Define Self-loathing Novels & Stories

You must used to it. I want you to became productive, Sweetheart. True, may kontrol din naman ako sa sarili. Di mawala ang side mong nagustuhan ko. Palaban minsan na wala namang magagawa sa akin. Talagang matatawa ka na lang sa asawa ko. As if naman may kalaban laban siya sa akin. I feel weaker kapag umiiyak ka Zhia. Nadidismaya din ako sa sarili ko kapag nagkakamali akong masaktan ka. I need to do something para makita ulit ang ngiti mo. Problemado kasi ako kapag nawawala yun. I hate myself kapag ganyan ang nangyayari Zhia. At mas lalo akong naiinis kapag nakikita ko na sa ibang tao ka ngumingiti. Tss. That's smile is only mine. No more to others. 💯🌚.

Dapat sa kanya pinahirapan muna, yung paunti-unti hanggang siya na mismo ang humiling na patayin nalang siya. Kahit pa sabihing hindi natuloy ang pagtangka niyang panggagahasa sa akin parang nakadikit pa rin sa balat ko ang dumi na iniwan niya. Naalala ko pa rin ang bawat haplos ng palad niya sa katawan ko. Parang bangungot na kailanman ay hindi maalis-alis sa utak at puso ko. Nandidiri ako sa kanya pero mas nandidiri ako sa sarili ko. I feel so dirty. I feel so small. I feel so disgusted of myself.

Ayaw niyang maawa rito dahil lalo lamang ito mag self pity. "I hate him!" Umiiyak na naihampas niya ang palad sa armchair. "Ouch ang sakit!" Nagkaroon na ng tunog ang pag iyak niya habang hawak ang nasakatang kamay. Napalakas ang ginawang hampas at sarili lang din ang nasaktan. Kung nakapag salita siguro ang sofa ay nasabihan na siyang karma.

Wala na ring virginity na puedeng ibenta at masama akong mag isip gaya ng kriminal. At ang gusto ko sa hinaharap maging killer sa sarili kong bayan kung saan ako lumaki. My, God, napaka-miserable ko pala. Dahil nagsi-self pity ako at malala ang monologues sa isip ko, hindi ko namalayan na kasunod ko na si Dark sa loob ng shower room niya. Wala siyang bathtub pero engrande ang 20" na shower head na stainless at perpektong bilog.

"Lumaki kasi akong maliit lang ang expectation sa mga bagay. Marunong akong mangarap pero may nilalagay akong limistasyon sa mga pangarap na 'yon. Hindi lang halata pero medyo pessimistic ako pagdating sa sarili kong gusto. Gaya nga ng sabi ko, magaling ako mag-advice pero hindi lahat nang mga 'yon na-a-apply ko sa sarili ko." "Allergic ka yata sa salitang selfishness. Wala namang masama kung minsan gustuhin mong unahin ang sarili mo. Hindi mo naman utang na loob sa ibang tao ang kaligayahan mo. Hindi ka pinanganak sa mundong 'to para gawin ang gusto ng ibang tao para sa'yo. You don't let others abuse your kindness but you're being too hard on yourself – abuse pa rin 'yong matatawag dahil ma

“Wala kaming balak na hadlangan ang pagmamahalan ninyo. Hindi naman masama na mahalin ninyo ang isa’t isa. Wala kayong tinatapakang tao at mas lalong wala kayong nalalabag na batas. Kaya sige na, puntahan mo na siya. Mahalin mo nang mabuti ang anak ko at sana...huwag mo siyang susukuan.” Hindi ko na napigilan ang paghagulhol. Niyakap ko si Tito Rayver sa sobrang tuwa ko. Ang akala ko paghihiwalayin niya talaga kami ni Arc. Ang akala ko masamang tao siya para gawin ‘yon. Mabuti na lang at pagsubok lang pala. “Your love for him is selfless. Hindi madali gawin iyon. Pagmamahal na handang magsakripisyo at magparaya. Because sometimes...when we love a person, we tend to be selfish. To the point t

Not just physically, but also emotionally. I didn't forgive myself for the past year. I blamed myself from all the things that happened that I forgot that I am just a human. I am not a thing to be an unlucky charm to human. It's because of my pessimistic mindset I brought myself to hating the world and myself. Imbis na iligtas ko ang sarili ko, mas lalo ko lang pinahamak ang aking sarili.

Pero wala akong magawa para mapigilan ang sarili kong masaktan nang paulit-ulit—masaktan nang paulit-ulit dahil lang sa isang tao. I want to curse and pray to the devil na sana mamatay na lang si Michael, pero hindi ko iyon magawa dahil ang putanginang puso ko, sa kaniya pa rin talaga. I hate Michael, but I hate myself more. Pumikit ako, at para hindi ako tuluyang malunod sa kalungkutan na hatid ng katangahan ko sa isang tao ay minadali ko na lang ang pagligo ko.

Pero agad din niya akong tinulak palayo at pinukol ng masamang tingin. "Alam mo bang importante sa tao ang magkaroon ng self-knowledge? Siguro naman alam mo kung ano ka rito. Remember your identity. You're not my wife.You're just my maid." Sa pagkakasabi niyang iyon ay parang mga punyal na isa isang sinasaksak sa puso ko. Ni hindi man lang siya nag-isip bago sabihin. Parang wala siyang pakialam kung masasaktan ba ako. A pang of pain hit me. Naalala ko ang araw ng kasal namin.

Habang bukas ang shower, malakas kong minumura yung sarili ko sa harap ng salamin habang sinusumpa ang lahat ng kakulangan at kapangitan sakin. I always hate myself. I always do.