kayang paniwalaan na kahit puno ako ng galit, kahit kinamumuhian ko ang lalaking ito… hindi ko maitangging gusto ng katawan ko ang ginagawa niya. I hate him. I despise him. But my body is betraying me.

Hindi na natigil ang pagtulo ng luha ko hanggang sa mapagtanto na humihikbi na ako. It's not very easy to get out of this self-killing and loathing mindset lalo na may mga pinagdaraanan ka. I kept everything to myself, kasi alam kong iyon ang mas nararapat. Hindi ako maka-usad-usad sa gusto kong gawin sa buhay lalo na sa sarili ko. It's a curse to feel everything so very deeply that it also hurts more. I'm having emotional issues. I'm miserable, too broken to handle. And I wish I was good enough. I look okay outside, but inside, I am struggling. I'm having a hard time coping up with this fucked up life up until this moment. I'm too much.

Sa kanyang pagkakita sa walang magawang anyo ni Nicholas na nakasalampak sa sahig ay para bang naging isang makasalanan siya sa kanyang paningin. "Hindi mo kasalanan! Huwag mong sisihin ang sarili mo! Tama ka naman, mag-asawang kasunduan lang tayo sa simula. Tama lang na ginawa mo 'yon. Kahit ako'y isang lumpo, isa pa rin akong lalaki. Hindi kita sinisisi! Ang sarili ko lang ang sinisisi ko… Bakit ba ganito ang mga paa ko? I hate myself! Dahil dito ay wala akong magawa.”

Humagulgol ako sa gitna ng ulan. Hindi ko alintana ang buhos ng ulan. Gusto ko na lang matapos ito... matapos ang lahat ng paghihirap ko. Gusto ko nang mamatay. My mother's hatred was a poison that burned me from the inside out, twisting my flesh and soul into something savage—a ruthless beast with no room for love, no capacity for care. I became selfish. I became cruel. The agony ate away at me, locking my heart behind ice-cold walls shadowed by bitterness. I fed on rage and venom until the boy I once was was nothing but a hollow ghost, buried beneath the wreckage of my own making.

samantala. napagdesisyonan Kong maligo na Muna para makapaglinis ng sarili. ngayon Kasi parang Ang dumi-dumi na ng tingin ko sa sarili ko. feeling ko napaka laking kasalanan Ang nagawa ko. I sell my virginity. Hindi na ako Ang dating Venus na mataas Ang tingin sa sarili.

"The name I built for years shattered right through my eyes. I was fooled, I was betrayed, I was humiliated. Lahat-lahat ng frustrations na naipon sa utak ko lumabas dahil sa nangyaring yun. I was lost and I hated everyone, I hated the people around me, I hated you but I hated myself more. And up until now, I'm still hating myself." I look at him, bigla akong nakadama ng awa para sa kanya. I always see him as ruthless, heartless, self-centered, selfish. Lahat na ata ng masasamang salitang pwedeng ilarawan sa kanya sumagi na sa utak ko pero hindi ko inaasahan na may ganito pala siyang nararamdaman. All along, I am seeing him as strong, authoritative and powerful but behind those strong aura i

Galit ako dahil sa dinami-rami ng p'wedeng maging babaero sa mundo, ang ama ko ay isa pa sa kanila. I hate my ignorant mother. She could've done something to stop these mess to happen, I'm sure of that! She was too naive, too stupid. Galit akong hinayaan niyang umabot ang lahat sa ganito. Lastly, I hate myself for not being enough. Hindi kami naging sapat, hindi ako naging sapat kay daddy. Galit ako sa sarili ko dahil kahit ano pa ang gawin ko, wala na akong laban pa. Galit ako na napadpad ako sa isang labanang halata na akong talo. I am not winning over a medal, nor a crown, nor a trophy. I am winning over my father's love. And it's fucking funny because I should not be winning it from the

"You're blaming yourself." Hindi iyon tanong. Alam na niya ang sagot. Nanatiling tahimik si Erixia. "Rix." Mahina ang boses ni Kevin. "Tumingin ka sa'kin." Dahan-dahan siyang lumingon. Punong-puno ng pagod ang mga mata niya. "I hate myself." Halos pabulong niyang sabi. "I don't even recognize myself anymore." Kevin let out a slow sigh.

"Naaaay! Hindi na talaga ako magtataka kapag may umiyak na namang babae dahil sa ’yo." He chuckled. "Nahiya naman ako. Parang ikaw hindi ganoon, ah?" "Atleast, um-stop na ako!" pagtatanggol ko sa sarili ko. One thing I hate about myself, hilig kong depensahan ang sarili ko kahit alam ko namang tama ang sinasabi nila. Hugas-kamay, kumbaga. "Sus, kung hindi pa nagkaroon ng body shot..."